Były prezydent Mandragoratu Wandystanu. Dekameron Socjogramu. Odznaczony orderem Czerwonej Gwiazdy.

W świecie wirtualnym od ósmego stycznia 2006r. w Księstwie Sarmacji. Początkowo monarchofaszysta i stronnik Roberta Janusza Czekańskiego. Po sporze z RCA i odejściu z NZM, minister dzidzictwa narodowego w centro-lewicowym rządzie kanclerza Skarbnikowa.

Na zaproszenie pplk Michasia Winnickiego, ze względu na zbieżnośc anty-neoliberalnych poglądów, wstępuje do PPS. W sierpniu 2006 przenosi się do Wandystanu, gdzie żyje spokojnie, od czasu do czasu publikując manifesty. Próbuje założyc ludowo- monarchistyczną partię, bez skutku. Zostaje monarchistycznym anarchistą- manarchistą, wierząc w wolnośc ludu i mentalne przywództwo Księcia.

Rozczarowuje się jednak i zostaje KL ds. Kultury w RKL prezydenta Zaorskiego, a następnie wygrywa kolejne wybory na Prezydenta. Podczas nielegalnego "puczu KONskiego" zorganizowanego przez Księcia Seniora Piotra Mikołaja, zostaje uwięziony, jako jeden z domniemanych spiskowców wandejskich.

W czerwcu 2007, w związku z rozwiązaniem Księstwa Sarmacji przez Marszałka Izby Senatorskiej Tow. Michasia Winnickiego, ogłasza niepodległość Mandragoratu Wandystanu.

Pełni urząd Prezydenta MW i Komisarza Ludowego ds. Zagranicznych do września 2007. Rezygnuje z ubiegania się o kolejną kadencję prezydentury. Po przegranych wyborach na Cenzora, startuje w wyborach na Trybuna Ludowego, w których pokonuje ubiegającego się o reelekcję Tow. Kłodeckiego.

Od 26.04.2008. ponownie obejmuje urząd prezydenta, po rezygnacji Tow. Magova i ponad miesięcznym pełnieniu obowiązków prezydenckich przez Mandragora Socjogramu Michała Czarneckiego.

Prezydenci Mandragoratu Wandystanu

Tymczasowy Prezydent	Michaś Winnicki (5 XII 2004 – 22 XII 2004)
Pierwsza niepodległość	Michał Sobczak (22 XII 2004 – 13 VI 2005) Aleksander Keller (28 VI 2005 – 12 III 2006) Michał Sosnowiecki (12 III 2006 – 11 V 2006)
Pierwsze zjednoczenie	Aleksander Keller (28 V 2006 – 5 X 2006) Takaris Altharin (5 X 2006 – 27 XII 2006) Jan Zaorski (16 I 2007 – 25 IV 2007) Bruthus Perun (25 IV 2007 – 1 X 2007)
Druga niepodległość	Arkadij Magov (24 X 2007 – 17 III 2008) mandragor Czarnecki (p.o., 17 III 2008 – 30 IV 2008) Bruthus Perun (1 V 2008 – 30 VI 2008) Iwan Maria de Folvil (1 VII 2008 – 16 IX 2008) Arkadij Magov (25 IX 2008 – 12 III 2009) mandragor Khand (p.o., 12 III 2009 – 26 VII 2009) Alojzy Pupka (27 VII 2009 - 17 XI 2009) wprowadzenie Stanu Klęski Aktywnościowej, kolejni prezydenci mianowani przez Mandragorów Palpatyn Zgonarcha Lepki (9 XII 2009 – 6 XI 2010) Grigorij (17 XI 2010 – 15 IV 2011) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (15 IV 2011 – 3 VI 2011) mandragor Pupka (p.o., 3 VI 2011 – 25 V 2012)
Drugie zjednoczenie	Paweł Ciupak (16 XI 2012 – 3 II 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (p.o., 3 II 2013 – 13 III 2013) Katiuszyn Rewoluty Lepki (13 III 2013 – 11 VII 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (19 VII 2013 – 22 IX 2014)
Trzecia niepodległość	Paulina Natalia Wileńska (22 IX 2014 – 18 V 2015) Helmut Walterycz (5 V 2015 – 2 XI 2015) Paulina Natalia Wileńska (2 XI 2015 – 2 VII 2016) Michał Michaelus (9 VIII 2016 – 15 XI 2017) Jezus Ipanienko (15 XI 2017 – 13 VII 2018) Polyna (30 VII 2018 – 4 II 2020) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (4 II 2020 – nadal)

[right][/right]

Były prezydent Mandragoratu Wandystanu. Dekameron Socjogramu. Odznaczony orderem Czerwonej Gwiazdy.

W świecie wirtualnym od ósmego stycznia 2006r. w Księstwie Sarmacji. Początkowo monarchofaszysta i stronnik Roberta Janusza Czekańskiego. Po sporze z RCA i odejściu z NZM, minister dzidzictwa narodowego w centro-lewicowym rządzie kanclerza Skarbnikowa.

Na zaproszenie pplk Michasia Winnickiego, ze względu na zbieżnośc anty-neoliberalnych poglądów, wstępuje do PPS. W sierpniu 2006 przenosi się do Wandystanu, gdzie żyje spokojnie, od czasu do czasu publikując manifesty. Próbuje założyc ludowo- monarchistyczną partię, bez skutku. Zostaje monarchistycznym anarchistą- manarchistą, wierząc w wolnośc ludu i mentalne przywództwo Księcia.

Rozczarowuje się jednak i zostaje KL ds. Kultury w RKL prezydenta Zaorskiego, a następnie wygrywa kolejne wybory na Prezydenta. Podczas nielegalnego "puczu KONskiego" zorganizowanego przez Księcia Seniora Piotra Mikołaja, zostaje uwięziony, jako jeden z domniemanych spiskowców wandejskich.

W czerwcu 2007, w związku z rozwiązaniem Księstwa Sarmacji przez Marszałka Izby Senatorskiej Tow. Michasia Winnickiego, ogłasza niepodległość Mandragoratu Wandystanu.

Pełni urząd Prezydenta MW i Komisarza Ludowego ds. Zagranicznych do września 2007. Rezygnuje z ubiegania się o kolejną kadencję prezydentury. Po przegranych wyborach na Cenzora, startuje w wyborach na Trybuna Ludowego, w których pokonuje ubiegającego się o reelekcję Tow. Kłodeckiego.

Od 26.04.2008. ponownie obejmuje urząd prezydenta, po rezygnacji Tow. Magova i ponad miesięcznym pełnieniu obowiązków prezydenckich przez Mandragora Socjogramu Michała Czarneckiego.

Prezydenci Mandragoratu Wandystanu

Tymczasowy Prezydent	Michaś Winnicki (5 XII 2004 – 22 XII 2004)
Pierwsza niepodległość	Michał Sobczak (22 XII 2004 – 13 VI 2005) Aleksander Keller (28 VI 2005 – 12 III 2006) Michał Sosnowiecki (12 III 2006 – 11 V 2006)
Pierwsze zjednoczenie	Aleksander Keller (28 V 2006 – 5 X 2006) Takaris Altharin (5 X 2006 – 27 XII 2006) Jan Zaorski (16 I 2007 – 25 IV 2007) Bruthus Perun (25 IV 2007 – 1 X 2007)
Druga niepodległość	Arkadij Magov (24 X 2007 – 17 III 2008) mandragor Czarnecki (p.o., 17 III 2008 – 30 IV 2008) Bruthus Perun (1 V 2008 – 30 VI 2008) Iwan Maria de Folvil (1 VII 2008 – 16 IX 2008) Arkadij Magov (25 IX 2008 – 12 III 2009) mandragor Khand (p.o., 12 III 2009 – 26 VII 2009) Alojzy Pupka (27 VII 2009 - 17 XI 2009) wprowadzenie Stanu Klęski Aktywnościowej, kolejni prezydenci mianowani przez Mandragorów Palpatyn Zgonarcha Lepki (9 XII 2009 – 6 XI 2010) Grigorij (17 XI 2010 – 15 IV 2011) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (15 IV 2011 – 3 VI 2011) mandragor Pupka (p.o., 3 VI 2011 – 25 V 2012)
Drugie zjednoczenie	Paweł Ciupak (16 XI 2012 – 3 II 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (p.o., 3 II 2013 – 13 III 2013) Katiuszyn Rewoluty Lepki (13 III 2013 – 11 VII 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (19 VII 2013 – 22 IX 2014)
Trzecia niepodległość	Paulina Natalia Wileńska (22 IX 2014 – 18 V 2015) Helmut Walterycz (5 V 2015 – 2 XI 2015) Paulina Natalia Wileńska (2 XI 2015 – 2 VII 2016) Michał Michaelus (9 VIII 2016 – 15 XI 2017) Jezus Ipanienko (15 XI 2017 – 13 VII 2018) Polyna (30 VII 2018 – 4 II 2020) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (4 II 2020 – nadal)