Sobór w Paklenicy

[Jurij Pietrow]

Następnie rozpoczęto obrady dotyczące tematu "Tożsamość i podstawy doktrynalne naszych Kościołów."
Jako pierwszy swoje przemyślenia przedstawił abp. Jurij:

Witam wszystkich ojców soborowych, a także obserwatora obrad ze strony Kościoła Rotryjskiego, Jego Eminencję Piusa Marię kard. de Medici. Jak powszechnie wiadomo, nasze Kościoły nawiązują do realowych Kościołów Wschodnich, które za jedną z najważniejszych kwestii uznają prawowierność, czyli ortodoksyjność. Proponuję zatem, aby nasze Kościoły, uznające nawzajem swoją ortodoksyjność, określane były mianem "Kościół Prawowierny". Tak, jeden Kościół, bowiem choć poszczególne Kościoły narodowe są niezależne, tworzymy razem jeden Kościół. Jego część będą stanowić wszystkie Kościoły, z którymi nawiążemy łączność kanoniczną.
Nawiązywanie łączności kanonicznej to druga ważna sprawa. Uważam, że powinna ona być nawiązywana z każdym, kto wyraża taką chęć i wyraża chęć uznania naszej kanoniczności, będzie uznawał ten Sobór i wszystkie Sobory Kościoła Prawowiernego, jakie w przyszłości się odbędą, a także spełni podstawowe wymogi doktrynalne, mianowicie będzie uznawał Sobór Powszechny w Nicei w 325 roku oraz Sobór Powszechny w Konstantynopolu w 381 roku (oczywiście może uznawać także następne Sobory), będą uznawać Credo nicejsko - konstantynopolitańskie, Symbol Apostolski, obecność Ciała i Krwi Pańskiej w Eucharystii, kult świętych i Bogurodzicy. Nawiązanie łączności kanonicznej z danym Kościołem zawsze będzie indywidualną decyzją każdego z Kościołów, ale odpowiednie było by skonsultowanie tej decyzji z innymi Kościołami. Co do zerwania łączności, zasadniczo nie powinno ono mieć miejsca, ale może okazać się konieczne z powodu popadnięcia w herezję bądź innej ważnej okoliczności, która będzie tego wymagać. Co do tego, kto może to uczynić, proponuję takie same zasady, jak przy nawiązywaniu łączności. Oprócz tego sądzę, że Patriarcha Westlandzkiego Kościoła Prawosławnego, jako wyższy tytułem i jako przywódca prawowiernego kraju, powinien być primus inter pares, pierwszy pośród równych, to jest powinien posiadać honorowe pierwszeństwo, lecz nie władzę zwierzchnią nad pozostałymi.