(1) Kończąc prelekcję na temat materializmu dialektycznego rzekł im zaś Wanda (2) „Pamiętajcie jednak że (3) kto daje i zabiera, ten się w piekle poniewiera”, (4) po czym mrugnąwszy okiem odszedł ku miastu, pozostawiając zebranych w dysonansie eschatologicznym. (5) A gdy powrócił na wzgórze z zakupionymi fajkami, zastał ich dyskutujących na temat wideł i smoły, (6) co rozbawiło go setnie. (7) Nie wiedzieli bowiem jeszcze, że to zwykle na zapleczu karczmy „Piekło” w Poddębicach wykonywane są przez Lotne Trybunały Sprawiedliwości Społecznej wyroki na zatwardziałych monarchofaszystach.
(1) Mówił też Wanda na innej prelekcji (2) w ciasnej świetlicy szkoły powszechnej (3) o wulgaryźmie w sztuce. (4) I rzekł tak: (5) Brzydkie słowa nie hańbią (6) A gdy zwą was prostackimi, dziękujcie, albowiem od prostego ludu wychodzicie i jego siły jesteście spadkobiercami (7) i odpowiadajcie im, albowiem wszystkie chwyty dozwolone, byleby tylko nie przekraczać limesów. (8) I nie jedzcie tej kredy, bo zabraknie.