w skrócie KPS(w), tradycyjna nazwa jedynej ogólnowandejskiej partii.

Wywodzi się oczywiście od Komunistycznej Partii Sarmacji, w której działał tow. Wanda oraz założyciel Wandystanu – Defloriusz Dyman Wander.

W okresie II Unii KPS(w) zostało powołane jako polityczny reprezentant wandejskich wartości w Sarmacji, choć członkostwem obejmowało również nie-wandejczyków. Brało udział w kilku koalicjach wyborczych i rządowych, jak choćby Obóz Nowoczesno-Radykalny.

Wdrażano wówczas koncepcję monopartii - zgodnie z zasadą jedności władz, każda funkcja i organ publiczny powinny wiązać się z funkcją i organem partyjną (np. Prezydent był jednocześnie I Sekretarzem, Churał Ludowy - Komitetem Centralnym, a Rada Komisarzy Ludowych - Politbiurem). KPS(w) było wówczas jedyną partią działającą w Wandystanie, choć nie wprowadzono zakazu funkcjonowania innych partii.

Po drugiej niepodległości rola KPS(w) jako jedynopartia została zachowana - czasowo nawet przeprowadzano osobne wybory na Prezydenta Wandystanu i na I Sekretarza KPS(w). Z czasem rola Partii podupadła, choć można uznać, że została po prostu inkorporowana do aparatu urzędniczego.

Wiele było sporów, czy KPS(w) powinno w nazwie odwoływać się do Sarmacji – i frakcja konserwatywno-tradycyjna zawsze przeważała nad nacjonalistycznym modernizmem. Ten sam problem dotyczył zresztą również Sarmackiej Armii Ludowej.