Monitor Gnomi

Kodeks sprawiedliwości społecznej

8-5-2008

Preambuła

Źródłem wzrostu bogactwa społecznego, dobrobytu Narodu oraz każdej Gnomki i Gnoma jest rzetelna praca i zacięta walka obywateli Wysokogórskiej Republiki Elfidy. Zgodnie z zasadą: „od każdego według jego zdolności, każdemu według jego pracy” Wysokogórska Republika Elfidy sprawuje kontrolę nad rozmiarami pracy, spożycia i obrotu gotówkowego. O pozycji obywatela w społeczeństwie decyduje walka zbrojna i społecznie użyteczna praca oraz ich rezultaty. Stosując łączne bodźce materialne i moralne, popierając nowatorstwo i twórczy stosunek do pracy, Wysokogórska Republika Elfidy przyczynia się do przekształcania walki zbrojnej i pracy w pierwsze życiowe potrzeby każdego Gnoma. Przeto dając wyraz swemu najgłębszemu poczuciu sprawiedliwości społecznej, my, przedstawiciele Ludu Walczącego Gnomich Miast i Wsi, Rada Niewysoka Wysokogórskiej Republiki Elfidy, uchwalamy ten Kodeks, by służył Narodowi Gnomiemu, zapewniając mu sprawiedliwy podział dóbr, pomyślność, powszechny dobrobyt i świetlaną przyszłość.




Księga zasad

Rozdział I
Normy podstawowe

Art. 1.

1. Podstawę systemu gospodarczego WRE stanowi socjalistyczna własność środków produkcji w formie państwowej, czyli ogólnonarodowej. Wysokogórska Republika Elfidy ochrania własność państwową i stwarza warunki jej pomnażania. Każdy obywatel Wysokogórskiej Republiki Elfidy oraz osoba przebywająca stale na jej terytorium ma prawo wykorzystywać własność państwową w celach osobistego zysku i innych korzyści, pod warunkiem wieczystego wydzierżawienia jej od państwa.



2. Wyłączną własność Wysokogórskiej Republiki Elfidy stanowi ziemia i jej zasoby, Ludowy Bank Gnomii, mienie organizowanych przez państwo przedsiębiorstw, a także inne mienie niezbędne do wypełnienia zadań państwa.

Art. 2.
Podstawę własności osobistej obywateli WRE stanowią dochody pochodzące z walki zbrojnej i pracy oraz dobra wytworzone i nabyte w państwowym systemie gospodarczym. Własność osobista obywateli i prawo jej dziedziczenia podlegają ochronie państwa. Obywatele mogą użytkować ziemię w celu prowadzenia działalności rolniczej, przemysłowej, a także dla indywidualnego budownictwa fortyfikacyjnego.

Art. 3.
Państwo udziela pomocy obywatelom w prowadzeniu działalności rolniczej i przemysłowej. Pomoc ta przybiera w szczególności formę subsydium dla nowych uczestników systemu gospodarczego WRE oraz wypłacania ekwiwalentów za udział w czynach społecznych organizowanych przez państwo.

Art. 4.

1. Państwowym systemem gospodarczym Wysokogórskiej Republiki Elfidy, służącym do wytwarzania i konsumowania dóbr oraz do prowadzenia wymiany towarowo-pieniężnej jest system gospodarczy GNOMON.


2. W państwowym systemie gospodarczym WRE uczestniczyć mogą obywatele WRE, a także cudzoziemcy posiadający wizę pobytową oraz mieszkańcy państw, z którymi Wysokogórska Republika Elfidy posiada stosowną umowę.


3. Administratorem państwowego systemu gospodarczego jest Kasjer Ludowy WRE, powoływany i odwoływany w drodze uchwały przez Radę Niewysoką.

Art 5.
Prawnym środkiem płatniczym na terenie WRE jest rabarbar, dzielący się na sto pasternaków.

Art. 6.

1. Centralnym bankiem WRE jest Ludowy Bank Gnomii, mający wyłączne prawo emisji pieniądza oraz ustalania i realizowania polityki pieniężnej. Ludowy Bank Gnomii odpowiada za wartość gnomiego pieniądza. Zwierzchnikiem Ludowego Banku Gnomii jest Kasjer Ludowy WRE.


2. Ludowy Bank Gnomii realizuje zadania wynikające z pomocniczej roli państwa.


3. Ludowy Bank Gnomii strzeże w ścisłej tajemnicy wszelkie informacje na temat prowadzonych w nim kont i ich posiadaczy. Zwolnienie z tej tajemnicy może nastąpić tylko z wyroku Sądu Ludowego.

Art. 7.
Kasjer Ludowy WRE:

1. kieruje działalnością Ludowego Banku Gnomii i odpowiada za realizację jego ustawowych zadań,


2. realizuje dyspozycje Prezydenta Rządu Ludowego WRE dotyczące majątku skarbu państwa,


3. administruje systemem gospodarczym GNOMON i odpowiada za jego poprawne funkcjonowanie,


4. określa wysokość ekwiwalentu za udział w czynach społecznych,


5. organizuje czyny społeczne, uwzględniając potrzeby państwa i władz lokalnych oraz realia rynkowe, kierując się nade wszystko dobrem wspólnym całego społeczeństwa,


6. wypłaca należne wynagrodzenie funkcjonariuszom państwowym,


7. reprezentuje LBG na zewnątrz.

Art. 8.

1. Prezydent Rządu Ludowego WRE dysponuje majątkiem skarbu państwa.


2. Z gospodarowania majątkiem skarbu państwa ustępujący Prezydent RL WRE zdaje sprawę przed Radą Niewysoką, która udziela mu absolutorium z wykonania obowiązków.


3. Prezydent Rządu Ludowego WRE określa w drodze rozkazu wysokość i zasady wypłacania wynagrodzeń funkcjonariuszom państwowym.


4. Funkcjonariuszami państwowymi uprawnionymi do otrzymywania wynagrodzeń są:
   
   
   
   1. Prezydent Rządu Ludowego WRE,
   
   
   2. Matka Narodu Gnomiego,
   
   
   3. sędziowie Sądu Ludowego,
   
   
   4. przewodniczący komitetów Rządu Ludowego,
   
   
   5. deputowani do Rady Niewysokiej,
   
   
   6. zwierzchnicy władz samorządowych,
   
   
   7. Kasjer Ludowy WRE.
   
   
   
   


5. Funkcjonariusz państwowy łączący kilka funkcji pobiera tylko jedno, najwyższe wynagrodzenie.

Rozdział II
Dzierżawa wieczysta i własność

Art. 9.

1. Użytkownicy systemu gospodarczego WRE mają prawo brać w wieczystą dzierżawę ziemię należącą do Wysokogórskiej Republiki Elfidy.


2. Dzierżawca ma prawo do swobodnego dysponowania wydzierżawionym mieniem państwowym i czerpania z tego tytułu korzyści majątkowych, w szczególności do użytkowania go w celach wytwórczych i konsumpcyjnych, a także do przeniesienia praw dzierżawy na innych użytkowników systemu gospodarczego.

Art. 10.

1. Użytkownik państwowego systemu gospodarczego może zadysponować swoim mieniem oraz uprawnieniami wynikającymi z dzierżawy na wypadek wirtualnej śmierci. Dyspozycję taką winien sporządzić w formie testamentu i zgłosić do archiwum w Sądzie Ludowym.


2. W przypadku wirtualnej śmierci użytkownika systemu gospodarczego, który zakończył wirtualny żywot, nie rozporządziwszy zawczasu swoim mieniem w formie testamentu, jego mienie osobiste oraz wydzierżawione od państwa przechodzi na własność Wysokogórskiej Republiki Elfidy.


3. W razie powrotu do Wysokogórskiej Republiki Elfidy osoby uznanej za zmarłą, jej spadkobierca nie jest obowiązany do zwrotu odziedziczonego mienia i uprawnień.

Rozdział III
Zobowiązania

Art. 11
Kto bez tytułu prawnego uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do zadośćuczynienia w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Art. 12
Kto z własnej winy wyrządził szkodę innemu użytkownikowi systemu gospodarczego, zobowiązany jest do jej naprawienia.

Art. 13
Wysokogórska Republika Elfidy zobowiązana jest do naprawienia szkody wyrządzonej użytkownikowi systemu gospodarczego WRE przez jej funkcjonariusza przy wykonywaniu powierzonej mu czynności.

Art. 14

1. Jeżeli działanie lub niedziałanie skryptu zintegrowanego z systemem informatycznym WRE wyrządziło szkodę jego użytkownikowi, a nie było to spowodowane siłą wyższą lub zawinione wyłącznie przez poszkodowanego lub osobę trzecią, odpowiedzialność za tę szkodę ponosi osoba, która udostępniła skrypt.


2. W przypadku, gdy szkoda wynikła z umyślnej winy lub wskutek rażącego niedbalstwa autora skryptu, odpowiedzialność za szkodę ponosi również autor.

Art. 15

1. Obywatele Wysokogórskiej Republiki Elfidy oraz osoby przebywające na jej terytorium mogą zawierać umowy określające dowolny stosunek prawny, którego treść lub cel nie sprzeciwiają się prawu państwowemu ani poczuciu sprawiedliwości społecznej.


2. Z mocy prawa nieważne są:
   
   
   1. umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności karnej,
   
   
   2. umowy zawierane na wypadek śmierci jednej ze stron,
   
   
   3. umowy nieprzewidujące możliwości ich rozwiązania.
   
   
   
   
3. Umowę kupna-sprzedaży oraz przeniesienia praw do dzierżawy zawiera się i realizuje za pośrednictwem państwowego systemu gospodarczego lub za pomocą zintegrowanych z nim skryptów.

Art. 16
Wysokogórska Republika Elfidy nabywa autorskie prawa majątkowe do stron internetowych, skryptów oraz innych dzieł stworzonych w związku z funkcjonowaniem państwa, miast i wsi oraz urzędów i instytucji powołanych przez władze publiczne.




Księga występków i kar


Rozdział IV
Zasady odpowiedzialności karnej

Art. 17
Odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia lub swoim postępowaniem rażąco narusza poczucie sprawiedliwości społecznej.

Art. 18
Gnomie prawo karne stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium WRE.



Rozdział V
Formy popełnienia przestępstwa


Art. 19

1. Za sprawstwo odpowiada zarówno ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, jak i ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie tego czynu.


2. Za usiłowanie odpowiada ten, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od czynu lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego ani współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł dokonaniu czynu zabronionego.


3. Za podżeganie odpowiada ten, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.


4. Za pomocnictwo odpowiada ten, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie.

Art. 20
Sąd wymierza karę za sprawstwo, usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo w granicach przewidzianych dla danego przestępstwa lub w wymiarze podyktowanym poczuciem sprawiedliwości społecznej.



Rozdział VI
Kary

Art. 21

1. Karami są:
   
   
   1. Grzywna – polega na uiszczeniu na rzecz skarbu państwa kwoty od 5 do 100 rb lub nieodpłatnym przekazaniu dóbr wytworzonych w państwowym systemie gospodarczym, o wartości określonej na podstawie stawek ekwiwalentu za czyny społeczne.
   
   
   2. Przepadek – dotyczy mienia uzyskanego bezpośrednio lub pośrednio z popełnienia przestępstwa w zakresie, w jakim to mienie nie podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
   
   
   3. Poszczucie pieskami scholandzkimi – karę wymierza się w liczbie piesków i dniach szczucia.
   
   
   4. Zwymyślanie – kara wykonywana przez ochotnika upoważnionego wyrokiem sądu do przeprowadzenia egzekucji. Katalog zasądzonych obelg winien być zawarty w sentencji wyroku. W przypadku obelg szczególnie drastycznych winny one być pominięte przy publikacji wyroku, a sama egzekucja nie ma charakteru publicznego. Sąd orzeka też o dacie ważności lub dożywotniej ważności obelg, których użycie wobec skazanego jest w tym czasie traktowane jako zgodne z prawem i najszczytniejszymi zasadami sprawiedliwości społecznej. W przypadkach najcięższych zbrodni kara zwymyślania może być wiekuista. W przypadku, gdy wyrok sądu orzeka o karze śmierci, karę zwymyślania wykonuje się w pierwszej kolejności.
   
   
   5. Zakaz opuszczania koszar – skazany na karę ZOK nie może wypowiadać się w miejscach publicznych, a także korzystać z państwowego systemu gospodarczego i bankowego. Skazany z mocy prawa zostaje usunięty z pełnionych funkcji publicznych i nie może obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary. Kara zakazu opuszczania koszar trwa najkrócej tydzień, najdłużej dwa miesiące.
   
   
   6. Zakaz sprawowania funkcji publicznych – dotyczy sprawowania wszystkich albo określonych funkcji państwowych, jeżeli sprawca popełnił przestępstwo w związku z wykonywaniem przez niego funkcji publicznej, a z okoliczności wynika, że sprawowanie w przyszłości funkcji państwowej przez sprawcę groziłoby istotnym dobrom chronionym prawem.
   
   
   7. Obniżenie stopnia wojskowego – jeżeli żołnierz GAR dopuścił się czynu zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej.
   
   
   8. Degradacja – sąd może orzec zdegradowanie żołnierza do stopnia szeregowego, jeżeli żołnierz w związku z pełnieniem służby wojskowej dopuścił się czynu zabronionego, znacznie naruszając poczucie sprawiedliwości społecznej.
   
   
   9. Kara śmierci – egzekucję wykonuje się albo przez rozstrzelanie, albo przez powieszenie. Karę śmierci przez rozstrzelanie orzeka się wyłącznie wobec winowajcy będącego żołnierzem GAR. Polega ona na spowodowaniu wirtualnej śmierci mieszkańca poprzez usunięcie jego profilu z systemu informatycznego Wysokogórskiej Republiki Elfidy bez prawa pochówku na Cmentarzu Bohaterów Gnomii. Kara śmierci przez powieszenie oznacza spowodowanie wirtualnej śmierci mieszkańca poprzez usunięcie jego profilu z systemu informatycznego Wysokogórskiej Republiki Elfidy bez prawa pochówku na Cmentarzu Bohaterów Gnomii, przy jednoczesnym zamieszczeniu jego nazwiska na stronach państwowej szubienicy. Szczególną formą kary śmierci przez powieszenie jest kara powieszenia za jaja na ziemi Piździgrodu, orzekana w przypadku, gdy Sąd Ludowy uzna, że przestępstwo podlegające karze śmierci jest wyjątkowo szkodliwe społecznie. Skazanego wiesza się za jaja na ziemi Piździgrodu (schol. Svevia), a jego padlinę pozostawia na rozdziobanie monarchofaszystom.
   
   


2. Jeżeli przepis nie przewiduje określonej kary, Sąd Ludowy wymierza ją w oparciu o poczucie sprawiedliwości społecznej.


3. W stosunku do sprawcy, który popełnił dwa lub więcej przestępstw przed zapadnięciem pierwszego wyroku co do któregokolwiek z nich, stosuje się karę łączną polegającą na zsumowaniu poszczególnych kar jednostkowych i wykonaniu jednej skumulowanej kary.


4. W przypadku nieuiszczenia grzywny Kasjer Ludowy WRE wykonuje karę za skazanego, pobierając nawiązkę w wysokości 10% wartości grzywny. Jeżeli skazany nie posiada określonej wyrokiem kwoty na koncie lub ilości dóbr w magazynach, grzywnę zamienia się na poszczucie pieskami scholandzkimi, przyjmując, że jednemu rabarbarowi grzywny odpowiada jeden piesek i jeden dzień szczucia.

Rozdział VII
Przestępstwa przeciwko Wysokogórskiej Republice Elfidy

Art. 22
Kto podejmuje działania mające na celu pozbawienie Wysokogórskiej Republiki Elfidy niepodległości, uszczuplenie jej terytorium lub zmianę środkami bezprawnymi jej konstytucyjnego ustroju, podlega karze wiekuistego zwymyślania i śmierci.

Art. 23
Kto podejmuje działania zmierzające wprost do bezprawnego usunięcia konstytucyjnego organu Wysokogórskiej Republiki Elfidy, podlega karze wiekuistego zwymyślania i śmierci.

Art. 24

1. Kto włamuje się do systemów informatycznych Wysokogórskiej Republiki Elfidy, podlega karze zwymyślania i śmierci.


2. Tej samej karze podlega ten, kto wykorzystuje luki w systemach informatycznych Wysokogórskiej Republiki Elfidy do użycia go niezgodnie z prawem albo przeznaczeniem.

Art. 25
Kto doprowadza miejsca publiczne Wysokogórskiej Republiki Elfidy do stanu ogólnej burdelizacji, syfilizacji, sodomii i gomorii, podlega karze grzywny oraz poszczucia pieskami scholandzkimi.

Art. 26

1. Kto bierze udział w działalności obcego wywiadu przeciwko Wysokogórskiej Republice Elfidy, podlega karze degradacji lub w przypadku szeregowego karze zwymyślania oraz karze zakazu opuszczania koszar przez co najmniej miesiąc.


2. Kto współpracuje z obcym wywiadem działającym na rzecz reżimu monarchofaszystowskiego, podlega karze degradacji i zwymyślania, a także karze śmierci.


3. Kto zdobywa, przechowuje lub gromadzi informacje w celu przekazania ich obcemu wywiadowi, podlega karze zwymyślania i zakazu opuszczania koszar.

Art. 27
Kto publicznie znieważa Naród Gnomi, Wysokogórską Republikę Elfidy lub którykowiek z jej konstytucyjnych organów, podlega karze grzywny i zwymyślania.


Art. 28
Kto dopuszcza się napaści na Prezydenta Rządu Ludowego WRE lub Matkę Narodu Gnomiego, podlega karze grzywny i poszczucia pieskami scholandzkimi albo karze zakazu opuszczania koszar.

Art.29
W przypadku szczególnie drastycznych zbrodni przeciwko Wysokogórskiej Republice Elfidy, takich jak uporczywe szpiegostwo, uporczywe fałszowanie dziejów Gnomii, zbrodnie przeciw gnomiości i Narodowi Gnomiemu oraz w przypadku recydywy dotyczącej czynów budzących słuszne i głębokie oburzenie społeczne, Sąd może orzec karę łączną degradacji (o ile winowajca jest żołnierzem), wiekuistego zwymyślania i powieszenia za jaja na ziemi Piździgrodu.




Rozdział VIII
Przestępstwa przeciwko ochronie informacji

Art. 30

1. Kto narusza tajemnicę państwową, podlega karze zakazu sprawowania funkcji publicznych oraz zakazu opuszczania koszar.



2. Tajemnicę państwową narusza:
   
   
   1. kto bezprawnie wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę państwową,
   
   
   2. kto bezprawnie ujawnia tajemnicę państwową osobie niepowołanej lub odmawia jej ujawnienia osobie, która ma do niej prawo.
   
   


3. Kto narusza tajemnicę państwową w dziedzinach o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa narodowego, podlega karze zwymyślania oraz powieszenia za jaja na ziemi Piździgrodu.


4. Tajemnicą państwową szczególnego znaczenia objęte są zwłaszcza informacje dostępowe do państwowych i samorządowych rachunków bankowych oraz do publicznych serwerów.

Art. 31
Kto ujawnia lub wykorzystuje niezgodnie z przyjętymi na siebie zobowiązaniami tajemnicę służbową, handlową lub inną, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją lub sprawowanym stanowiskiem, podlega karze grzywny albo poszczucia pieskami scholandzkimi. Jeśli poszkodowanym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.


Art. 32
Kto uzyskuje informacje, przełamując elektroniczne lub inne szczególne ich zabezpieczenia, podlega karze zwymyślania albo karze zakazu opuszczania koszar. Jeśli poszkodowanym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.


Art. 33
Kto bezprawnie zmienia, uszkadza, niszczy lub usuwa zapis informacji istotnej dla interesu Wysokogórskiej Republiki Elfidy lub jej obywateli, podlega karze zakazu opuszczania koszar albo grzywny. Jeśli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.




Rozdział IX
Przestępstwa przeciwko dokumentom i tożsamości
Art. 34
Kto poświadcza w dokumencie nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne, podlega karze grzywny i poszczucia pieskami scholandzkimi.

Art. 35
Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy w dokumencie poprzez wprowadzenie w błąd funkcjonariusza państwowego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia dokumentu, podlega karze zakazu opuszczania koszar do dwóch tygodni.



Rozdział X
Przestępstwa przeciwko mieniu oraz obrotowi gospodarczemu i pieniężnemu

Art. 36
Kto kradnie mienie, podlega karze zakazu opuszczania koszar i karze zwymyślania.

Art. 37
Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzania własnym mieniem, podlega karze zakazu opuszczania koszar.

Art. 38
Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu własność, podlega karze zakazu opuszczania koszar.

Art. 39
Jeśli przestępstwo kradzieży, oszustwa albo przywłaszczenia dokonane jest na szkodę podmiotu innego niż Skarb Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Art. 40
Kto rzecz bezprawnie uzyskaną zbywa, nabywa lub pomaga w przeniesieniu jej własności, podlega karze grzywny albo zakazu opuszczania koszar.

Art. 41
Kto bezprawnie dokonuje zmian w bazach danych systemu gospodarczego, bankowego, albo w innych działach systemu informatycznego Wysokogórskiej Republiki Elfidy, podlega karze poszczucia pieskami scholandzkimi i zakazu opuszczania koszar.

Art. 42
Kto będąc upoważnionym do zajmowania się sprawami majątkowymi innej osoby lub grupy osób, działa na jej szkodę majątkową, podlega karze zakazu opuszczania koszar.

Art. 43
Jeżeli przestępstwa z niniejszego rozdziału stanowią celowy zamach na własność Skarbu Państwa, bądź w sposób oczywisty i bezpośredni godzą w dobrobyt ludowy, Sąd może orzec karę śmierci.



Rozdział XI
Sąd Ludowy

Art. 44

1. Sąd Ludowy orzeka w oparciu o istniejące przepisy prawne oraz poczucie sprawiedliwości społecznej, zachowując zasadę zgodności z literą i duchem wcześniejszego orzecznictwa.


2. Orzekając w oparciu o poczucie sprawiedliwości społecznej, Sąd Ludowy nie może wydawać rozstrzygnięć sprzecznych z przepisami prawa.

Art. 45
Orzekając w sprawie czynu budzącego słuszne oburzenie społeczne, a nieujętego w prawnych katalogach czynów zabronionych, Sąd Ludowy, po zasięgnięciu opinii Rady Niewysokiej, orzeka w oparciu o poczucie sprawiedliwości społecznej.

Art. 46
Sędzia Sądu Ludowego nie może orzekać w sprawie, w której jest stroną.

Art. 47
W przypadku uzasadnionych i istotnych wątpliwości co do właściwej interpretacji prawa, w szczególności gdy chodzi o zgodność decyzji administracyjnych z porządkiem prawnym Wysokogórskiej Republiki Elfidy, organa władzy wykonawczej stosują się do wiążącej opinii Sądu Ludowego.



PRZEPISY KOŃCOWE

Art. 48
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

---