Demokracja a dyktatura proletariatu: historyczna wersja − Prezerwat Tradycji Radzieckiej

Demokracja a dyktatura proletariatu: historyczna wersja

To jest stara wersja strony z 10 lipca 2018, 15:11:23, edytowana przez użytkownika Raul Urban III. Może się ona różnić od obecnej wersji.

![radziecki](//u.wandystan.eu/ewckqh.png) To, że demokracja ucieleśnia się w dyktaturze proletariatu wiemy wszyscy. Tak nauczał Wanda i Żenada, tak jest w naszej demokratycznej konstytucji. Gdy znosiliśmy ostatnie złogi monarchii - tj. mandragorów - wydawało się, że zwycięstwo tej koncepcji stało się pełne. Niestety, dziś daje się słyszeć głosy tych, którzy tendencję chcieliby odwrócić. Dyskusja i krytyka są oczywiście pożądane, ale monarchofaszystów ostrzegamy, że **Lud Pracujący będzie bezlitośnie rąbał po rękach, które chciałyby ustanawiać permanentne rządy jednoosobowe**. Głosy te są o tyle dziwne, że obecnie panujące przepisy i - przede wszystkim - praktyki są wyjątkowo łagodne, szczególnie w kontekście przeciągania się kadencji i podejmowania działań w celu ratowania społeczeństwa. Musimy też pamiętać o bieżących potrzebach kraju. Zgrzybienie Wandystanu jest wszechogarniające i niespecjalnie można sobie wyobrazić jego odwrócenie. Naszym celem powinno być sprawienie, aby był to grzyb jakkolwiek żyjący - wiecznie żyjący, jak Lenin - a nie uschnięta purchawka. **W tym kierunku, przy naszych skromnych możliwościach, powinny pójść wszystkie wysiłki.** Wandystanowi potrzebny jest Prezydent aktywnie działający w ramach swych kompetencji jak i łagodnie przypominający innym o ich kompetencjach. Prezydent stojący na straży demokracji.

Podgląd

To, że demokracja ucieleśnia się w dyktaturze proletariatu wiemy wszyscy. Tak nauczał Wanda i Żenada, tak jest w naszej demokratycznej konstytucji. Gdy znosiliśmy ostatnie złogi monarchii - tj. mandragorów - wydawało się, że zwycięstwo tej koncepcji stało się pełne.

Niestety, dziś daje się słyszeć głosy tych, którzy tendencję chcieliby odwrócić. Dyskusja i krytyka są oczywiście pożądane, ale monarchofaszystów ostrzegamy, że Lud Pracujący będzie bezlitośnie rąbał po rękach, które chciałyby ustanawiać permanentne rządy jednoosobowe.

Głosy te są o tyle dziwne, że obecnie panujące przepisy i - przede wszystkim - praktyki są wyjątkowo łagodne, szczególnie w kontekście przeciągania się kadencji i podejmowania działań w celu ratowania społeczeństwa.

Musimy też pamiętać o bieżących potrzebach kraju. Zgrzybienie Wandystanu jest wszechogarniające i niespecjalnie można sobie wyobrazić jego odwrócenie. Naszym celem powinno być sprawienie, aby był to grzyb jakkolwiek żyjący - wiecznie żyjący, jak Lenin - a nie uschnięta purchawka. W tym kierunku, przy naszych skromnych możliwościach, powinny pójść wszystkie wysiłki.

Wandystanowi potrzebny jest Prezydent aktywnie działający w ramach swych kompetencji jak i łagodnie przypominający innym o ich kompetencjach. Prezydent stojący na straży demokracji.