Król-senior Hasselandu, gdzie panował jako Piotr Paweł I, po czym abdykował w atmosferze skandalu związanego z domniemanym kloningiem. Najbardziej znany z bycia importowanym diukiem (otrzymał w Księstwie Sarmacji indygenat dla swojego tytułu cyberyjskiego), wieloletnim gensekiem OPM i wskrzesicielem Hasselandu. Za dawnych czasów znany jako Kryształowy Kanclerz, ze względu na swój apolityczny (według krytyków po prostu nudny) styl sprawowania tej funkcji.

Do Sarmacji przybył 3 listopada 2002 r. z misją Heroldii Królestwa Cyberii. W późniejszym okresie ambasador i specjalny przedstawiciel Cyberii w Sarmacji. Były premier Królestwa Hasselandu (później Cyberii), regent Królestwa Cyberii w okresie od stycznia do marca 2003 r., prezes Powszechnego Banku Cyberyjskiego, przewodniczący Cyberyjskiego Ruchu Monarchistycznego. Arcyksiążę Cyberii. Odznaczony dwukrotnie orderem Przyjaźń i współpraca, 1 stycznia 2003 r. oraz 13 lipca 2003 r. za zasługi położone dla współpracy między Królestwem Cyberii a Księstwem Sarmacji podczas przyjmowania wspólnego systemu bankowego, zacieśniania więzów gospodarczych między państwami oraz aktywności na forach międzynarodowych. Pod koniec sierpnia 2003 r. wobec kryzysu państwowego w Cyberii zrezygnował ze wszystkich stanowisk publicznych tam sprawowanych i osiedlił się w Sarmacji. 2 września 2003 r. uzyskał indygenat dla posiadanego przez niego tytułu arcyksięcia Cyberii, otrzymując tytuł diuka oraz obywatelstwo sarmackie. We wrześniu 2003 r. rozpatrywał apelacje od wyroków sądu w Grodzisku, od 20 września 2003 r. do 8 października 2003 r. pełnił funkcję sędziego Sądu Najwyższego. Od 8 października 2003 r. Minister Spraw Zagranicznych w rządzie Roberta Czekańskiego. 25 października 2003 r. odznaczony Złotym Orderem Zasługi. Od grudnia 2003 r. do 8 września 2004 r. drugi namiestnik Hrabstwa Gellonii, następca Wieńczysława Wieńsko, założyciela prowincji. 20 sierpnia 2004 r. podpisał rozporządzenie Straży Praw Hrabstwa Gellonii powołujące do życia Flotyllę Gellońską obejmującą pancernik Słońce Gellonii, którego dowódcą w stopniu komandora, a tym samym dowódcą całej flotylli, został mianowany. 12 marca 2004 r. powołany ad interim na urząd Kanclerza Księstwa Sarmacji, od 28 kwietnia 2004 r. do 29 sierpnia 2004 r. Kanclerz w rządzie SRM-K i SUOD, odpowiedzialny także za politykę zagraniczną. Od 1 października 2004 r. senator Księstwa Sarmacji. Od 8 listopada 2004 r. burmistrz miasta Fer (Gellonia). Od 14 listopada 2004 r. Minister Spraw Zagranicznych Księstwa Sarmacji. 25 maja 2004 r. odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu św. Piotra. W latach 2003-2004 Rektor Wirtualnego Instytutu Dziennikarstwa (przeniesiony z Cyberii 17 września 2003 r., rozpoczął działalność 14 listopada 2003 r.), przewodniczący i założyciel Rady Promocji Księstwa Sarmacji (3 listopada 2003 r., prace od 27 października 2003 r. do 2004 r.) i Sarmackiego Ruchu Monarchistycznego Korona (4 kwietnia 2004 r., od połowy 2004 r. zastąpił go Wieńczysław kaw. Wiensko). Inicjator Sarmackiej Wyprawy Naukowej Sawanna (3-16 czerwca 2004 r.). 29 grudnia 2004 r. założył Sarmacką Agencję Badań Kosmicznych (SASA). 25 grudnia 2004 r. odznaczony Krzyżem Brązowym Orderu Wolności. W styczniu 2005 r. założył razem z Tomaszem Chojnackim i Tomaszem Hammerem Grupę Kapitałową HAMMER, obejmującą m.in. agencję reklamowowydawniczą, przedsiębiorstwo budowlane, przedsiębiorstwo rybołówstwa, przedsiębiorstwo transportowe, żwirownię, pola naftowe, restaurację i cegielnię oraz razem z Tomaszem Chojnackim (ob. kawaler) spółkę FER APK, wchodzącą w skład Grupy Kapitałowej HAMMER.

W późniejszych latach odgrywał znaczącą rolę w Księstwie Sarmacji, dopóki nie opuścił go w związku z niedostateczną jego zdaniem reakcją na szkalowanie go w związku z jego przeszłością realną. Na emigracji postanowił odnowić Królestwo Hasselandu, co udało mu się przy wsparciu Surmenii. Rządził nim jako regent, a następnie król Piotr Paweł I, dopóki nie abdykował. Potem ponownie wybrany na króla w systemie kadencyjnym.