Instytut Zjawisk Paranormalnych Konserwatorium Muzycznego w Wałbrzychu

Instytut Zjawisk Paranormalnych Konserwatorium Muzycznego w Wałbrzychu
doktór por. Hans Funky Grubber Jr Koval vel Świst Gwizd Wieeelkie Łubudu i Grzybek Wpływ jodły kaskijskiej na gałkę oczną 1. WSTĘP Powszechnie wiadomo, że scholandczycy są wyposażeni w dwie sztuki gałki ocznej. Tradycyjne badania z zakresu parabiologii pokazywały, że im dłużej scholandczycy przytrzymywali gałki oczne nad swoimi listami dyskusyjnymi, tym bardziej stawały się one suche i pomarszczone. Dziś już wiadomo, że w jakimś stopniu jest to związane z nadmiarem nudy w scholandzkich listach. Niestety, problemem skażenia nudą nie będę się zajmować w niniejszej pracy. Jest to problem ciekawy, dość złożony, ale i powszechnie napoczęty przez różnych badaczy. Tymczasem nic nie wiadomo o wpływie jodły kaskijskiej na gałkę oczną. Zapewne braku zainteresowania tym problemem można się doszukiwać w tym, że na codzień scholandczycy nie umieszczają swoich gałek ocznych w sąsiedztwie jodeł kaskijskich. I właśnie dla tego ten temat jest taki, kurcze, zajefajny. 2. METODY W podjętym badaniu parabiologicznym zamierza się w szybkim tempie przemieścić fragment jodły kaskijskiej w towarzystwo jednej gałki ocznej. Na wszelki wypadek eksperymentem zostanie objęta tylko jedna gałka, gdyby miały powstać jakieś szkody. Metodą z wyboru jest tutaj ruch prostolinijny i przyspieszony gałęzią aż do uzyskania kontaktu fizycznego i wyczuwalnego oporu. 3. WYNIKI Przebadano 5 scholandzkich ochotników, jakich zrekrutowano poprzez ogłoszenia na liście dyskusyjnej. Aby uniknąć niepożądanego wpływu zamknięcia powieki, unieruchomiono ją lepcem w zawiniętą nad łukiem brwiowym. Po dokonaniu czynności badawczej i odczuciu oporu przez operatora gałęzi jodły kaskijskiej, u 4 obiektów stwierdzono brak gałki ocznej. Piąty obiekt w ostatnim momencie zemdlał z niewyjaśnionych przyczyn. 3.1. Badanie wokalne oczodołu. Zawołano w oczodół "Hej, gdzie jesteś", lecz gałka oczna nie odpowiedziała. 3.2. Badanie paluchowe oczodołu. Do oczodołu wsadzono palec i kręcono na wszystkie strony. Na dole czaszki zdawało się odczuć jakiś obiekt o kolistych kształtach, przemieszczający się lekko i swobodnie pod wpływem nacisku palca. W atlasie anatomii scholandzkiej nie znaleziono żadnej adnotacji o takowym czymś i stwierdzono, że albo obiekty badane mają tam nowotwór, albo jest to gałka oczna. 3.3. Badanie wstrząsowe głowy. Głowę każdego obiektu chwycono oburącz i potrząśnięto. Z wnętrza zdawał się dobiegać odgłos świadczący o tym, że coś się tam tłucze. Po kilku powtórzeniach badania stwierdzono związek przyczynowo skutkowy pomiędzy tymi zjawiskami. Potwierdza to hipotezę o tym, że gałka oczna, która znikła, wpadła po prostu do środka. 4. WNIOSKI Na podstawie przeprowadzonego badania można stwierdzić, że wpływ jodły kaskijskiej na gałkę oczną jest dość dynamiczny. Niniejsza praca nie tylko odkrywa coś nowego, lecz również wnosi nowe pytania do nauki. Otóż, przypadkowym odkryciem jest, iż scholandcy badani mają pusto w głowach. Było to dobrze widoczne przez otwór po gałce ocznej. Szczęśliwie za pomocą dętki i uszczelki, oraz gwałtownego wciągania powietrza, udało się sprowadzić gałkę oczną spowrotem na jej miejsce.	Pracownicy naukowi Studenci Absolwenci Regulamin studiów Biblioteka Pracownie Instytutu: PZP PFAiU PPP Filia Instytutu w Gnominie KBD
Instytut Zjawisk Paranormalnych Konserwatorium Muzycznego w Wałbrzychu © Wysokogórska Republika Elfidy

Instytut Zjawisk Paranormalnych
Konserwatorium Muzycznego w Wałbrzychu

doktór por. Hans Funky Grubber Jr Koval vel Świst Gwizd Wieeelkie Łubudu i Grzybek

Wpływ jodły kaskijskiej na gałkę oczną

1. WSTĘP

Powszechnie wiadomo, że scholandczycy są wyposażeni w dwie sztuki gałki ocznej. Tradycyjne badania z zakresu parabiologii pokazywały, że im dłużej scholandczycy przytrzymywali gałki oczne nad swoimi listami dyskusyjnymi, tym bardziej stawały się one suche i pomarszczone. Dziś już wiadomo, że w jakimś stopniu jest to związane z nadmiarem nudy w scholandzkich listach. Niestety, problemem skażenia nudą nie będę się zajmować w niniejszej pracy. Jest to problem ciekawy, dość złożony, ale i powszechnie napoczęty przez różnych badaczy. Tymczasem nic nie wiadomo o wpływie jodły kaskijskiej na gałkę oczną. Zapewne braku zainteresowania tym problemem można się doszukiwać w tym, że na codzień scholandczycy nie umieszczają swoich gałek ocznych w sąsiedztwie jodeł kaskijskich. I właśnie dla tego ten temat jest taki, kurcze, zajefajny.

2. METODY

W podjętym badaniu parabiologicznym zamierza się w szybkim tempie przemieścić fragment jodły kaskijskiej w towarzystwo jednej gałki ocznej. Na wszelki wypadek eksperymentem zostanie objęta tylko jedna gałka, gdyby miały powstać jakieś szkody. Metodą z wyboru jest tutaj ruch prostolinijny i przyspieszony gałęzią aż do uzyskania kontaktu fizycznego i wyczuwalnego oporu.

3. WYNIKI

Przebadano 5 scholandzkich ochotników, jakich zrekrutowano poprzez ogłoszenia na liście dyskusyjnej. Aby uniknąć niepożądanego wpływu zamknięcia powieki, unieruchomiono ją lepcem w zawiniętą nad łukiem brwiowym. Po dokonaniu czynności badawczej i odczuciu oporu przez operatora gałęzi jodły kaskijskiej, u 4 obiektów stwierdzono brak gałki ocznej. Piąty obiekt w ostatnim momencie zemdlał z niewyjaśnionych przyczyn.

3.1. Badanie wokalne oczodołu.

Zawołano w oczodół "Hej, gdzie jesteś", lecz gałka oczna nie odpowiedziała.

3.2. Badanie paluchowe oczodołu.

Do oczodołu wsadzono palec i kręcono na wszystkie strony. Na dole czaszki zdawało się odczuć jakiś obiekt o kolistych kształtach, przemieszczający się lekko i swobodnie pod wpływem nacisku palca. W atlasie anatomii scholandzkiej nie znaleziono żadnej adnotacji o takowym czymś i stwierdzono, że albo obiekty badane mają tam nowotwór, albo jest to gałka oczna.

3.3. Badanie wstrząsowe głowy.

Głowę każdego obiektu chwycono oburącz i potrząśnięto. Z wnętrza zdawał się dobiegać odgłos świadczący o tym, że coś się tam tłucze. Po kilku powtórzeniach badania stwierdzono związek przyczynowo skutkowy pomiędzy tymi zjawiskami. Potwierdza to hipotezę o tym, że gałka oczna, która znikła, wpadła po prostu do środka.

4. WNIOSKI

Na podstawie przeprowadzonego badania można stwierdzić, że wpływ jodły kaskijskiej na gałkę oczną jest dość dynamiczny. Niniejsza praca nie tylko odkrywa coś nowego, lecz również wnosi nowe pytania do nauki. Otóż, przypadkowym odkryciem jest, iż scholandcy badani mają pusto w głowach. Było to dobrze widoczne przez otwór po gałce ocznej. Szczęśliwie za pomocą dętki i uszczelki, oraz gwałtownego wciągania powietrza, udało się sprowadzić gałkę oczną spowrotem na jej miejsce.

Pracownie Instytutu:

Filia Instytutu w Gnominie