[poem]
__Wersja bojowa__

Niech żyje miła ojczyzna nasza!
Dla jej obrony naszą wytoczym krew!
Gdy wróg naprzeciw, schwyćmy pałasza,
I niech się przekona, czym jest nasz gniew

Bądź za kajzera umierać gotów,
On wszak narodu ojcem jest.
My się nie boim żelaznych grotów,
Bronić będziemy murów swych miast!

Z dumą, rusza-ajmy,
naprzód po śmierć lub zwycięstwo.

Niż w strachu być, niż w hańbie żyć
Lepiej w bój biec, i w bitwie lec.

Za honor idź! Za dumę idź!
Naprzeciw wróg, mężnie mu stań.

Za Bogów idź! Za władcę idź!
Najeźdzcę zniszcz i zepchnij go za grań.

A gdy zwycięstwa nastanie czas
I broń do pochew schowamy już
To w końcu spokój znajdzie każdy z nas,
Którego nie przerwie największa z burz.

__Wersja pokojowa__

Niech żyje miła ojczyzna - Valhalla
W nasze się serca potrafi wryć.
Jej niepotrzebne wyprawy po Graala!
Dla niej pracować mamy, więc żyć!

Chwała Cesarzowi, co choć wysoko,
Ziem naszych wszystkich dogląda i wód
Od wielu wieków, jest wszak opoką,
spokój, dobrobyt Jego nam zapewnia ród.

A ty, być chojny chciej
i w sercu zawsze dobro miej.

Kop aż do rud, łów ryby z wód
i pracą swą swój bogać gród

I oto już! Za polem róż!
Rośnie ojczyzna nasza tu

Serce się rwie! Kochajmy się!
I niech nie znajdzie się tu gniew!

A kiedy spojrzysz na kraj bez biczy
Piękną Valhallę, na wszystkich nas
Ujrzysz, że godzin nikt tu nie liczy
Bo jakże słodko płynie nam wszystkim czas
[/poem]