Aborcjusz Struszyński
Mandragor Socjogramu, Towarzysz Michaś Winnicki (Lord Wander) w dn. 14 czerwca 2007 wysyła na wandejską grupę dyskusyjną następującą wiadomość: "Oswiadczam, że z dniem dzisiejszym przestaję uznawać obowiązywanie sarmackiego reżimu prawnego na terytorium Wandystanu" (LDMW #14469). Niedługo potem Mandragor Jutrzenki, Towarzysz Khand, również "stwierdza nieobowiązywanie prawa reżimu grodziskiego na terytorium Mandragoratu Wandystanu" oraz "upoważnia i wzywa Prezydenta Mandragoratu Wandystanu do niezwłocznego ogłoszenia niepodleglości Mandragoratu Wandystanu" (LDMW #14480).
Prezydent Towarzysz Bruthus Perun, Drogi Lider, nie czeka długo. Niepodległość ogłasza w Wandei Ludu - tutaj. Towarzysz Prezydent wzywa również wszystkich do hucznego świętowania w strojach ludowych podczas licznych koncertów i pochodów, zorganizowanych dla uczczenia uzyskania niepodległości (LDMW #14490).
Upadły Książe Piotr Mikołaj, jeszcze owego pamiętnego dnia - 14 czerwca 2007 roku - publikuje proklamację (zapewne ze strachu!) w jakiej stwierdza:
Niniejszym, w imieniu Księstwa Sarmacji, Korony Księstwa Sarmacji oraz Naszym i Naszych potomków zrzekamy się wszelkich praw do terytorium Mandragoratu Wandystanu oraz jakichkolwiek innych roszczeń względem Mandragoratu Wandystanu i jego mieszkańców, obywateli oraz osób prawnych, jak również deklarujemy uznanie niepodległego i suwerennego bytu państwowego Mandragoratu Wandystanu (Dz. Praw KS, poz. 1361).
Tak właśnie wyglądał moment wyzwolenia.
ciąg dalszy: Początki niepodległości