Takaris Altharin: historyczna wersja − Encyklopedia Wandejska

Takaris Altharin: historyczna wersja

To jest stara wersja strony z 30 marca 2018, 21:21:58, edytowana przez użytkownika Konto systemowe. Może się ona różnić od obecnej wersji.

[right]![Takaris Altharin na banknocie dwudziestoengelsowym](http://media.wandystan.eu/graf/dziengi/mini20.png "Takaris Altharin na banknocie dwudziestoengelsowym")[/right] [[::Prezydent]] Mandragoratu Wandystanu od 5 października 2006 do 27 grudnia 2006. Kwiaton [[::Churał Ludowy|Churału Ludowego]] IV kadencji. Wielokrotny [[::Rada Komisarzy Ludowych|komisarz ludowy]]. Znany propagandysta. Aktywista [[::Sarmacka Armia Ludowa|Sarmackiej Armii Ludowej]]. Patriota. [[::Oksymoron]]. Jeden z najwybitniejszych Wandejczyków. Od wiosny roku 2005 mieszkaniec [[::Sarmacja|Księstwa Sarmacji]]. Wygnany z Sarmacji za wyłudzanie zapomóg i [[::klonowanie]]. Następnie mieszkaniec Wandystanu. Szybko zostaje obywatelem, wicebuduarem [[::Frodowice|Frodowic]] i praktykantem w [[::Brama Wandystanu|Bramie Wandystanu]]. Zdobywa powszechne uznanie Wandów jako dziennikarz, patriota i wierny wyznawca [[::Świecki Kościół Wandejski|wandyzmu]], otrzymuje [[::tytuł społeczny]] [[::sekretar|sekretara]]. W czasie stanu wojennego w 2005 roku Asmodeusz zostaje powołany przez kolektyw mandragorski na stanowisko rzecznika [[::Wojskowa Rada Ocalenia Narodu|Wojskowej Rady Ocalenia Narodu]]. Na stanowisku spisuje się znakomicie, szerząc wzorową propagandę wśród ludu pracującego miast i wsi. W konsekwencji otrzymuje wkrótce nominację na stanowisko redaktora naczelnego Bramy Wandystanu, zaczyna również prowadzić gazetę propagandową Sierp i Młot (później przemianowaną na [[::Kurier Rewolucyjny]]). Jesienią 2005 roku Asmodeusz wstępuje do [[::Liga Obrony Komunizmu|Ligi Obrony Komunizmu]] i z jej ramienia zostaje kwiatonem i przewodniczącym Churału Ludowego. Prezydent [[::Aleksander Keller]] powołuje go na stanowisko wiceprezydenta i komisarza ludowego do spraw wewnętrznych i administracji. Autor ustawy o Sarmackiej Armii Ludowej. Następnie wycofuje się z życia politycznego i przeprowadza się do [[::Winnica-Radzieck|Winnicy]] i opuszcza szeregi LOK-u. Na początku 2006 roku Asmodeusz otrzymuje tytuł społeczny [[::oksymoron|oksymorona]]. Zostaje również ułaskawiony przez księcia Sarmacji [[::Helwetyk Romański|Piotra Mikołaja]]. Wstępuje do Sarmackiej Armii Ludowej, gdzie szybko dostaje awans na porucznika i dowódcę Kompanii Reprezentacyjnej SAL. Obecnie Asmodeusza można spotkać w barach i karczmach Winnicy, czasami także w [[::Grodzisk|Grodzisku]]. {{Encyklopedia::BOXPREZ}}

Podgląd

[right] Takaris Altharin na banknocie dwudziestoengelsowym [/right]

Prezydent Mandragoratu Wandystanu od 5 października 2006 do 27 grudnia 2006. Kwiaton Churału Ludowego IV kadencji. Wielokrotny komisarz ludowy. Znany propagandysta. Aktywista Sarmackiej Armii Ludowej. Patriota. Oksymoron.

Jeden z najwybitniejszych Wandejczyków. Od wiosny roku 2005 mieszkaniec Księstwa Sarmacji. Wygnany z Sarmacji za wyłudzanie zapomóg i klonowanie.

Następnie mieszkaniec Wandystanu. Szybko zostaje obywatelem, wicebuduarem Frodowic i praktykantem w Bramie Wandystanu. Zdobywa powszechne uznanie Wandów jako dziennikarz, patriota i wierny wyznawca wandyzmu, otrzymuje tytuł społeczny sekretara.

W czasie stanu wojennego w 2005 roku Asmodeusz zostaje powołany przez kolektyw mandragorski na stanowisko rzecznika Wojskowej Rady Ocalenia Narodu. Na stanowisku spisuje się znakomicie, szerząc wzorową propagandę wśród ludu pracującego miast i wsi. W konsekwencji otrzymuje wkrótce nominację na stanowisko redaktora naczelnego Bramy Wandystanu, zaczyna również prowadzić gazetę propagandową Sierp i Młot (później przemianowaną na Kurier Rewolucyjny).

Jesienią 2005 roku Asmodeusz wstępuje do Ligi Obrony Komunizmu i z jej ramienia zostaje kwiatonem i przewodniczącym Churału Ludowego. Prezydent Aleksander Keller powołuje go na stanowisko wiceprezydenta i komisarza ludowego do spraw wewnętrznych i administracji. Autor ustawy o Sarmackiej Armii Ludowej.

Następnie wycofuje się z życia politycznego i przeprowadza się do Winnicy i opuszcza szeregi LOK-u.

Na początku 2006 roku Asmodeusz otrzymuje tytuł społeczny oksymorona. Zostaje również ułaskawiony przez księcia Sarmacji Piotra Mikołaja. Wstępuje do Sarmackiej Armii Ludowej, gdzie szybko dostaje awans na porucznika i dowódcę Kompanii Reprezentacyjnej SAL.

Obecnie Asmodeusza można spotkać w barach i karczmach Winnicy, czasami także w Grodzisku.

Prezydenci Mandragoratu Wandystanu
Tymczasowy Prezydent	Michaś Winnicki (5 XII 2004 – 22 XII 2004)
Pierwsza niepodległość	Michał Sobczak (22 XII 2004 – 13 VI 2005) Aleksander Keller (28 VI 2005 – 12 III 2006) Michał Sosnowiecki (12 III 2006 – 11 V 2006)
Pierwsze zjednoczenie	Aleksander Keller (28 V 2006 – 5 X 2006) Takaris Altharin (5 X 2006 – 27 XII 2006) Jan Zaorski (16 I 2007 – 25 IV 2007) Bruthus Perun (25 IV 2007 – 1 X 2007)
Druga niepodległość	Arkadij Magov (24 X 2007 – 17 III 2008) mandragor Czarnecki (p.o., 17 III 2008 – 30 IV 2008) Bruthus Perun (1 V 2008 – 30 VI 2008) Iwan Maria de Folvil (1 VII 2008 – 16 IX 2008) Arkadij Magov (25 IX 2008 – 12 III 2009) mandragor Khand (p.o., 12 III 2009 – 26 VII 2009) Alojzy Pupka (27 VII 2009 - 17 XI 2009) wprowadzenie Stanu Klęski Aktywnościowej, kolejni prezydenci mianowani przez Mandragorów Palpatyn Zgonarcha Lepki (9 XII 2009 – 6 XI 2010) Grigorij (17 XI 2010 – 15 IV 2011) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (15 IV 2011 – 3 VI 2011) mandragor Pupka (p.o., 3 VI 2011 – 25 V 2012)
Drugie zjednoczenie	Paweł Ciupak (16 XI 2012 – 3 II 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (p.o., 3 II 2013 – 13 III 2013) Katiuszyn Rewoluty Lepki (13 III 2013 – 11 VII 2013) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (19 VII 2013 – 22 IX 2014)
Trzecia niepodległość	Paulina Natalia Wileńska (22 IX 2014 – 18 V 2015) Helmut Walterycz (5 V 2015 – 2 XI 2015) Paulina Natalia Wileńska (2 XI 2015 – 2 VII 2016) Michał Michaelus (9 VIII 2016 – 15 XI 2017) Jezus Ipanienko (15 XI 2017 – 13 VII 2018) Polyna (30 VII 2018 – 4 II 2020) Prezerwatyw Tradycja Radziecki (4 II 2020 – nadal)