Rozdział I
Prawny środek płatniczy.

Art. 1.
Prawnym środkiem płatniczym na terytorium Mandragoratu Wandystanu
jest engels.

Art. 2.
Jednym engelsem jest jaruga złota w Centralnym Indeksie Transakcji.

Rozdział II
Podatki

Art. 3.
Podatki pobiera się w ten sposób, że przepisany prawem odsetek czasu
pracy w Centralnym Indeksie Transakcji przeznacza się nie na
produkcję wskazanego przez

mieszkańca surowca, lecz na produkcje złota na rzecz przepisanego
prawem poborcy podatków. Podatki ustala się z dokładnością do jednego
promila.

Art. 4.
1. Podatki na rzecz Skarbu Państwa ustala się w następującej
wysokości:
1) od produkcji gliny - 10,0%
2) od produkcji kamieni - 10,0%,
3) od produkcji ropy naftowej - 10,0%
4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - 10,0%
5) od produkcji węgla - 10,0%
6) od produkcji złota - 11,5 %,
7) od produkcji żelaza - 10,0 %,
8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - 10,0%

Art. 5.
Podatki na rzecz rady narodowej ustala właściwa rada narodowa w
następującej wysokości:
1) od produkcji gliny, nie wyższe niż 20,0%,
2) od produkcji kamieni, nie wyższe niż 20,0%
3) od produkcji ropy naftowej - nie wyższe niż 20,0%
4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - nie wyższe niż 20,0%
5) od produkcji węgla - nie wyższe niż 20,0%
6) od produkcji złota - nie wyższe niż 20,0 %,
7) od produkcji żelaza - nie wyższe niż 20,0 %,
8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - nie
wyższe niż 20,0%

Art. 6.
W razie braku uchwały rady narodowej podatki na rzecz rady narodowej
wynoszą:
1) od produkcji gliny - 1,5,%,
2) od produkcji kamieni - 1,5,%,
3) od produkcji ropy naftowej - 1,5,%,
4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - 1,5,%,
5) od produkcji węgla - 1,5,%,
6) od produkcji złota - 1,5,%,
7) od produkcji żelaza - 1,5,%,
8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - 1,5,%,

Art. 7.
Przepisy dwóch poprzedzających artykułów stosuje się odpowiednio do
podatków ustalanych przez Okręg Autonomiczny.

Art. 8.
Podatki na rzecz klanu ustala właściwy przywódca klanu w następującej
wysokości:
1) od produkcji gliny, nie wyższe niż 40%,
2) od produkcji kamieni, nie wyższe niż 40%
3) od produkcji ropy naftowej - nie wyższe niż 40,0%
4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - nie wyższe niż 40,0%
5) od produkcji węgla - nie wyższe niż 40,0%
6) od produkcji złota - nie wyższe niż 40,0 %,
7) od produkcji żelaza - nie wyższe niż 40,0 %,
8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - nie
wyższe niż 40,0%

Art 9.
W razie braku decyzji przywódcy klanu podatków podatki na rzecz klanu
nie pobiera się.

Rozdział III
Wydatki organów władzy państwowej

Art. 10.
Prezydent Mandragoratu Wandystanu dokonywa wydatków ze Skarbu Państwa
według swojego uznania.

Art. 11.
Prezydent Mandragoratu Wandystanu publikuje, przed dokonaniem
wydatku, a gdy okoliczności tego wymagają niezwłocznie po jego
dokonaniu, postanowienie o

dokonaniu wydatku na Liście Dyskusyjnej Mandragoratu Wandystanu.

Art. 12.
Postanowienie o dokonaniu wydatku jest skuteczne, jeżeli żaden z
członków Churału Ludowego nie zgłosił wobec niego sprzeciwu w
terminie pięciu dni od jego

opublikowania. W razie zgłoszenia sprzeciwu, Churał Ludowy może
odrzucić postanowienie o dokonaniu wydatku w drodze uchwały.

Art. 13.
Prezydent Mandragoratu Wandystanu może przekazać, w drodze edyktu,
prawo do dokonywania wydatków ze Skarbu Państwa komisarzowi ludowemu
właściwemu do spraw

finansów publicznych. Przepisy dwóch artykułów poprzedzających
stosuje się odpowiednio.

Art. 14.
Buduar rady narodowej dokonywa wydatków z funduszy jednostki
terytorialnej według swojego uznania.

Art. 15.
Buduar rady narodowej publikuje, przed dokonaniem wydatku, a gdy
okoliczności tego wymagają niezłocznie po jego dokonaniu,
postanowienie o dokonaniu wydaku

Art. 16.
Postanowienie o dokonaniu wydatku jest skuteczne, jeżeli żaden z
członków rady narodowej nie zgłosił wobec niego sprzeciwu w terminie
pięciu dni od jego

opublikowania. W razie zgłoszenia sprzeciwu, rada narodowa może
odrzucić postanowienie o dokonaniu wydatku w drodze uchwały.

Art. 17.
Rady Narodowa może przekazać, w drodze uchwały, prawo do dokonywania
wydatków z funduszy jednostki terytorialnej organowi jednostki
terytorialnej innemu niż

buduar.

Art. 18.
Naczelnik okręgu autonomicznego dokonywa wydatków z funduszy okręgu
autonomicznego według swojego uznania, chyba że prawo miejscowe
stanowi inaczej.

Art. 19.
Przywódca klanu dokonywa wydatków z funduszu klanu według swojego
uznania, chyba że statut klanu stanowi inaczej.

Art. 20.
Kto otrzymał środki pieniężne na skutek postanowienia odrzuconego
Churał Ludowy lub radę narodową obowiązany jest do zwrotu
świadczenia.
Dłużnikowi przysługuje roszczenie o zwrot wszystkiego co świadczył w
zamian za korzyść majątkową uzyskaną na skutek postanowienia
odrzuconego przez Churał

Ludowy lub radę narodową a gdyby zwrot świadczenia w naturze był
niemożliwy - stosowne odszkodowanie.

Przepis wprowadzający

Art. 21.
Traci moc poprzednia ustawa o finansach publicznych.

Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.