System gospodarczy GNOMON — instrukcja obsługi
Produkcja w systemie gospodarczym GNOMON odbywa się w ramach trzech branż: rolniczej, górniczo-hutniczej i przemysłowej. Aby prowadzić działalność produkcyjną w systemie GNOMON, trzeba wybrać jedną z tych trzech gałęzi produkcji i uzyskać odpowiednią licencję. Pierwsza taka licencja przyznawana jest bezpłatnie, pod zakładką „Produkcja” lub „Biuro”. Każda późniejsza zmiana licencji wiąże się z opłatą skarbową, której wysokość jest równa kwocie subsydium pieniężnego na działaność gospodarczą, czyli obecnie — 50.00 rabarbarów.
Licencja rolnicza — produkcja w tej branży (rabarbar, mleko, kumys) wymaga posiadania co najmniej jednej parceli rolnej. Każda kolejna parcela zwiększa możliwe do uzyskania plony rabarbaru i ilość mleka jaków do udojenia.
Licencja górniczo-hutnicza — wydobycie rudy metalu i kruszyw budowlanych wymaga posiadania co najmniej jednej parceli wydobywczej. Aby wytapiać metal, trzeba posiadać co najmniej dwie parcele wydobywcze.
Licencja przemysłowa — w tej branży wytwarza się broń, prefabrykaty bunkrowe i wehikuły. Produkcja broni i prefabrykatów budowlanych wymaga posiadania co najmniej dwóch zaopatrzonych w prąd parceli przemysłowych, natomiast produkcja wehikułów — co najmniej trzech parceli, w tym jednej zabudowanej.
Łapanie jeńców — nieustanna czujność Ludu Walczącego Gnomich Miast i Wsi przekłada się nie tylko na bezpieczeństwo narodowe, ale także na wydajność gnomiej gospodarki. Monarchofaszystowscy intruzi stanowią nieocenioną siłę roboczą w zakładach pracy oraz na plantacjach uprawnych. Każdy żołnierz GAR, który schwyta jeńca, ma prawo wykorzystać go do pracy w swoim gospodarstwie. Liczba złapanych jeńców zależy od szczęścia oraz od krzepy i stanu uzbrojenia.
Ze względów humanitarnych obowiązuje jednak limit kwaterunkowy, to jest maksymalna liczba monarchofaszystów przetrzymywanych w obozach jenieckich. W chwili obecnej można zakwaterować najwyżej 15 jeńców na jednej parceli mieszkaniowej. Limit ten ulega zwiększeniu w przypadku posiadania fortu na parceli mieszkaniowej. Dla każdego fortu zaopatrzonego w prąd przyrost limitu wynosi 15 jeńców. Jeżeli złapie się ich więcej, niż można zakwaterować, nadwyżkę trzeba puścić wolno. Nie mając ani jednej parceli mieszkaniowej, nie można wcale zakwaterować schwytanych jeńców, a tym samym podjąć produkcji rolnej ani przemysłowej. Dlatego rozpoczynając działalność gospodarczą w GNOMON-ie, dobrze jest złożyć wniosek o subsydium na działalność gospodarczą (patrz niżej), na które składa się dotacja pieniężna oraz jedna parcela mieszkaniowa na dobry początek.
Krzepa — dzięki krzepie jesteś w stanie złapać do niewoli większą liczbę monarchofaszystów. Przy poziomie krzepy 0 można ich ułowić od dwóch do pięciu, każdy punkt krzepy zwiększa górny limit tej wielkości o pół jednostki (ostateczny wskaźnik ulega zaokrągleniu w górę). Żołnierzu GAR, pamiętaj: przed polowaniem wstąp do kantyny, a łatwiej ci przyjdzie schwytać większą grupę monarchofaszystów, gdy na nią natrafisz!
Krzepę uzyskuje się przez spożycie rabarbaru, lecz jej poziom spada o 1.50 jedn. na dobę, dlatego przed polowaniem dobrze jest zafundować sobie solidny posiłek.
Hart ducha — jego poziom decyduje o tym, jak silnych monarchofaszystów odważysz się zaatakować. Poziom hartu ducha podnosi się przez spożycie kumysu. Jeden garniec kumysu ponosi górną granicę siły o jeden punkt. Podobnie jak w przypadku krzepy, hart ducha należy nieustannie podnosić, ponieważ ma on tendencję spadkową (1.50 jedn. na dobę).
Uzbrojenie — każdy punkt uzbrojenia zwiększa o pół jednostki minimalną liczbę monarchofaszystów, których można złapać za jednym zamachem.
Żywotność — jeńcy monarchofaszystowscy w trudnych warunkach pracy na plantacjach i w zakładach produkcyjnych przeżywają najwyżej 3 doby (72 godziny). Nieraz jednak trafiają się osobniki wycieńczone i zużyte, które wystarczają na 12 do 24 godzin pracy. Średnią żywotność jeńców można zwiększyć, rejestrując bunkier lub fort na swojej parceli mieszkaniowej oraz opłacając dostawy prądu na parceli lub dokarmiając jeńców rabarbarem w kantynie.
Siła robocza — tężyzna fizyczna jeńca zapewnia większą moc produkcyjną. Im większy masz hart ducha, tym mocniejszych jeńców będziesz w stanie pojmać. Przy zerowym poziomie hartu ducha poziom siły jeńca waha się od 1 do 10. Każda jednostka hartu ducha zwiększa górny limit o 1.
Narowistość — niekiedy podczas produkcji okazuje się, że któryś z jeńców jest narowisty i zaczyna sabotować produkcję. Wówczas niestety trzeba go odstrzelić. W takim wypadku oprócz samego jeńca traci się również wytworzoną przez niego część produkcji. Prawdopodobieństwo takiego zdarzenia wynosi 5%.
Bunt jeńców — kiedy liczba jeńców osiągnie masę krytyczną, przekraczając próg 40, w monarchofaszystach wzrasta poczucie siły i zaczynają się buntować. Ryzyko buntu jeńców wzrasta wraz z ich liczbą: na poziomie 40 jeńców prawdopodobieństwo jest jak 1:20, aż przy poziomie 200 osiąga wartość 1. Aby zapobiec buntowi, należy się zaopatrzyć w wehikuły bojowe. Każdy wehikuł sieje postrach wśród 20.00 monarchofaszystów i tym sposobem przesuwa w górę próg masy krytycznej.
Pozyskaną na polowaniu siłę roboczą można sprzedać albo kupić — służy temu giełda jeńców. Sprzedając jeńca, należy podać stawkę za jedną jednostkę pracy, a ostateczna cena jeńca obliczana jest przez system na bieżąco, na podstawie stawki za roboczojednostkę oraz siły i pozostałego czasu przydatności jeńca.
Ze względu na możliwość ponownego wykonania przez zakupionego jeńca jego normy dziennej (raz u sprzedającego, drugi raz u nabywcy), podczas transakcji kupna żywotność jeńca ulega skróceniu o jedną dobę. Innymi słowy — jeniec może dwukrotnie w ciągu doby wyrobić swoją normę, ale przez to szybciej się zużywa.
W kantynie można posilić się porcją rabarbaru i dodać sobie animuszu kumysem. Przedtem jednak trzeba te produkty umieścić w magazynie, czyli albo wyprodukować, albo zakupić na giełdzie.
Jeńcy w dniu schwytania są dobrze odżywieni. Aby jednak wykorzystać ich moc produkcyjną, należy każdego następnego dnia zapewnić im wyżywienie. Każdy głodny jeniec, aby móc podjąć pracę, musi otrzymać posiłek proporcjonalny do swojej siły: na każdą jednostkę siły przypada więc jedna jednostka wyżywienia. W skład jednej takiej porcji wchodzi 0.01 garnca kumysu i 0.02 kosza rabarbaru.
W kantynie można również dokarmiać własnych jeńców rabarbarem. Jeden kosz rabarbaru przedłuża żywotność jednego jeńca o jedną dobę.
Mleko — na parceli rolnej można wypasać bydło, uzyskując dziennie po 4.00 garnce mleka z każdej zelektryfikowanej parceli. Mleko niewykorzystane (nieudojone) w ciągu doby przepada — kradną je ukrywający się po lasach monarchofaszyści. Pasterzu — bądź czujny!
Kumys — nasz narodowy napój uzyskuje się ze sfermentowanego mleka jaków. Do jego produkcji niezbędne jest posiadanie zelektryfikowanej parceli o przeznaczeniu rolniczym. Spożycie kumysu podnosi hart ducha, przez co korzystnie wpływa na zdolnosć bojową i produykcyjną mieszkańca.
Kumys ma również zastosowanie jako biopaliwo do wehikułów bojowych. Z jednego garnca kumysu uzyskuje się 10 litrów biopaliwa.
Rabarbar — narodowy pokarm Gnomów. Z każdej parceli rolnej można (pod warunkiem opłacenia prądu) zebrać dziennie 3.00 kosze rabarbaru. Niezebrany w ciągu doby rabarbar, podobnie jak nieudojone mleko, zostaje rozgrabiony przez monarchofaszystów. Spożycie rabarbaru wydatnie zwiększa krzepę, która — jak już wspomniano — pozwala na pojamie większej liczby monarchofaszystowskich intruzów do niewoli. Rabarbarem można również dokarmiać swoich jeńców, przez co przedłuża się ich żywotność.
Kumys wraz z rabarbarem wchodzą ponadto w skład jednostki żywieniowej jeńców. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w części poświęconej kantynie
Kopalnia — z kopalni pochodzi ruda metalu, wykorzystywana do wytopu metalu.
Kamieniołom — z kamieniołomu czerpie się kruszywa budowlane potrzebne do budowy bunkrów.
Wytop metalu — metal uzyskiwany z rudy służy do produkcji broni oraz — w postaci nieprzetworzonej — do budowy bunkrów i montażu wehikułów. Aby wytapiać metal, trzeba posiadać i zaopatrzyć w prąd co najmniej dwie parcele wydobywcze.
Produkcja broni — broń wykorzystywana jest w budowie bunkrów i wehikułów, a także do polowania na monarchofaszystów. Aby produkować broń, trzeba mieć co najmniej dwie parcele przemysłowe.
Budowa bunkrów — bunkry stanowią zwieńczenie tecznicznych możliwości systemu. Do ich budowy wykorzystuje się surowce i półprodukty wszystkich gałęzi przemysłu wytwórczego. Mając zarejestrowany na swojej parceli bunkier, zapewnisz swoim jeńcom większą żywotność: każda zabudowana parcela mieszkaniowa zwiększa górny limit żywotności o 12 godzin.
Aby budować bunkry, trzeba mieć co najmniej trzy parcele przemysłowe.
Montaż wehikułów — wehikuły zapobiegają buntom jeńców oraz służą do pacyfikowania buntów, gdy do nich dochodzi. Aby montować wehikuły, trzeba posiadać co najmniej cztery parcele przemysłowe, w tym jedną zabudowaną. Wehikuł po ukończeniu może otrzymać własną wizualizację, widoczną w profilu wehikułu, jak na przykład pojazd W0001.
Kupno — na giełdzie możesz się zaopatrzyć w surowce na potrzeby własnej produkcji lub kupić gotowe dobra konsumpcyjne. Pamiętaj, by przed dokonaniem zakupu wybrać konto, z którego chcesz płacić.
Sprzedaż — wyprodukowane dobra można wystawić na sprzedaż. Cena ustalona przy wystawieniu kolejnej partii towaru dotyczy całej oferty z danego asortymentu. Aby wycofać określoną ilość towaru z giełdy, wystarczy w formularzu sprzedaży wpisać w odpowiednim miejscu liczbę ujemną.
Ceny minimalne — minimalne ceny towarów górniczo-hutniczych oraz przemysłowych na giełdzie mają zapobiegać praktykom monopolistycznym. Obliczane są one automatycznie, na podstawie kosztów pracy według najniższych rynkowych cen wyżywienia jeńców. Za koszt jednej jednostki pracy przyjmuje się najniższy możliwy koszt zakupu jednej jednostki żywieniowej. W przypadku, gdy na giełdzie towarowej w państwowym systemie gospodarczym brakuje ofert sprzedaży kumysu lub rabarbaru albo gdy najniższa oferowana cena spada poniżej kwoty ekwiwalentu za produkty rolne w ramach czynu społecznego, za podstawę wyceny jednostki żywieniowej zamiast najniższych rynkowych cen produktów rolnych przyjmuje się odpowiednie stawki ekwiwalentu.
Subsydium na działalność gospodarczą — aby dokonywać transakcji handlowych w GNOMON-ie, trzeba posiadać odpowiednią ilość środków na koncie w Ludowym Banku Gnomii. Po założeniu konta można ubiegać się o subsydium na działalność gospodarczą, na które składa się dotacja pieniężna (obecnie wynosi ona 50.00 rabarbarów) oraz jedna parcela mieszkaniowa. Subsydium można uzyskać tylko raz.
Czyn społeczny — w przypadku posiadania nadwyżek siły produkcyjnej i zgromadzonych zapasów surowców można wziąć udział w czynie społecznym. Za swój wkład wniesiony w budowanie Ludowej Ojczyzny uczestnicy czynów społecznych otrzymują ustalony urzędowo ekwiwalent pieniężny. Udział w czynie społecznym polega na przekazaniu na dany projekt pewnej ilości dowolnego surowca, czemu towarzyszy przekazanie takiej samej ilości odpowiednio gratyfikowanej siły roboczej.
Do panelu czynów społecznych można się dostać przez dział „Subsydia”, klikając na wskazany na dole przycisk. Ponadto każdy projekt realizowany w ramach czynów społecznych posiada w systemie własny profil, jak na przykład budowa Centrum Lotów Kosmicznych im. Lotników Zongyańskich pod Wałbrzychem (C0004).
Rękodzieło — to krótko mówiąc, możliwość tworzenia własnych, niepowtarzalnych produktów przez użytkowników systemu. Produktom tym można nadawać dowolne nazwy i opatrywać je obrazkami. Wyprodukowany przedmiot można sprzedać i kupić, a także umieścić go na wybranej parceli albo pozostawić „luzem”.
Jak przystąpić do wytwarzania rękodzieła? Pod zakładką „Rękodzieło” można przeglądać własne oraz cudze dzieła, a także projektować nowe. W formularzu wpisujemy nazwę dzieła, wybieramy potrzebne surowce i określamy ich liczbę, a następnie klikamy na przycisk i projekt jest gotowy do realizacji. Aby rozpocząć realizację projektu, należy kliknąć na jego identyfikator na liście, wpisać ilośc poszczególnych surowców, które zamierzamy w danym momencie przeznaczyć na jego realizację i kliknąć przycisk „Twórz”. Wykonujemy projekt zgodnie z określonymi na początku parametrami. Kiedy będzie skończony, można dodać do niego wizualizację (obrazek), sprzedać go lub przypisać do wybranej parceli.
Wskaźnik wartości artystycznej dzieła jest bezpośrednio uzależniony od liczby wykorzystanych surowców i wkładu pracy.
W dziale „Twoje parcele” można zarządzać własnymi nieruchomościami, wystawiać je na sprzedaż, sprzedawać indywidualnemu kontrahentowi, zmieniać ich opis oraz uiszczać ryczałtową opłatę za prąd. Nowe parcele można kupować w drodze indywidualnych transakcji między mieszkańcami, a także klikając na zakładkę „Wykaz parcel”. Po prawej stronie menu znajdują się skróty: BMW-BMG-BWP-BWZ-ALZ. Klikając na nie, można przeglądać parcele położone w poszczególnych miastach i wsiach Gnomii.
Aby prowadzić działalność przemysłową lub rolną, trzeba opłacić energię elektryczną na przeznaczonych do takiej działalności parcelach. Dostarczaniem energii oraz inkasowaniem należności zajmuje się Ludowy Kombinat Energetyczny, kierowany przez Kasjera Ludowego WRE. Ponadto można pobierać energię elektryczną na parcelach mieszkaniowych wyposażonych w bunkry, aby zwiększyć żywotność jeńców.
Aktualnie obowiązują następujące tygodniowe stawki opłat za energię:
Jeżeli dana parcela jest zaopatrzona w prąd, uiszczenie dodatkowej opłaty przedłuża dostawy prądu o kolejny tydzień, tak więc dostawy elektryczności można opłacić na dowolny okres z góry.
W odróżnieniu od krzepy stan uzbrojenia z biegiem czasu nie maleje, ponadto broń posiadaną na wyposażeniu można zdać do magazynu, tracąc zyskany poziom uzbrojenia.
Tankowanie wehikułów bojowych pozwala na ich wykorzystanie do zapobiegania buntom jeńców i do ich pacyfikowania. Kiedy wehikuł nie jest zatankowany, nie obniża prawdopodobieństwa buntu. Pojemność baków w wehikułach bojowych wynosi 100.00 litrów, przy czym jeden garniec kumysu przeliczany jest na 10 litrów biopaliwa. Biopaliwo zużywa się w zależności od liczby jednostek pracy wykorzystanych w produkcji rolnej i przemysłowej (praca dostarczona w czynie społecznym nie powoduje zużycia paliwa). Na jedną jednostkę pracy przypada 0.10 litra biopaliwa.
Każdy wehikuł posiadający w baku choćby najmniejszą ilość paliwa, może spełniać swoje zadanie w pilnowaniu porządku w zakładach pracy i w przypadku buntu traktowany jest jako zatankowany.
Wehikuły można zatankować na dwa sposoby: albo zbiorczo, w dziale „uzbrojenie”, albo indywidualnie, w panelu administracyjnym danego wehikułu. Drugi sposób ma tę przewagę nad pierwszym, że w przypadku deficytu biopaliwa można dotankować częściowo kilka wehikułów, podczas gdy w wersji zbiorczej pojazdy tankowane są kolejno do pełna, poczynając od wehikułu najsłabiej zaopatrzonego w biopaliwo.
Bunkry na parcelach mieszkaniowych i produkcyjnych przynoszą wielorakie korzyści zarówno w samym procesie produkcji, jak i pozyskiwania siły roboczej. Aby jednak spełniły swoje zadanie, należy dbać o ich stan techniczny i zapewnić dostawy prądu na zabudowanych parcelach.Bunkry występują w dwóch wielkościach: mamy bunkry zwykłe oraz forty. Rozbudowa budynku do poziomu fortu wymaga umieszczenia na zabudowanej parceli dodatkowych dwóch prefabrykowanych bunkrów, stąd konserwacja fortu pochłania trzykrotnie więcej surowców i siły roboczej niż konserwacja zwykłego bunkra.
Rejestracja — bunkier można zarejestrować w panelu administracyjnym parceli (wejście z działu „Twoje parcele”). Na parceli może się wznosić tylko jeden bunkier. Po jego zarejestrowaniu można w panelu zarządzania parcelą dodać do niego własną wizualizację, która będzie widoczna w profilu parceli, jak na przykład tutaj: ALZ001
Rozbudowa — bunkier można rozbudować do poziomu fortu podobnie jak w przypadku rejestracji — w panelu administracyjnym parceli. Aby tego dokonać, trzeba posiadać w magazynach co najmniej 2 prefabrykaty.
Na parceli mieszkaniowej — każdy bunkier na parceli mieszkaniowej zwiększa górny limit żywotności jeńców o 12 godzin.
Fort na parceli mieszkaniowej powoduje podniesienie limitu kwaterunkowego dla danej parceli o 100%, czyli 15 jeńców.
Na parceli przemysłowej — bunkier na co najmniej jednej parceli przemysłowej (gdy mamy ich co najmniej 4) umożliwia produkcję wehikułów bojowych, przydatnych do zapobiegania buntom jeńców i do ich pacyfikowania, jeśli wybuchną.
Budynki zarejestrowane na parcelach przemysłowych i wydobywczych dają ponadto bonusy produkcyjne w postaci redukcji zapotrzebowania na siłę roboczą do wytworzenia lub wydobycia każdej jednostki produktu. Bonusy produkcyjne za bunkry i forty na parcelach przemysłowych i wydobywczych wynoszą odpowiednio: 15% i 30%.
Na parceli rolnej bunkier zwiększa podstawowy poziom mlekodajności i urodzajności parceli o 25%, natomiast fort odpowiednio o 75%.
Stan techniczny każdego budynku w momencie rejestracji na parceli jest ustawiony na poziomie 100%, lecz z każdą dobą ulega obniżeniu o 1%, a w przypadku parceli niezaopatrzonej w prąd dwukrotnie szybciej. W ten sposób maksymalna żywotność nieremontowanego budynku wynosi 100 dni, a na parceli niezaopatrzonej w prąd — 50 dni. Po tym czasie nieremontowany budynek przestaje istnieć.
Aby utrzymać budynek w należytym stanie technicznym i zapobiec popadnięciu w riunę, należy przeprowadzać prace konserwacyjne. Można to robić, klikając na przycisk „Konserwacja bunkrów” pod zakładką „Twoje parcele”. Z tabeli, która się tam wyświetla, można odczytać dane na temat potrzeb remontowych własnych budynków. Podniesienie stanu technicznego budynku o 1% wymaga zużycia 1% ilości surowców potrzebnych do jego wybudowania oraz odpowiedniej ilości pracy, równej sumie zużytych surowców. W przypadku, gdy nie mamy dostatecznej ilości surowców lub siły roboczej, by wyremontować wszystkie posiadane budynki, prace remontowe zostaną wykonane w odpowiednio mniejszej liczbie bunkrów.