HISTORIA KOLEI W KANIKOGRADZIE W pierwszej połowie XIX w. wynaleziono nowy środek przewozu - kolej żelazną. Nowe formy transportu osobowo-towarowego dawały więcej możliwości poruszania się po kraju. Wzrastał przewóz towarów i płodów rolnych, w szybkim tempie urbanizowały się miasta. Intensywny rozwój przemysłu i handlu na terenie Scholandii przypadł na koniec XIX w. i szybko też okazało się, że budowa drogi żelaznej pomiędzy wszystkimi prowincjami stała się koniecznością. Odwlekanie mogło zakończyć się dla Królestwa pełną izolacją gospodarczą i kulturalną. Nowy rodzaj transportu zastąpić miał tysiące dotychczasowych wozów, poruszanych siłą zwierząt. Dodać do tego należy, że koszty tego rodzaju transportu często przewyższały wartość samego towaru, a poza tym dochodził do tego fatalny stan dróg. Trzeba nadmienić, że sieć dróg na naszym terenie nie była zbyt rozwinięta. Nie może nas zatem dziwić fakt, że ówczesne władze, przemysłowcy, kupcy i rzemieślnicy, usilnie zabiegali o zbudowanie stałego połączenia kolejowego pomiędzy poszczególnymi prowincjami Królestwa. Jego istnienie było dla nich wręcz koniecznością. Do Kanikogradu pierwszy pociąg wjechał w 1887 roku od strony Elfidias (do czasu budowy dworca kolejowego w Elfidias pasażerowie mogli korzystać z budynku starej szkoły, stojącej bezpośrednio przy torach kolejowych). Pierwszy pociąg w dziejach miasta wjechał na kanikogradzki peron 15 listopada o godzinie 8.00. W uroczystościach brały udział wszystkie znane osobistości: Król, ówczesny prefekt prowincji, budowniczowie trasy oraz licznie zgromadzona publiczność. Parowa lokomotywa ciągnęła cztery luksusowe wagony z przedziałami trzech klas. W pierwszą podróż wybrało się 67 pasażerów (w kl. I - 3, II -13, a III - 51). Pociąg przebył trasę ze średnią prędkością około 25 km na godzinę. Następnego dnia można było obserwować wyjazd pociągu do Elfidias. Od tego momentu było to regularne połączenie na tej trasie. Z czasem jednak stało się niewystarczające, zwiększono więc ilość i częstotliwość połączeń pasażerskich. Fragment jednej z relacji z otwarcia dworca, który znalazł się w gazecie kanikogradzkiej, brzmiał następująco: "...Na peronie tłok taki, że trudno się przecisnąć - rzec można, że cały Kanikograd wyszedł na spotkanie pierwszego pociągu. Na twarzach wszystkich maluje się uroczysty nastrój, który przypomina, że dla naszego miasta dzień ten jest dniem pamiętnym jego historii..." W roku 1887 zbudowano też budynek dworca kolejowego. Główny Dworzec Kolejowy w Kanikogradzie powstał w wyniku planu wytyczenia trasy kolei scholandzko- dreamlandzkiej. Na potrzeby Drogi Żelaznej w drugiej połowie XIX wieku wybudowano Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego, które zajmowały się taborem pochodzącym z linii kanikogradzkiej. Budowa Dworca Głównego w Kanikogradzie przyczyniła się do rozwój miasta. Budynek ten służył przez wiele lat i nawet podczas wielu wojen nie uległ zniszczeniu. Był świadkiem ważnych wydarzeń: sławne osobistości z całego v-świata przyjeżdżały na stację, aby udać się stąd na słynne obiady w Restauracji "Pasibrzuch" czy zagrać partyjkę golfa w Kanikograd Golf Club. Stary budynek dworca kolejowego nie odpowiadał swoim wyglądem randze, jaką zyskał Kanikograd w latach czterdziestych (za sprawą budowanego metra), dlatego też zapadła decyzja o budowie nowoczesnego dworca wraz z całym jego otoczeniem - nastawnią, magazynem towarowym, parowozownią, budynkiem służbowym i mieszkalnym, wieżą ciśnień, placem i ulicami. Budowa całego kompleksu trwała kilka lat i została zakończona w 1959 roku. Oddanie do użytku nowego dworca planowano na sierpień 1959r., ale kłopoty ze zdobyciem odpowiednich materiałów przesunęły ten termin na miesiąc grudzień. Dworzec kolejowy w Kanikogradzie jest jednym z ładniejszych w Scholandii. Budynek dworca kolejowego to wizytówka Kanikogradu. Podróżni patrząc na dworzec oceniają miasto, a nie Scholandzkie Koleje. Można powiedzieć, że dla Kanikogradu i jego mieszkańców - po uruchomieniu połączenia kolejowego w 1887 r. - świat stanął otworem.