Księga Powtorzonej Cenzury

Rozdział I [Kfs 1]

(1) I rzekli kapłani monarchofaszyzmu do poddanych swoich. (2) Oto dajemy wam prawa a nade wszystko obyczaje, którym posłusznymi być macie. (3) A jeśliby kto obrazem lub słowem swoim przeciw prawu lub dobrym obyczajom wykroczył, (4) tego gorliwie ocenzurujesz, by większego zgorszenia swoim niecnym postępkiem nie uczynił. (5) Mówi bowiem prawo: kto dobre obyczaje uraża, ten cały kraj uraża, (6) kraj zaś urażony w niepokój popada i ostać się nie może.

Rozdział II [Kfs 2]

(1) I przybył Wanda w te okolice i nauczał lud.(2) A kapłanów monarchofaszyzmu szlag trafił. (3) Stanęli zatem oni przed Wandą i ludem i rzekli (4) Tradycja, prawo i monarcha są jako to największe drzewo oliwne w sadzie. Jeżeliby były złe, jakoby się ostały przez tysiąc lat? (5) Lecz odrzekł im Wanda (6) Zaprawdę, monarchofaszyzm jest jakoby to drzewo oliwne. Jest własnością kapłanów i monarchów - a zbiera owoce jego lud. Gdy lud sięgnie po owoc swojej pracy, dostaje cięgi - a praca jest to ciężka i niebezpieczna, bo u stóp drzewa czycha żmija. (7) Zawstydzili się kapłani i odrzucili monarchofaszystowskie szaty. (8) Jednak część z nich, harda w duchu, zaczęła nastawać na imię i ciało Wandy (8) Tych lud przepędził, a następnie rozdzielił sad oliwny między siebie i nie cierpiał już głodu.