###*GWS, 4 listopada 2013 r.*
####Artykuł 1.
Mandragorat Wandystanu w celu urzeczywistniania ekonomicznych założeń wandyzmu-żenadyzmu realizuje wandną i społecznie pozytywną gospodarkę centralnie planowaną w duchu założeń lepkonomiki. Mandragorat Wandystanu wspiera i uwzględnia w planach gospodarczych kolektywną inicjatywę społeczną.

####Artykuł 2.
Spice must flow. Mandragorat Wandystanu uznaje obrót i przepływ pieniądza i wszelkich innych dóbr materialnych za korzystny społecznie per se. Uznaje się, że w równym stopniu słusznym jest obciążanie obywatela podatkami i opłatami, co wspieranie go dotacjami, dofinansowaniami, pożyczkami państwowymi, nagrodami, inwestycjami, pensjami i dietami. Prawdziwą siłą gospodarki krajowej jest aktywność pozaekonomiczna generowana przy pomocy środków ekonomicznych.

####Artykuł 3.
Planowy charakter gospodarki Mandragoratu Wandystanu jest realizowany przez plany czasowe i zadaniowe, w ramach których środki i działania ekonomiczne koncentrowane są na realizacji wyznaczonych w ramach planu celów. Plany gospodarcze ogłasza w formie ogólnodostępnej Komisarz Ludowy d/s Finansów i Gospodarki. Plany o szczególnym znaczeniu społecznym i długoterminowe winny być ogłaszane edyktem zatwierdzonym przez Prezydenta Mandragoratu Wandystanu bądź uchwałą Churału Ludowego. 

####Artykuł 4.
Przedterminowa i nadwyżkowa realizacja planu jest zawsze godna pochwały i korzystna dla Ludu Pracującego Miast i Wsi. Niezrealizowanie planu w terminie winno być podstawą do reewaluacji jego założeń, weryfikacji potencjału potrzebnego do jego realizacji i ewentualnych korekt w celu uzupełnienia braków. 

####Artykuł 5.
Instrumentem uzupełniającym system planów gospodarczych jest czyn społeczny. Czyny społeczne, zarządzane przez Komisarza Ludowego d/s Finansów i Gospodarki, są dobrowolną i spontaniczną akcją dotacyjną Ludu Pracującego, przeprowadzaną celu wsparcia realizacji założeń planu gospodarczego lub innego wandnego celu.

####Artykuł 6.
Choć zabezpieczanie budżetu pewnymi rezerwami środków należy uznać za rozsądne i godne pochwały, nadmierna akumulacja kapitału na dłuższy okres uznawana jest za nieopłacalną społecznie. Cele inwestycyjne uznaje się za istotniejsze niż cel zachowania rezerwy.

####Artykuł 7.  
<span class="zm">(w brzmieniu ustalonym [[::Ustawa_Churału_Ludowego_nr_7_o_aktach_normatywnych_uchwalonych_w_okresie_trwania_unii_z_Księstwem_Sarmacji|Ust. ChL nr 7]])</span>  

Za weryfikację realizacji założeń niniejszej doktryny przez właściwe organy władzy odpowiedzialny jest Prezydent jako zwierzchnik władzy wykonawczej oraz Churał Ludowy jako organ kontrolny. Na wniosek kwiatona, w którym wskazano na niezgodność podejmowanych decyzji finansowych z doktryną, Komisarz Ludowy ds. Finansów i Gospodarki zobowiązany jest do złożenia wyjaśnień w ciągu 7 dni. W przypadku braku odpowiedzi Churał może uchwalić wotum nieufności Komisarzowi zwykła większością głosów. W przypadku udzielenia niezadowalających wyjaśnień Churał może udzielić wotum nieufności zwykłą większością głosów. Prezydent odwołuje Komisarza Ludowego, któremu wyrażone zostało wotum nieufności.

####Artykuł 8.
Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie ogłoszenia.

<div class="podp">(-) Leszek Karakachanow Sr,<br> 
Przewodniczący Churału Ludowego fafnastej kadencji</div>