Ustawa o władzy sądowniczej

Z DNIA 3 STYCZNIA 2003 R.

Artykuł 1

Odpowiedzialności karnej za przestępstwo popełnione przez zaniechanie podlega ten, na kim ciążył prawny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.

1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.

2. Odpowiedzialności karnej za przestępstwo popełnione przez zaniechanie podlega ten, na kim ciążył prawny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.

3. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony zagrożony maksymalną karą ograniczenia swobody wysyłania listów, który popełniony został nieumyślnie, a którego sprawca po zwróceniu uwagi zaprzestał popełniania czynu.

Artykuł 2

Niniejszą ustawę stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony albo którego skutki czynu zabronionego nastąpiły w Wolnym Klubie RP. Przestrzeń Wolnego Klubu RP stanowi lista podstawowa, powszechne listy dyskusyjne oraz listy władz Wolnego Klubu RP, przy czym treści przesyłane przez sędziów jako materiały w sprawach, toczących się przed sądem nie podlegają przepisom niniejszej ustawy.

Artykuł 3

Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był zobowiązany. O ile jest to możliwe, sąd określa czas popełnienia czynu zabronionego na podstawie rejestru listy dyskusyjnej.

Artykuł 4

Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch lub więcej przepisach niniejszej ustawy, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, wymierzając karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.

Artykuł 5

Dwa lub więcej zachowania, podjęte w odstępach czasu nie dłuższych niż trzy godziny, uważa się za jeden czyn zabroniony. Jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość poszkodowanego.

Artykuł 6

1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przedstawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego.

2. W razie przekroczenia granic stanu wyższej konieczności, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.

Artykuł 7

Karami za przestępstwa popełnione w Wolnym Klubie RP są: upomnienie, ograniczenie swobody wysyłania listów, zablokowanie możliwości wysyłania listów.

Artykuł 8

1. Kara ograniczenia swobody wysyłania listów trwa najkrócej trzy dni, najdłużej dwa tygodnie; wymierza się ją w dniach.

2. W czasie odbywania kary ograniczenia swobody wysyłania listów skazany nie może wysyłać listów na listę podstawową i powszechne listy dyskusyjne, nie podlegających kontroli ze strony władz.

Artykuł 9

1. Kara zablokowania możliwości wysyłania listów trwa najkrócej dwa tygodnie, najdłużej dziewięć miesięcy; wymierza się ją w dniach.

2. W czasie odbywania kary zablokowania możliwości wysyłania listów skazany nie może wysyłać listów na listę podstawową. W czasie odbywania kary zablokowania możliwości wysyłania listów skazany nie może wysyłać listów na listę podstawową i powszechne listy dyskusyjne.

Artykuł 10

Środkiem karnym jest pozbawienie praw publicznych na okres od jednego do dziewięciu miesięcy.

Artykuł 11

Pozbawienie praw publicznych obejmuje utratę czynnego i biernego prawa wyborczego do organu władzy publicznej, utratę prawa do udziału w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości oraz do pełnienia funkcji w organach władzy, jak również utratę odznaczeń oraz utratę zdolności do ich uzyskania w okresie trwania pozbawienia praw. Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych w razie skazania na karę zablokowania możliwości wysyłania listów na czas nie krótszy od jednego miesiąca.

Artykuł 12

1. W razie skazania sprawcy czwarty raz za przestępstwo, wynikłe z postanowień art.art. 15., 16., 17., 18., 19., 20., 21., 22., 23., 24., 25., 28. w okresie jednego miesiąca od dnia popełnienia pierwszego przestępstwa, sąd może postanowić o zasądzeniu kary zablokowania możliwości wysyłania listów.

2. W razie skazania sprawcy piąty raz za przestępstwo, wynikłe z postanowień art.art. 26., 27. w okresie jednego miesiąca od dnia popełnienia pierwszego przestępstwa, sąd może postanowić o zasądzeniu kary ograniczenia swobody wysyłania listów lub zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do jednego miesiąca.

3. Sprawy rozpatruje Sąd Najwyższy na wniosek Prezesa Sądu Najwyższego, składany w momencie wystąpienia okoliczności, określonych w ust.ust. 1. i 2.

Artykuł 13

Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło sześć tygodni.

Artykuł 14

Funkcjonariuszami publicznymi są: Prezydent, Administrator, Wiceadministrator (wiceadministratorzy), posłowie, senatorowie, ministrowie, wiceministrowie, Prokurator Generalny, wiceprokuratorzy, sędziowie.

Artykuł 15

1. Kto, mając na celu zmianę przemocą środkami bezprawnymi konstytucyjnego ustroju Wolnego Klubu RP, podejmuje działalność zmierzającą bezpośrednio do urzeczywistnienia tego celu, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas nieokreślony.

2. Kto doprowadza listę dyskusyjną do stanu nieużywalności albo zmierza bezpośrednio do urzeczywistnienia tego celu, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas nie krótszy od trzech miesięcy.

Artykuł 16

1. Kto, w celu usunięcia przemocą środkami bezprawnymi konstytucyjnego organu Wolnego Klubu RP, podejmuje działalność zmierzającą bezpośrednio do urzeczywistnienia tego celu, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas nie krótszy od jednego miesiąca.

2. Kto przemocą środkami bezprawnymi lub groźbą bezprawną wywiera wpływ na czynności urzędowe konstytucyjnego organu Wolnego Klubu RP lub funkcjonariusza publicznego, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas nie krótszy od jednego miesiąca.

Artykuł 17

Kto, będąc upoważniony do występowania w imieniu Wolnego Klubu RP w stosunkach z państwami obcymi i organizacjami, działa na szkodę Wolnego Klubu RP, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas od jednego miesiąca do trzech miesięcy.

Artykuł 18

1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osób najbliższych w rozumieniu prawa Wolnego Klubu RP i Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega karze ograniczenia swobody wysyłania listów na czas nie krótszy od tygodnia lub karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do dwóch miesięcy.

2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Artykuł 19

1. Kto obraża uczucia religijne innych osób, podlega karze ograniczenia swobody wysyłania listów na czas nie krótszy od tygodnia lub karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do jednego miesiąca.

2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Artykuł 20

1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób lub instytucję o takie postępowanie lub własności, które mogą ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska lub rodzaju działalności, podlega karze ograniczenia swobody wysyłania listów na czas nie krótszy od tygodnia lub karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do jednego miesiąca.

2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

3. Nie ma przestępstwa określonego w ust. 1., jeżeli zarzut uczyniony jest prawdziwy.

4. Brak przestępstwa wynikający z przyczyny określonej w ust. 3. nie wyłącza odpowiedzialności sprawcy za zniewagę.

Artykuł 21

1. Kto znieważa inną osobę lub jej najbliższych, grupę osób lub instytucję podlega karze ograniczenia swobody wysyłania listów na czas nie krótszy od tygodnia lub karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do jednego miesiąca.

2. Jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary.

3. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Artykuł 22

Kto, podając się za funkcjonariusza publicznego albo wyzyskując błędne przeświadczenie o tym innej osoby, wykonuje czynność związaną z jego funkcją, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do dwóch miesięcy.

Artykuł 23

1. Funkcjonariusz publiczny, który przekracza swoje uprawnienia lub nie dopełnia ustawowych obowiązków podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas nie krótszy od jednego miesiąca.

2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1. działa nieumyślnie, podlega karze ograniczenia swobody wysyłania listów na czas nie krótszy od tygodnia lub karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do jednego miesiąca.

Artykuł 24

Osoba, której zgodnie z przepisami prawa ograniczono swobodę wysyłania listów lub możliwość wysyłania listów, zakaz ten omija, podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas od sześciu do dziewięciu miesięcy.

Artykuł 24a

Kto w jakikolwiek sposób prowadzi dyskusje z osobą, o której mowa w art. 24., podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do jednego miesiąca

Artykuł 25

Kto zapisuje obywateli WKRP na inne listy dyskusyjne, bez ich wiedzy podlega karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do dwóch tygodni.

Artykuł 26

1. Kto na listy dyskusyjne Wolnego Klubu RP wysyła:

podlega karze upomnienia.

2. Przepis ust. 1. lit. d. nie dotyczy osób, które odpowiadając na list naruszający ustawę nie zmieniają tematu listu.

3. Przepisy niniejszego artykułu nie dotyczą treści, automatycznie dołączanych przez serwery pocztowe.

Artykuł 27

Kto na listy dyskusyjne Wolnego Klubu RP wysyła wulgaryzmy, podlega karze upomnienia albo karze ograniczenia swobody wysyłania listów.

Artykuł 28

Kto podaje się za innego obywatela Wolnego Klubu RP lub przy pomocy podstępu wysyła listy przy użyciu jego adresu pocztowego, podlega karze ograniczenia swobody wysyłania listów na czas nie krótszy od tygodnia lub karze zablokowania możliwości wysyłania listów na czas do dwóch miesięcy.

Artykuł 29

1. W sprawach o przestępstwo wynikłe z postanowień art.art. 27. i 28. postępowanie karne toczy się w trybie uproszczonym przed Prezesem Sądu Najwyższego.

2. W sprawach, określonych w ust. 1. do wszczęcia postępowania nie jest konieczne złożenie wniosku o ukaranie.

3. Prezes Sądu Najwyższego ma obowiązek badania przestrzegania prawa w sprawach, określonych w ust. 1. oraz niezwłocznego wydawania wyroków w razie stwierdzenia naruszenia prawa bądź otrzymania doniesienia o popełnieniu przestępstwa.

4. Wyrok w sprawach, określonych w ust. 1. zawiera:

Artykuł 30

1. W sprawach o przestępstwo wynikłe z postanowień art.art. 15., 16., 17., 18., 19., 20., 21., 22., 23., 24., 25., 26., 29. postępowanie karne toczy się przed Sądem Najwyższym.

2. W sprawach, określonych w ust. 1. podstawą do wszczęcia postępowania jest złożenie wniosku o ukaranie na ręce Prezesa Sądu Najwyższego i jednoczesne przesłanie jego kopii do wiadomości publicznej.

3. Wniosek o ukaranie zawiera:

4. Jeżeli wniosek o ukaranie nie zawiera wszystkich wymaganych danych albo zachodzi konieczność uzupełnienia go dodatkowymi danymi Prezes Sądu Najwyższego zwraca go wnioskodawcy z prośbą o jego uzupełnienie.

5. Prawo do składania wniosków o ukaranie przysługuje Prokuratorowi Generalnemu, wiceprokuratorom i poszkodowanym obywatelom Wolnego Klubu RP w sprawach o przestępstwo ścigane na ich wniosek.

6. Przed wydaniem wyroku, sąd ma obowiązek zwrócić się do oskarżonego z prośbą o złożenie wyjaśnień. Niezłożenie wyjaśnień w ciągu trzech dni oznacza odmowę ich złożenia.

7. Sąd wydaje wyrok w terminie czternastu dni od chwili złożenia prawidłowo wypełnionego wniosku o ukaranie.

8. Wyrok zawiera:

Artykuł 30a

W sprawach o przestępstwo wynikł)e z postanowień art. 23 postępowanie karne toczy się przed Trybunałem Stanu, na zasadach określonych ustawą

Artykuł 31

Wyroki są ogłaszane publicznie i publikowane na stronach internetowych Wolnego Klubu RP.

Artykuł 32

1. Prokuratura po otrzymaniu doniesienia o popełnieniu przestępstwa, złożonego na ręce Prokuratora Generalnego przeprowadza postępowanie przygotowawcze oraz postanawia w ciągu siedmiu dni o umorzeniu postępowania lub skierowaniu wniosku o ukaranie do sądu.

2. Prokuratura umarza postępowanie, gdy:

3. Decyzja o umorzeniu postępowania lub skierowaniu wniosku o ukaranie do sądu jest ogłaszana do wiadomości publicznej.

4. Doniesienia o popełnieniu przestępstwa mają prawo składać wszyscy obywatele Wolnego Klubu RP. Kopie doniesień wnioskodawcy przesyłają do wiadomości publicznej.

Artykuł 33

1. W razie skazania na karę zablokowania możliwości wysyłania listów do Wolnego Klubu RP wykonanie kary odracza się do momentu podjęcia przez Prezydenta decyzji o ułaskawieniu. W razie skazania na karę zablokowania możliwości wysyłania listów do Wolnego Klubu RP, po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek Prezydenta, wykonanie kary odracza się do momentu podjęcia przez Prezydenta decyzji o ułaskawieniu.

2. Prezydent w ciągu siedmiu dni od chwili otrzymania wniosku o ułaskawienie podejmuje decyzję.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2. kieruje z urzędu Prezes Sądu Najwyższego.

Artykuł 34

W sprawach o stwierdzanie zgodności aktów prawnych i przedstawionych projektów z Konstytucją Wolnego Klubu RP i ustawami, ustalania powszechnie obowiązującej wykładni ustaw i innych, określonych Konstytucją Wolnego Klubu RP i ustawami Sąd Najwyższy orzeka w terminie siedmiu dni od chwili złożenia odpowiedniego wniosku na ręce Prezesa Sądu Najwyższego.

Artykuł 35

1. Sędziowie w ciągu siedmiu dni od dnia wyboru składają następujące ślubowanie: "ślubuję uroczyście jako sędzia Sądu Najwyższego Wolnego Klubu RP rzetelnie wykonywać swoje obowiązki, stać na straży przestrzegania praw Wolnego Klubu RP, w swoich działaniach kierować się poczuciem sprawiedliwości i dobra powszechnego". Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania "Tak mi dopomóż Bóg".

2. Niezłożenie ślubowania w terminie, określonym w ust. 1. oznacza zrzeczenie się urzędu sędziego.

Artykuł 36

1. Prezesa Sądu Najwyższego nominuje Prezydent za zgodą Senatu.

2. W momencie opróżnienia urzędu Prezesa Sądu Najwyższego toczące się sprawy podlegają zawieszeniu na okres do czasu wyboru nowego Prezesa, a bieg czasu, przeznaczony na wydanie wyroku bądź orzeczenia w sprawie zostaje wstrzymany.

3. Jeżeli opróżnienie urzędu Prezesa Sądu Najwyższego łączy się z opróżnieniem urzędu sędziego, do momentu wyboru nowego sędziego jego funkcję sprawuje Prezydent.

Artykuł 37

Sędziowie mają obowiązek brania udziału w pracach Sądu Najwyższego.

Artykuł 38

Sędzia może z ważnych przyczyn zwrócić się do Prezesa Sądu Najwyższego o udzielenie urlopu od wykonywania obowiązków. Prezes Sądu Najwyższego udziela urlopów trwających nie dłużej, niż dwadzieścia jeden dni.

Artykuł 39

Wszystkie przestępstwa, popełnione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za niebyłe, a skazania ulegają zatarciu.