Wprawdzie fakt faktem Insulijskie Siły Zbrojne nie istnieją, ale postanowiłem się zastanowić nad tym, jak one w ogóle winny być rozlokowane.

Na pierwszy rzut oka sprawa jest jasna - winny one stacjonować w Federalnej Guberni i Rubie, czyli na Ziemiach Cesarskich. Ale myślę też, że przynajmniej kilka oddziałów winno stacjonować na obszarach naszych prowincji.

Dlaczego? Ano dlatego, że Westland ma w zwyczaju srać się o każdą decyzję Cesarza i trzeba ich sprać by się nauczyli mamy w Konstytucji takie coś jak artykuł 22, stanowiący, że prowincja nie może ogłosić secesji. No fajnie, tylko kto ma o to zadbać? I tu by była rola tych oddziałów, które w ostateczności szły by stłuc zhuntowaną prowincję (tak, Voxland też). Ewentualnie mogłyby być też wzywane na pomoc przez władze prowincji, w sytuacji zagrożenia dla jej funkcjonowania.


Co o tym sądzicie?

Panie Arbitrze

Z dobroci swojej, z tego że wszyscy mają w 4 literach ten bidny kraj prócz mnie, zamierzam robić jak to ujął august:

Proszę więc powierzyć mi zadanie modernizacji wojsk SRW, i budowy umocnień na granicy z południowcami, winkulią, i innymi wrogami ludu. 
Mam wieloletnie doświadczenie wojskowe, jestem ojcem współczesnych służb mundurowych SRW. Gdyby nie ja, to byśmy się patykami bronili. 
Liczę na pozytywne rozpatrzenie wniosku.

Ostatnio wszystkich wyzywam że mieszają real z wirtualem, ale jest taki typ mieszania który jednak jest akceptowalny... Bo to jest ten moment gdy real i wirtual stają się jednością.

Mowa o tym, gdy jeden z nas opuszcza nas realnie.

Nastąpiło to miesiąc temu, nagle i niespodziewanie. Rano się logował, a potem nikt go nie widział przez cały następny miesiąc. Aż wreszcie stało się jasne dlaczego.

9 lutego świat realny opuścił Heinrich von Wattzau.

O tym czy będzie żałoba czy nie zadecyduje Kaiser, który dziś (a nie, to tak trochę głupio) jutro zostanie poinformowany o sprawie.

(-)Joahim von Ribertrop
Kanclerz Cesarstwa Insulii

Z ostatniej chwili!

Jak donosi Voxlandzki Instytut Historyczny w dniu dzisiejszym w Wielkiej Bibliotece w Voxie odnaleziono jedną z najsłynniejszych kronik opowiadających dawną historię Kralku (a wraz z nią w sumie historię całej Voximy). Jest to Kronika Minionych Dni, napisana przez Łotryjskiego Rotryjskiego mnicha Krenstona w latach 1154-1156. Przez kilka stuleci była ona często wykorzystywana przez późniejszych kronikarzy. Niestety, oryginalne zapisy Kroniki zaginęły, a my możemy czytać wersję spisaną około 1240 roku, nazwaną oficjalnie Odpisem Voxowskim. Aktualnie badacze są w trakcie jego analizowania. W najbliższym czasie* planowane jest oficjalne opublikowanie jej treści wraz z komentarzami historyków.

*Jak ją napiszę.

Szanowne Towarzystwo, 

Dziś tak totalnie z dupy i cholera wie dlaczego w mojej głowie pojawił się pomysł dyskusji o Handlu Północnonordackim - czyli handlu we wszystkim na północ od linii wyznaczanej mniej więcej przez północne krańce Wyspy Kiełbas, południowe granice Magnyfikatu, południowe granice Westlandu i północne granice Nan Di.

Jakby to miało wyglądać? Z Wenecji/Rzymu/Norington (ze szczególnym wskazaniem na Norington) moglibyśmy zrobić główny porty regionu, z których rozprowadzalibyśmy swoje i nie swoje (bo importowane) dobra do wszystkich mniejszych portów wybrzeży północnych, a z nich na resztę nordackiej północy.

Po co to robić? Bo w ten sposób możemy się otworzyć na resztę kontynentu (nie udawajmy że nie licząc Magnyfikatu jesteśmy w praktyce najbardziej zamkniętym krajem Nordaty) oraz rozwinąć tą mityczną gospodarkę co u nas leży totalnie.

Oczywiście w tym handlu główną rolę bym nadał państwu poprzez stworzenie jakiejś zależnej od niego spółki na wzór Ligi Morskiej i Kolonialnej z Winkulii (tylko że LMiK jest niezależny, a nasza spółka byłaby zależna). Potem byśmy dali tej spółce jakieś przywileje w handlu zagranicznym, a następnie wymusili zdobyli podobne w innych ważniejszych portach Nordaty Północnej.

No. Mam nadzieję że rozumiecie o co chodzi i zaangażujecie się w dyskusję. Bo pisanie samemu do siebie staje się coraz bardziej... nudne.

W dniu dzisiejszym, 1 Gevraquun 1706 AN, Pałac Książęcy zadecydował o opublikowaniu zdjęć członków Rodziny Książęcej. Ma to na celu pokazanie ludom Micry, a zwłaszcza Aleksandrowa kim są ich władcy.

Książę Rayquaza/Prince Rayquaza

Księżna Joanna/Princess Joanna

Księżniczka Julia/Princess Julia