Wizyta delegacji sarmackiej

[Arkadiusz Maksymilian]

Jego Książęca Mość z uśmiechem wysłuchał przemowy Cesarza, po czym wstał i rozpoczął swoją mowę:

Wasza Cesarska Mość!

Wasze Ekscelencje!

Panie i Panowie!

Przekazuję na Państwa dłonie, szczególnie na dłonie Jego Cesarskiej Mości moje dziękczynienie za organizację owej wizyty oraz podjęcie mnie w tak gościnnych progach. Wyrażam radość z tego, że mogłem tutaj przybyć, aby zanieść słowa sarmackiej przyjaźni do Waszego Kraju licząc na dalszy rozwój obopólnych relacji.

Podczas mojej koronacyjnej mowy wygłoszonej u progu panowania powiedziałem zdanie: „pragnę wyrazić swą otwartość na wszelkie formy dialogu ze strony państw mikroświata”. Od tamtej chwili zrealizowałem dwie wizyty zagraniczne – gościłem w leockim Nowym Brzegu oraz przed dwoma miesiącami leoccy Namiestnicy gościli w Księstwie Sarmacji. Dzisiaj składam wizytę w Norringtonie, stolicy Cesarstwa Insulii. Jest to bardzo szczególna dla mnie wizyta. Oprócz podpisania ważnej umowy międzynarodowej o podwójnym obywatelstwie pomiędzy naszymi krajami przybywam tutaj, aby zanieść słowa pokoju oraz przyjaźni. Po raz pierwszy od dawna sarmacki władca przyleciał do Nordaty – regionu bardzo bogatego kulturowo na mapie polskiego mikroświata. Zdaję sobie również sprawę, że moja obecność tutaj może wywołać mieszane uczucia u innych mieszkańców Waszego regionu. Wciąż jednak powtarzam, że Księstwo Sarmacji za mojego panowania będzie chętne i otwarte na dialog z każdym v-państwem. Wyrażam również radość, że zostałem ciepło przyjęty przez mieszkańców Cesarstwa – to niezwykle budująca postawa, za którą dziękuję.

Przybywam tutaj również oddać pokłon Waszej pracy oraz Waszym dokonaniom. Pomimo, że jesteście niewielkim państwem to odgrywacie znaczną rolę na mapie polskiego mikroświata. Popieram również działania Waszego nowego Cesarza Bazyliego Izaaka von Hohenburga Marcjan-Chojnackiego, mojego dalekiego krewnego, który poprzez swoją pracę pokazuje, że dobro i rozwój Cesarstwa leży mu głęboko na sercu. Niech wszyscy mieszkańcy wesprą go w jego poczynaniach, czego serdecznie WCM życzę.

Dziękując za to przyjęcie oraz tę krótką, ale owocną wizytę wyrażam nadzieję na dalszy rozwój relacji pomiędzy naszymi państwami. I za to chcę wznieść toast – za umocnienie przyjaźni sarmacko-insulijskiej. Niech żyją Narody Voxlandzkie, Westlandzkie i Amatorów! Niech żyje Cesarstwo Insulii! Dziękuję.