Tradycyjnie przyjęty w Mandragoracie Wandystanu wykrzyknik, wyrażający zachwyt, radość i uznanie. Odpowiednik monarchofaszystowskiego wiwatu.

Wynalazcą szcziszczatu jest tow. Aborcjusz Struszyński, który w lipcu roku wandowego 2007, odkrywszy magię narzędzia transliteracyjnego translit.ru ale nie czytając chyba zanadto bukw i nie wiedząc, że domyślnym systemem transliteracji na wspomnianej stronie jest dość dziwaczna klawiatura amerykańska, rozpoczął na liście dyskusyjnej wątek pod tytułem Тощарзысзе! (co fonetycznie czyta się mniej więcej jako toszczar-zys-zje), w którym pojawiły się także takie urywki jak Щандыстан (Szczandystan), czy też zawołanie Щищат Щолносц (Szcziszczat Szczołnosc).

Post ten przez niektórych uczestników listy został wyśmiany, niekiedy dość brutalnie, jednakże większość Wandejczyków odebrała poetykę przypadkowej pomyłki jako uroczą i wpisującą się w ducha Mandragoratu, a tytułowy szcziszczat jako dużo lepszy od jakichkolwiek imperialistycznych wiwatów.

Tradycyjnie przyjęty w Mandragoracie Wandystanu wykrzyknik, wyrażający zachwyt, radość i uznanie. Odpowiednik monarchofaszystowskiego wiwatu.

Wynalazcą szcziszczatu jest tow. Aborcjusz Struszyński, który w lipcu roku wandowego 2007, odkrywszy magię narzędzia transliteracyjnego translit.ru ale nie czytając chyba zanadto bukw i nie wiedząc, że domyślnym systemem transliteracji na wspomnianej stronie jest dość dziwaczna klawiatura amerykańska, rozpoczął na liście dyskusyjnej wątek pod tytułem Тощарзысзе! (co fonetycznie czyta się mniej więcej jako toszczar-zys-zje), w którym pojawiły się także takie urywki jak Щандыстан (Szczandystan), czy też zawołanie Щищат Щолносц (Szcziszczat Szczołnosc).

Post ten przez niektórych uczestników listy został wyśmiany, niekiedy dość brutalnie, jednakże większość Wandejczyków odebrała poetykę przypadkowej pomyłki jako uroczą i wpisującą się w ducha Mandragoratu, a tytułowy szcziszczat jako dużo lepszy od jakichkolwiek imperialistycznych wiwatów.