Najsławniejszy obraz świata wirtualnego.

Namalowany przez Wiktora wicehrabiego Szpunara, początkowo stanowił eksponat prowadzonej przez niego Galerii Narodowej. W kwietniu 2004 r. wystawiony przez właściciela na licytację w cenie wywoławczej 60 lt. Sprzedany za 1310 lt Przemysławowi Rogowskiemu (56% udziałów we współwłasności) oraz margrafowi Michałowi Strudzińskiemu (Scholandia, udział 44%). Dnia 7 lutego 2005 r. udziały margrafa Strudzińskiego odkupione zostały przez Mandragora Khanda oraz Tomasza Precelika Urbana. Za zgodą współwłaścicieli eksponat Muzeum Narodowego w Genosse-Wanda-Stadt. Pod koniec 2005 r. prawa wirtualnie zmarłego Przemysława Rogowskiemu w drodze dziedziczenia ustawowego przejął Skarb Mandragoratu Wandystanu.

W efekcie udziały we własności posiadają: Mandragorat Wandystanu (56% udziałów we współwłasności), Mandragor Khand (22% udziałów we współwłasności), Tomasz Precelik Urban (22% udziałów we współwłasności).

Obraz głęboko zakorzeniony w kulturze sarmackiej, scholandzkiej i wandejskiej (m.in. reprodukcja w Szaletach Sarmackich). Jego powstanie, a także wysoka wartość rynkowa potwierdzana kolejnymi transakcjami, wiążą się z prominentnym w kulturze Księstwa Sarmacji nurtem antyscholandyzmu.

Stale eksponowany był w galerii Mandragora Jutrzenki. Po likwidacji urzędów mandragorskich fizycznie pozostał w tym samym miejscu, które jednak obecnie stanowi oddział Nowej Biblioteki Narodowej.

Najsławniejszy obraz świata wirtualnego. (zobacz większy)

Namalowany przez Wiktora wicehrabiego Szpunara, początkowo stanowił eksponat prowadzonej przez niego Galerii Narodowej. W kwietniu 2004 r. wystawiony przez właściciela na licytację w cenie wywoławczej 60 lt. Sprzedany za 1310 lt Przemysławowi Rogowskiemu (56% udziałów we współwłasności) oraz margrafowi Michałowi Strudzińskiemu (Scholandia, udział 44%). Dnia 7 lutego 2005 r. udziały margrafa Strudzińskiego odkupione zostały przez Mandragora Khanda oraz Tomasza Precelika Urbana. Za zgodą współwłaścicieli eksponat Muzeum Narodowego w Genosse-Wanda-Stadt. Pod koniec 2005 r. prawa wirtualnie zmarłego Przemysława Rogowskiemu w drodze dziedziczenia ustawowego przejął Skarb Mandragoratu Wandystanu.

W efekcie udziały we własności posiadają: Mandragorat Wandystanu (56% udziałów we współwłasności), Mandragor Khand (22% udziałów we współwłasności), Tomasz Precelik Urban (22% udziałów we współwłasności).

Obraz głęboko zakorzeniony w kulturze sarmackiej, scholandzkiej i wandejskiej (m.in. reprodukcja w Szaletach Sarmackich). Jego powstanie, a także wysoka wartość rynkowa potwierdzana kolejnymi transakcjami, wiążą się z prominentnym w kulturze Księstwa Sarmacji nurtem antyscholandyzmu.

Stale eksponowany był w galerii Mandragora Jutrzenki. Po likwidacji urzędów mandragorskich fizycznie pozostał w tym samym miejscu, które jednak obecnie stanowi oddział Nowej Biblioteki Narodowej.