Opos Vandi to nieformalna formacja reprezentująca nurt radykalnie betonowy w Świeckim Kościele Wandejskim. Powstała w geście sprzeciwu wobec obrzydłego bravogirlizmu i wyrażanych przez niektórych Ojców Świeckich i hierarchów ŚKW koncepcji ekumenicznych i generalnego modernizmu.

Po zmarginalizowaniu bravogirlizmu utrzymała działanie, sprzeciwiając się różnego rodzaju herezjom (m.in. jako pierwsza potępiła biedaizm), modernistycznym wypaczeniom (radykalny sprzeciw wobec jakichkolwiek koncesji dla heteryzmu w ŚKW), swobodnej interpretacji Pism Wandowych, oraz próbom antywandejskich reform ŚKW.
☛ Zobacz więcej...

Swego czasu za papierek lakmusowy przynależności do betonu kościelnego uznawano stosunek do nazwy urzędnika kościelnego stojącego na czele archiwandezji: betonowcy używają pochodzącego z początków ŚKW określenia „archiksięć”, moderniści zaś promują ukute za wandyfikatu Cizi Bokassy II i zapisane w Kodeksie ŚKW określenie „arcyżenadyn”. Wskutek starań Opos Vandi obecnie oficjalne są obie nazwy, który to kompromis jednak nadal nie zadowala większości formacji.
☛ Zobacz więcej...

Według niektórych z najradykalniejszego skrzydła Opos Vandi wywodzi się Prawdziwie Świecki Kościół Starowandyjski, jednak większość jego członków odcina się od niego jako schizmatyckiego.
☛ Zobacz więcej...