Zjednoczone Królestwo Brugii - byłe państwo internetowe położone w północno-zachodniej części Wirtuazji, ze stolicą w Brugiopolis Królewskim. Obecnie (stan na 2015) tereny dawnej Brugii zajmuje Wszechcarat Angstrem.
Brugijską walutą była briga, dzieląca się na 100 centinos. Hymnem Brugii było Do brugijskiego narodu wołanie.
Brugia położona była na Półwyspie Brugijskim, w Wirtuazji. Granice państwa przebiegały wzdłuż pewnych naturalnych barier: od wschodu rzeka Graunse (ze Scholandią), od południa góry Grosbergi (z Baridasem i Berecją), od południowego-zachodu południowe pasmo Gór Arnackich (z Berecją) i znów od południa rzeka Proklel (także z Berecją).
Północna część Brugii miała powierzchnię dość urozmaiconą. W środkowej części Matlandii przebiegały Góry Arnackie, zaś zarówno na północ i na południe od nich pogórza (Pogórze Matlandzkie, Pogórze Litawskie, Brama Arnburska), przechodzące od razu w nadbrzeżne niziny (Nizina Matahradzka, Dolina Matli, Nizina Proklelska, Ujście Rilli, Nizina Akselicka).
Gryflandia była generalnie nizinna (Pobrzeże Brugenijsko-Apolijskie, Nizina Braska, Nizina Amreska) lub wręcz depresyjna (Bagna Amreskie, Ujście Amregu). Na południu duże obszary wyżynne (Wyżyna Gryflandzka, Pogórze Pomberskie, Wyżyna Górnoamreska).
Największe miasta: Brugiopolis (Brægpolz), Matahrad (Matelsburg), Arnburg, Pomberg, Littendorff.
Zjednoczone Królestwo Brugii dzieliło się na 2 stadhouderaty:
Ponadto istniał Okręg Federalny nienależący do żadnego stadhouderatu, obejmujący Brugiopolis Królewskie z merem na czele. Na terenie Okręgu Federalnego położone były wszystkie najważniejsze instytucje państwowe, takie jak Dwór Królewski, Stany Generalne, Federalna Rada Powszechna, czy Rząd Federalny i Sekretariaty.
Brugia była federalną monarchią konstytucyjną. Głową państwa był Król, jego kompetencje były jednak dość uszczuplone przez konstytucję. Uprawnienia króla to między innymi: mianowanie niektórych urzędników federalnych (w szczególności Kanclerza Federalnego i Sekretarzy), nadawanie tytułów szlacheckich oraz przewodzenie obradom Stanów Generalnych i mediacja w ewentualnych konfliktach między Stadhouderatami.
Charakterystyczną brugijską instytucją były Stany Generalne. Były one reprezentacją Stadhouderatów i zasiadali w nich Stadhouderzy (chyba, że ci postanowili inaczej). Stany Generalne w zwyczajnej sytuacji pełniły władzę wykonawczą i miały prawo do wydawania dekretów. Ponadto w przypadku wakatu w Sądzie Najwyższym, Rządzie Królewskim bądź w Federalnej Radzie Powszechnej, Stany Generalne pełniły funkcje tej instytucji.
Władzę ustawodawczą w Zjednoczonym Królestwie pełniła Federalna Rada Powszechna, trzyosobowy parlament wybierany w demokratycznych wyborach co pół roku. Federalna Rada Powszechna miała prawo do wydawania aktów federalnych.
Egzekutywa była sprawowana przez Rząd Federalny z Kanclerzem Federalnym na czele. Każdy z członków rządu miał prawo do wydawania rozporządzeń dotyczących dziedziny, którą zajmował się jego stadhouderat.
Najwyższa władza sądownicza była w rękach Króla. Ponadto istniał urząd Sędziego Najwyższego, którym z urzędu był Sekretarz Stanu i Sprawiedliwości. Prawo przewidywało także Sędziów Najwyższych dla stadhouderatów, którymi z urzędu byli Stadhouderzy. Tym mieli podlegać Sędziowie Wyżsi i Niżsi, ale w praktyce przepisy te nie były stosowane.
Założone 23 czerwca 2003 roku przez Mateusza I Uldynowicza, który później przyjął imię Maksymiliana I von Gryfa. We wrześniu 2003 roku został podpisany I Układ Brugijski, wcielający założone 21 maja 2003 roku przez Mugglera Littendorffa i kilka innych osób Arcyksięstwo Matlandii do Brugii jako Autonomiczne Hrabstwo Matlandii.
W październiku 2004 roku powstały strony oparte na PHP, których dwukrotny upadek spowodował zastój w Brugii. W marcu 2004 roku Maksymilian I przekazał koronę Mugglerowi. W tym miesiącu Muggler wprowadził hymn Brugii, system bankowy i szlachectwo. Na prośbę Maksymiliana I von Gryfa, 1 kwietnia 2004 roku Muggler przekazał koronę dawnemu monarsze.
W kwietniu uchwalony został II Układ Brugijski odbierający Matlandii autonomię co spowodowało powstanie w Matlandii ruchów zmierzających do ogłoszenia niepodległości. 21 maja 2004 roku Matlandia ogłosiła niepodległość i do ponownego zjednoczenia zdołała wprowadzić własną konstytucję, system bankowy oraz walutę.
3 września, w wyniku międzynarodowego arbitrażu doszło do porozumienia pomiędzy Brugią a Matlandią. Na prośbę Artura I Piotra, króla Dreamlandu, Muggler Olav Littendorff zgodził się na połączenie dawnej Brugii (która odtąd nazywa się Gryflandią) i Matlandii. W wyniku porozumienia powstało Zjednoczone Królestwo w którym naczelną władzę sprawują Stany Generalne w skład których wchodzi władca Gryflandii i Matlandii. Pozycja króla została ograniczona.
W wyniku zjednoczenia w unii personalnej z Dreamlandem, następnie od 27 października 2004 w unii personalnej ze Scholandią. Po długiej pracy nad projektem konstytucji, Stany Generalne 3 maja 2005 roku uchwaliły obowiązujący Akt Konstytucyjny. 27 września 2005 roku król Armin Frederik, na wniosek Stanów Generalnych Brugii, abdykował na rzecz rodzimego monarchy, którym ponownie został Maksymilian I von Gryf.
Strona zawiera materiał pochodzący z artykułu Zjednoczone Królestwo Brugii (lista autorów) w Micropedii, udostępnionego na licencji CC BY-SA 3.0.
Zjednoczone Królestwo Brugii - byłe państwo internetowe położone w północno-zachodniej części Wirtuazji, ze stolicą w Brugiopolis Królewskim. Obecnie (stan na 2015) tereny dawnej Brugii zajmuje Wszechcarat Angstrem.
Brugijską walutą była briga, dzieląca się na 100 centinos. Hymnem Brugii było Do brugijskiego narodu wołanie.
Brugia położona była na Półwyspie Brugijskim, w Wirtuazji. Granice państwa przebiegały wzdłuż pewnych naturalnych barier: od wschodu rzeka Graunse (ze Scholandią), od południa góry Grosbergi (z Baridasem i Berecją), od południowego-zachodu południowe pasmo Gór Arnackich (z Berecją) i znów od południa rzeka Proklel (także z Berecją).
Północna część Brugii miała powierzchnię dość urozmaiconą. W środkowej części Matlandii przebiegały Góry Arnackie, zaś zarówno na północ i na południe od nich pogórza (Pogórze Matlandzkie, Pogórze Litawskie, Brama Arnburska), przechodzące od razu w nadbrzeżne niziny (Nizina Matahradzka, Dolina Matli, Nizina Proklelska, Ujście Rilli, Nizina Akselicka).
Gryflandia była generalnie nizinna (Pobrzeże Brugenijsko-Apolijskie, Nizina Braska, Nizina Amreska) lub wręcz depresyjna (Bagna Amreskie, Ujście Amregu). Na południu duże obszary wyżynne (Wyżyna Gryflandzka, Pogórze Pomberskie, Wyżyna Górnoamreska).
Największe miasta: Brugiopolis (Brægpolz), Matahrad (Matelsburg), Arnburg, Pomberg, Littendorff.
Zjednoczone Królestwo Brugii dzieliło się na 2 stadhouderaty:
Ponadto istniał Okręg Federalny nienależący do żadnego stadhouderatu, obejmujący Brugiopolis Królewskie z merem na czele. Na terenie Okręgu Federalnego położone były wszystkie najważniejsze instytucje państwowe, takie jak Dwór Królewski, Stany Generalne, Federalna Rada Powszechna, czy Rząd Federalny i Sekretariaty.
Brugia była federalną monarchią konstytucyjną. Głową państwa był Król, jego kompetencje były jednak dość uszczuplone przez konstytucję. Uprawnienia króla to między innymi: mianowanie niektórych urzędników federalnych (w szczególności Kanclerza Federalnego i Sekretarzy), nadawanie tytułów szlacheckich oraz przewodzenie obradom Stanów Generalnych i mediacja w ewentualnych konfliktach między Stadhouderatami.
Charakterystyczną brugijską instytucją były Stany Generalne. Były one reprezentacją Stadhouderatów i zasiadali w nich Stadhouderzy (chyba, że ci postanowili inaczej). Stany Generalne w zwyczajnej sytuacji pełniły władzę wykonawczą i miały prawo do wydawania dekretów. Ponadto w przypadku wakatu w Sądzie Najwyższym, Rządzie Królewskim bądź w Federalnej Radzie Powszechnej, Stany Generalne pełniły funkcje tej instytucji.
Władzę ustawodawczą w Zjednoczonym Królestwie pełniła Federalna Rada Powszechna, trzyosobowy parlament wybierany w demokratycznych wyborach co pół roku. Federalna Rada Powszechna miała prawo do wydawania aktów federalnych.
Egzekutywa była sprawowana przez Rząd Federalny z Kanclerzem Federalnym na czele. Każdy z członków rządu miał prawo do wydawania rozporządzeń dotyczących dziedziny, którą zajmował się jego stadhouderat.
Najwyższa władza sądownicza była w rękach Króla. Ponadto istniał urząd Sędziego Najwyższego, którym z urzędu był Sekretarz Stanu i Sprawiedliwości. Prawo przewidywało także Sędziów Najwyższych dla stadhouderatów, którymi z urzędu byli Stadhouderzy. Tym mieli podlegać Sędziowie Wyżsi i Niżsi, ale w praktyce przepisy te nie były stosowane.
Założone 23 czerwca 2003 roku przez Mateusza I Uldynowicza, który później przyjął imię Maksymiliana I von Gryfa. We wrześniu 2003 roku został podpisany I Układ Brugijski, wcielający założone 21 maja 2003 roku przez Mugglera Littendorffa i kilka innych osób Arcyksięstwo Matlandii do Brugii jako Autonomiczne Hrabstwo Matlandii.
W październiku 2004 roku powstały strony oparte na PHP, których dwukrotny upadek spowodował zastój w Brugii. W marcu 2004 roku Maksymilian I przekazał koronę Mugglerowi. W tym miesiącu Muggler wprowadził hymn Brugii, system bankowy i szlachectwo. Na prośbę Maksymiliana I von Gryfa, 1 kwietnia 2004 roku Muggler przekazał koronę dawnemu monarsze.
W kwietniu uchwalony został II Układ Brugijski odbierający Matlandii autonomię co spowodowało powstanie w Matlandii ruchów zmierzających do ogłoszenia niepodległości. 21 maja 2004 roku Matlandia ogłosiła niepodległość i do ponownego zjednoczenia zdołała wprowadzić własną konstytucję, system bankowy oraz walutę.
3 września, w wyniku międzynarodowego arbitrażu doszło do porozumienia pomiędzy Brugią a Matlandią. Na prośbę Artura I Piotra, króla Dreamlandu, Muggler Olav Littendorff zgodził się na połączenie dawnej Brugii (która odtąd nazywa się Gryflandią) i Matlandii. W wyniku porozumienia powstało Zjednoczone Królestwo w którym naczelną władzę sprawują Stany Generalne w skład których wchodzi władca Gryflandii i Matlandii. Pozycja króla została ograniczona.
W wyniku zjednoczenia w unii personalnej z Dreamlandem, następnie od 27 października 2004 w unii personalnej ze Scholandią. Po długiej pracy nad projektem konstytucji, Stany Generalne 3 maja 2005 roku uchwaliły obowiązujący Akt Konstytucyjny. 27 września 2005 roku król Armin Frederik, na wniosek Stanów Generalnych Brugii, abdykował na rzecz rodzimego monarchy, którym ponownie został Maksymilian I von Gryf.
_Strona zawiera materiał pochodzący z artykułu Zjednoczone Królestwo Brugii (lista autorów) w Micropedii, udostępnionego na licencji CC BY-SA 3.0._