Prezerwatyw Tradycja Radziecki: historyczna wersja − Encyklopedia Wandejska

Prezerwatyw Tradycja Radziecki: historyczna wersja

To jest stara wersja strony z 30 marca 2018, 21:21:57, edytowana przez użytkownika Konto systemowe. Może się ona różnić od obecnej wersji.

[right]![Radziecki zdjęcie](http://pub.wandystan.eu/PTR/strony/encyklopedia/radziecki.jpg)[/right] ☭ __Prezerwatyw Tradycja Radziecki__ (PTR, PeTeeR), w innych wcieleniach również jako _Michał O'Rhada_ oraz _Timoteos Stefanosigos_. Oksymoron. W Wandystanie zamieszkał po [[::Wandejski Czerwiec|Wandejskim Czerwcu]]. Pełnił rozliczne funkcje publiczne − wielokrotny komisarz ludowy (w szczególności Eksportu Rewolucji), kwiaton, dwukrotnie prezydent MW. Zamieszkały wpierw w [[::Genosse-Wanda-Stadt]], obecnie w [[::Zongya|Zongyi Ludowej]]. Od 2011 r. Głównodowodzący [[::Sarmacka Armia Ludowa|SAL]] w stopniu majora. Politycznie przyznaje się do betonu - choć beton do niego zazwyczaj nie. Twórca jednoosobowej tendencji politycznej prezerwatywizmu. Zwolennik monopartii. Gorliwy wandysta, członek [[::Opos Vandi]], czasowo ekswandyfikowany za pontyfikatu [[::Idi Amin|Idi Amina]] za krytykę odchylenia futbolowego - ekswandonika zdjęta przez [[::Che Sztandar Patapon|Che Sztandara Patapona]]. Wróg [[::Bravogirlizm|bravogirlizmu]] i jakiegokolwiek ekumenizmu. Za pontyfikatu [[::Alojzy Pupka|Wziernika Fał I]] wybrany dwojgiem metod na dalajwandę, przybrał imię Mubarak Zprzcz. Z niewłasnej woli elektron Trizopolis w ramach [[::Prawdziwie Świecki Kościół Starowandyjski|Prawdziwie Świeckiego Kościoła Starowandyjskiego]]. W kwietniu 2016 wyemigrował z wandejskiej ojczyzny do [[::Dreamland|Królestwa Dreamlandu]], gdzie pełnił m.in. funkcje wicepremiera i Ministra Spraw Zagranicznych. Historycznym wydarzeniem było objęcie przez niego, jako Gnoma, funkcji Premiera [[::Scholandia|Scholandii]]. Kilkukrotny Marszałek Parlamentu Królewskiego. Prywatnie ojciec kilku wandejczyków: [[::Paulina Natalia Wileńska|Pauliny Wileńskiej]], [[::Anarchia Napalm Perun|Anarchii Napalma Peruna]], [[::Arkadij Magov|Arkadija Magova]] oraz [[::Michał Sosnowiecki|Michała Sosnowieckiego]]. {{Encyklopedia::BOXPREZ}} {{Encyklopedia::BOXDALAJ}}

Podgląd

[right] Radziecki zdjęcie [/right]

☭ Prezerwatyw Tradycja Radziecki (PTR, PeTeeR), w innych wcieleniach również jako Michał O'Rhada oraz Timoteos Stefanosigos. Oksymoron.

W Wandystanie zamieszkał po Wandejskim Czerwcu. Pełnił rozliczne funkcje publiczne − wielokrotny komisarz ludowy (w szczególności Eksportu Rewolucji), kwiaton, dwukrotnie prezydent MW. Zamieszkały wpierw w Genosse-Wanda-Stadt, obecnie w Zongyi Ludowej. Od 2011 r. Głównodowodzący SAL w stopniu majora.

Politycznie przyznaje się do betonu - choć beton do niego zazwyczaj nie. Twórca jednoosobowej tendencji politycznej prezerwatywizmu. Zwolennik monopartii.

Gorliwy wandysta, członek Opos Vandi, czasowo ekswandyfikowany za pontyfikatu Idi Amina za krytykę odchylenia futbolowego - ekswandonika zdjęta przez Che Sztandara Patapona. Wróg bravogirlizmu i jakiegokolwiek ekumenizmu. Za pontyfikatu Wziernika Fał I wybrany dwojgiem metod na dalajwandę, przybrał imię Mubarak Zprzcz. Z niewłasnej woli elektron Trizopolis w ramach Prawdziwie Świeckiego Kościoła Starowandyjskiego.

W kwietniu 2016 wyemigrował z wandejskiej ojczyzny do Królestwa Dreamlandu, gdzie pełnił m.in. funkcje wicepremiera i Ministra Spraw Zagranicznych. Historycznym wydarzeniem było objęcie przez niego, jako Gnoma, funkcji Premiera Scholandii. Kilkukrotny Marszałek Parlamentu Królewskiego.

Prywatnie ojciec kilku wandejczyków: Pauliny Wileńskiej, Anarchii Napalma Peruna, Arkadija Magova oraz Michała Sosnowieckiego.

Prezydenci Mandragoratu Wandystanu
Tymczasowy Prezydent	Michaś Winnicki (5 XII 2004 – 22 XII 2004)
Pierwsza niepodległość	Michał Sobczak (22 XII 2004 – 13 VI 2005) Aleksander Keller (28 VI 2005 – 12 III 2006) Michał Sosnowiecki (12 III 2006 – 11 V 2006)
Pierwsze zjednoczenie	Aleksander Keller (28 V 2006 – 5 X 2006) Takaris Altharin (5 X 2006 – 27 XII 2006) Jan Zaorski (16 I 2007 – 25 IV 2007) Bruthus Perun (25 IV 2007 – 1 X 2007)
Druga niepodległość	Arkadij Magov (24 X 2007 – 17 III 2008) mandragor Czarnecki (p.o., 17 III 2008 – 30 IV 2008) Bruthus Perun (1 V 2008 – 30 VI 2008) Iwan Maria de Folvil (1 VII 2008 – 16 IX 2008) Arkadij Magov (25 IX 2008 – 12 III 2009) mandragor Khand (p.o., 12 III 2009 – 26 VII 2009) Alojzy Pupka (27 VII 2009 - 17 XI 2009) wprowadzenie Stanu Klęski Aktywnościowej, kolejni prezydenci mianowani przez Mandragorów Palpatyn Zgonarcha Lepki (9 XII 2009 – 6 XI 2010) Grigorij (17 XI 2010 – 15 IV 2011) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (15 IV 2011 – 3 VI 2011) mandragor Pupka (p.o., 3 VI 2011 – 25 V 2012)
Drugie zjednoczenie	Paweł Ciupak (16 XI 2012 – 3 II 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (p.o., 3 II 2013 – 13 III 2013) Katiuszyn Rewoluty Lepki (13 III 2013 – 11 VII 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (19 VII 2013 – 22 IX 2014)
Trzecia niepodległość	Paulina Natalia Wileńska (22 IX 2014 – 18 V 2015) Helmut Walterycz (5 V 2015 – 2 XI 2015) Paulina Natalia Wileńska (2 XI 2015 – 2 VII 2016) Michał Michaelus (9 VIII 2016 – 15 XI 2017) Jezus Ipanienko (15 XI 2017 – 13 VII 2018) Polyna (30 VII 2018 – 4 II 2020) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (4 II 2020 – nadal)

Dalajwandowie
Alojzy Pupka Grigorij Mbutu Czempiński Zoidberg Cedenbał Mubarak Zprzcz Phimosis XVI