Przemysław Przybył "Wygnaniec"

Jak podaje Jedyna Słuszna Gnomia Encyklopedia Powszechna:

"Przemysław Przybył urodził się 22 października 1798 roku w Gnominie. Od początku wykazywał wybitne zdolności przywódcze i improwizatorskie. Gdy ukończył 24 rok życia, inaugurował działalność Towarzystwa Przyjaciół Gnomii i jak nikt przed nim rozniecił w sercach rodaków gnomie uczucia patriotyczne. Zginął mając lat 29. Został aresztowany i za „działalność wywrotową” wrzucony do basenu z piraniami."

Faktem szeroko znanym jest, iż podczas swoich studiów w Scholandii Przemysław Przybył zapoznał się z nowopowstającymi prądami w literaturze (preromantyzm deltyjski) i dostosował je do sytuacji panującej w zniewolonej Gnomii. Potwierdzono też, że jako dojrzały poeta zmuszony do emigracji do Baridasu opowiedział sęe po stronie rojalistów i bardzo mocno wpłynął na rozwój literatury romantycznej w tym kraju.
Ponizej przedstawiamy jego wiersz pt "Wygnaniec". Pisany arytmicznym, sylabotonicznym, pozbawionym rymów trzynastozgłoskowcem jest bodajże pierwszym wierszem nowego stylu traktującym o Baridasie, a zarazem sztandarowym przejawem v-romantyzmu wysokogórskiego.

[poem]
"P. Przybył - Wygnaniec

Wejrzałem na wysokie Baridasu skały,
Yechałem przez stepy, na góry wspinałem się
Patrząc yeno krańca, nie szukając stanicy
Imaginacyją zmroczon - morzem ocknąłem się
Eremy Twych wygnańców w drodze swej mijałem
Radosny kto nie zyskał świadomości Prawdy
Dalekie ścieżki wiodą do Almery portu
Almero! Stolyco Królów, moja przystani!
Lęcę do ciebie płaczący, ale uskrzydlony
Albowiem w górach mojech miecze kuja Gnomy
Ćma wrażą przyszłość mroczy, dzwon to jest Wolności
!!!
"
[/poem]

(odnalazł & zredagował: Iwan Maria "Ingawaar" de Folvil-Arped)