Rozdział I Prawny środek płatniczy.

Art. 1. Prawnym środkiem płatniczym na terytorium Mandragoratu Wandystanu jest engels.

Art. 2. Jednym engelsem jest jaruga złota w Centralnym Indeksie Transakcji.

Rozdział II Podatki

Art. 3. Podatki pobiera się w ten sposób, że przepisany prawem odsetek czasu pracy w Centralnym Indeksie Transakcji przeznacza się nie na produkcję wskazanego przez

mieszkańca surowca, lecz na produkcje złota na rzecz przepisanego prawem poborcy podatków. Podatki ustala się z dokładnością do jednego promila.

Art. 4.

1. Podatki na rzecz Skarbu Państwa ustala się w następującej wysokości: 1) od produkcji gliny - 10,0% 2) od produkcji kamieni - 10,0%, 3) od produkcji ropy naftowej - 10,0% 4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - 10,0% 5) od produkcji węgla - 10,0% 6) od produkcji złota - 11,5 %, 7) od produkcji żelaza - 10,0 %, 8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - 10,0%

Art. 5. Podatki na rzecz rady narodowej ustala właściwa rada narodowa w następującej wysokości: 1) od produkcji gliny, nie wyższe niż 20,0%, 2) od produkcji kamieni, nie wyższe niż 20,0% 3) od produkcji ropy naftowej - nie wyższe niż 20,0% 4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - nie wyższe niż 20,0% 5) od produkcji węgla - nie wyższe niż 20,0% 6) od produkcji złota - nie wyższe niż 20,0 %, 7) od produkcji żelaza - nie wyższe niż 20,0 %, 8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - nie wyższe niż 20,0%

Art. 6. W razie braku uchwały rady narodowej podatki na rzecz rady narodowej wynoszą: 1) od produkcji gliny - 1,5,%, 2) od produkcji kamieni - 1,5,%, 3) od produkcji ropy naftowej - 1,5,%, 4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - 1,5,%, 5) od produkcji węgla - 1,5,%, 6) od produkcji złota - 1,5,%, 7) od produkcji żelaza - 1,5,%, 8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - 1,5,%,

Art. 7. Przepisy dwóch poprzedzających artykułów stosuje się odpowiednio do podatków ustalanych przez Okręg Autonomiczny.

Art. 8. Podatki na rzecz klanu ustala właściwy przywódca klanu w następującej wysokości: 1) od produkcji gliny, nie wyższe niż 40%, 2) od produkcji kamieni, nie wyższe niż 40% 3) od produkcji ropy naftowej - nie wyższe niż 40,0% 4) od produkcji surowców rolnych i leśnych - nie wyższe niż 40,0% 5) od produkcji węgla - nie wyższe niż 40,0% 6) od produkcji złota - nie wyższe niż 40,0 %, 7) od produkcji żelaza - nie wyższe niż 40,0 %, 8) od dodanych surowców po wejściu w życie niniejszej ustawy - nie wyższe niż 40,0%

Art 9. W razie braku decyzji przywódcy klanu podatków podatki na rzecz klanu nie pobiera się.

Rozdział III Wydatki organów władzy państwowej

Art. 10. Prezydent Mandragoratu Wandystanu dokonywa wydatków ze Skarbu Państwa według swojego uznania.

Art. 11. Prezydent Mandragoratu Wandystanu publikuje, przed dokonaniem wydatku, a gdy okoliczności tego wymagają niezwłocznie po jego dokonaniu, postanowienie o

dokonaniu wydatku na Liście Dyskusyjnej Mandragoratu Wandystanu.

Art. 12. Postanowienie o dokonaniu wydatku jest skuteczne, jeżeli żaden z członków Churału Ludowego nie zgłosił wobec niego sprzeciwu w terminie pięciu dni od jego

opublikowania. W razie zgłoszenia sprzeciwu, Churał Ludowy może odrzucić postanowienie o dokonaniu wydatku w drodze uchwały.

Art. 13. Prezydent Mandragoratu Wandystanu może przekazać, w drodze edyktu, prawo do dokonywania wydatków ze Skarbu Państwa komisarzowi ludowemu właściwemu do spraw

finansów publicznych. Przepisy dwóch artykułów poprzedzających stosuje się odpowiednio.

Art. 14. Buduar rady narodowej dokonywa wydatków z funduszy jednostki terytorialnej według swojego uznania.

Art. 15. Buduar rady narodowej publikuje, przed dokonaniem wydatku, a gdy okoliczności tego wymagają niezłocznie po jego dokonaniu, postanowienie o dokonaniu wydaku

Art. 16. Postanowienie o dokonaniu wydatku jest skuteczne, jeżeli żaden z członków rady narodowej nie zgłosił wobec niego sprzeciwu w terminie pięciu dni od jego

opublikowania. W razie zgłoszenia sprzeciwu, rada narodowa może odrzucić postanowienie o dokonaniu wydatku w drodze uchwały.

Art. 17. Rady Narodowa może przekazać, w drodze uchwały, prawo do dokonywania wydatków z funduszy jednostki terytorialnej organowi jednostki terytorialnej innemu niż

buduar.

Art. 18. Naczelnik okręgu autonomicznego dokonywa wydatków z funduszy okręgu autonomicznego według swojego uznania, chyba że prawo miejscowe stanowi inaczej.

Art. 19. Przywódca klanu dokonywa wydatków z funduszu klanu według swojego uznania, chyba że statut klanu stanowi inaczej.

Art. 20. Kto otrzymał środki pieniężne na skutek postanowienia odrzuconego Churał Ludowy lub radę narodową obowiązany jest do zwrotu świadczenia. Dłużnikowi przysługuje roszczenie o zwrot wszystkiego co świadczył w zamian za korzyść majątkową uzyskaną na skutek postanowienia odrzuconego przez Churał

Ludowy lub radę narodową a gdyby zwrot świadczenia w naturze był niemożliwy - stosowne odszkodowanie.

Przepis wprowadzający

Art. 21. Traci moc poprzednia ustawa o finansach publicznych.

Art. 22. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.