Księga Powtorzonej Cenzury
(01) I rzekli kapłani monarchofaszyzmu do poddanych swoich. (02) Oto dajemy wam prawa a nade wszystko obyczaje, którym posłusznymi być macie. (03) A jeśliby kto obrazem lub słowem swoim przeciw prawu lub dobrym obyczajom wykroczył, (04) tego gorliwie ocenzurujesz, by większego zgorszenia swoim niecnym postępkiem nie uczynił. (05) Mówi bowiem prawo: kto dobre obyczaje uraża, ten cały kraj uraża, (06) kraj zaś urażony w niepokój popada i ostać się nie może.
(01) I przybył Wanda w te okolice i nauczał lud.(02) A kapłanów monarchofaszyzmu szlag trafił. (03) Stanęli zatem oni przed Wandą i ludem i rzekli (04) Tradycja, prawo i monarcha są jako to największe drzewo oliwne w sadzie. Jeżeliby były złe, jakoby się ostały przez tysiąc lat? (05) Lecz odrzekł im Wanda (06) Zaprawdę, monarchofaszyzm jest jakoby to drzewo oliwne. Jest własnością kapłanów i monarchów - a zbiera owoce jego lud. Gdy lud sięgnie po owoc swojej pracy, dostaje cięgi - a praca jest to ciężka i niebezpieczna, bo u stóp drzewa czycha żmija. (07) Zawstydzili się kapłani i odrzucili monarchofaszystowskie szaty. (08) Jednak część z nich, harda w duchu, zaczęła nastawać na imię i ciało Wandy (09) Tych lud przepędził, a następnie rozdzielił sad oliwny między siebie i nie cierpiał już głodu.