Beton oblicz ma wiele:
☭ Podobno betonem nazywa się kompozyt powstały ze zmieszania spoiwa (cementu), wypełniacza (kruszywo) i wody oraz ewentualnych domieszek nadających pożądane cechy, ale wśród znawców tematu nie ma na ten temat zgody.
☭ „Beton” to nazwa wandejskiej konserwatywnej lewicy, uważającej zgodnie, że skoro rewolucja już się dokonała, to ewentualne korekty kursu mają znamiona reakcyjności. Określenie to początkowo używane było przez działaczy Młodych Duchem, z Arkadijem Magovem (który je ukuł) na czele, szybko jednak zostało przez określanych nim zaakceptowane i przyjęte jako samoidentyfikacja. Z czasem stało się wręcz powodem do dumy − patrz: słynne „beton to przy nas masa plastyczna!” wypowiedziane przez prof. Kellera.
Charakterystyczne dla przedstawicieli nurtu betonowego było przywiązanie do tradycyjnych instytucji władzy (Kolektyw Mandragorski, przedstawicielski Churał Ludowy) oraz do niepodległości, a także niechęć wobec jakichkolwiek większych zmian w funkcjonowaniu Mandragoratu. Z tych środowisk wychodziła również intensywna krytyka rozbuchanego pornosocjalizmu, jako wypaczenia kultury wandejskiej.
Partią stricte betonową pozostawał przez całe swoje istnienie LOK, a w późniejszym okresie także nie zinstytucjonalizowany komitet wyborczy Praca−Socjalizm−Niepodległość, z którego list startowali także dawni działacze WSPJ.
Za przejaw betonu w Świeckim Kościele Wandejskim uważany jest nurt Opos Vandi.