Mandragorat Wandystanu :: Ludowy System Informatyczny

Towarzysz Prezydent Aleksander Keller wygłosił znamienne przemówienie na inaugurację swojej kampanii wyborczej na urząd Prezydenta Mandragoratu Wandystanu. Były Drogi Lider wygłaszał swoje słowa otoczony tłumem robotników z genossańskiego kombinatu metalurgicznego. A oto treść przemówienia:

TOWARZYSZE!

w chwili gdy stoimy u progu wyborów prezydenckich, chciałbym zatrzymać się nad trudną sytuacją naszej Ludowej Ojczyzny.

Nie ma w tym nic dziwnego, że nie tylko ze strony wrogów, ale często również ze strony przyjaciół słyszymy zarzuty pod adresem działalności Wandystanu. Trudne zadanie wzięliśmy na swe barki. Kiedy ujęliśmy w swe ręce rządy w kraju, popełniliśmy naturalnie wiele błędów i rzecz jasna to one rzucają się w oczy. Filisterska inteligencja trąbi o tych błędach nie chcąc wniknąć głębiej w istotę sprawy. Co mnie dziwi w lamentach nad błędami - to nieumiejętność ujęcia zagadnienia na wielką skalę. Wychwytuje się u nas poszczególne błędy, płacze się i obnosi z nimi.

My zaś mówimy: na błędach uczymy się. Jak we wszystkich dziedzinach, tak i tu mówimy, że stosując samokrytykę, nauczymy się. Chodzi oczywiście nie o skład pracowników rządu ludowego, lecz o charakter jego działalności, która wymaga stanowczości, szybkości działania, a głównie - oddania. Kiedy patrzę na działalność państwa i zestawiam ją z zarzutami, powiadam: są to kołtuńskie plotki nie warte funta kłaków. Przypomina mi to kazanie Kautskiego na temat dyktatury, kazanie równoznaczne z popieraniem burżuazji. My zaś mówimy na podstawie doświadczenia, że wywłaszczenie burżuazji osiąga się w drodze ciężkiej walki - przez dyktaturę.

Marks mówił: pomiędzy kapitalizmem a komunizmem mamy rewolucyjną dyktaturę proletariatu. Im bardziej proletariat będzie dławił burżuazję, tym wścieklejszy będzie jej opór. Wiemy, jak w Morvanie rozprawiano się z proletariuszami, kiedy więc zarzucają nam okrucieństwo, ogarnia nas zdumienie, jak ludzie zapominają o najelementarniejszych zasadach marksizmu. Nie zapomnieliśmy o powstaniu, nie wolno nam zapominać o szeregu przygotowywanych powstań. Z jednej strony, musimy uczyć się pracy twórczej, z drugiej zaś - złamać opór burżuazji. Sarmacka gwardia mimo swej „demokratyczności" nie zawahała się rozstrzeliwać robotników. Wśród najszerszych mas utrwaliła się myśl o konieczności dyktatury, mimo że dyktatura jest ciężka i trudna. Całkiem zrozumiałe jest, że do władzy wślizgują się obce elementy. Za pomocą samokrytyki pozbędziemy się ich. Dla nas jest rzeczą ważną, że władza realizuje bezpośrednio dyktaturę proletariatu; i pod tym względem rola ich jest nieoceniona. Inna droga do wyzwolenia mas poza zdławieniem wyzyskiwaczy przemocą - nie istnieje. Tym też zajmuje się władza ludowa, na tym polega ich zasługa wobec proletariatu.

Tantiemy autora 0 en.

Komentarze:

[+] 0 [-]
17 czerwca 2008, 23:48:50
Ivo Marija de Folvil
100 słów Keller, dobrze że nie spamujecie pod cudzymi plakatami jak kiedyś w KS ;]