Urbanistyka

Robotniczo-Włościańskie Ludowe Miasto Winnica-Radzieck zbudowane zostało na gruzach dawnego burżuazyjnego miasta leżącego na tym samym terenie, na podstawie Generalnego Planu Urbanistycznego Robotniczo-Włościańskiego Ludowego Miasta Winnicy-Radziecka, w duchu urbanistyki agrarystyczno-socrealistycznej.

W wyniku jego realizacji, Winnica-Radzieck stała się miejscem przyjaznym człowiekowi wandejskiemu, gdzie mieszkalne kwartały mieszają się z wszechobecnymi terenami zielonymi, w tym parkami, ogrodami warzywnymi oraz sadami owocowymi.

Komunikacja

Niech nie zmylą was szerokie ulice – w mieście zakazane jest poruszanie się komunikacją indywidualną nienapędzaną siłą mięśni, zaś drogi przeznaczone są wyłącznie dla pieszych, rowerów, trolejbusów, kombajnów, oraz czołgów¹.

Nazwa miasta

Nazwa miasta pochodzi od nazwiska pierwszego Mandragora Socjogramu, nieśmiertelnego tow. ppłk. Michasia Winnickiego, a także wielkiego budowniczego państwa wandejskiego, tow. Prezerwatywa Tradycji Radzieckiego.

Podział administracyny

Robotniczo-Włościańskie Ludowe Miasto Winnica-Radzieck podzielone jest na sześć dzielnic, każda z własnym autonomicznym zarządem – Akademogródek, Asmodzieje, Karakachany, Lederierz, Radzieck i Starę Winnicę. W Karakachanach obowiązuje dodatkowo podział pomocniczy na osiedla, z racji wielkości dzielnicy – są nimi: Grygórki, Iwiczna oraz Leszówka.