Po ustąpieniu Iwana Pietrowa obywatele Republiki Bialeńskiej dokonali wyboru 34. Prezydenta kraju. Został nim 19. i 31. Prezydent Republiki, profesor Ametyst Faradobus: człowiek powszechnie lubiany i szanowany, znany w Hirschbergii i Weerlandzie oraz w Rotrii jako sprawny administrator i mąż stanu. Inaczej niż zwykle w celu odebrania przysięgi od nowo wybranego szefa państwa Zgromadzenie Narodowe zebrało się dopiero następnego dnia. Około godziny 11:30 nowy lider wygłosił słowa przysięgi i okolicznościową przemowę.

Ślubuję uroczyście, obejmując urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej, wedle najlepszego zrozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Republiki Bialeńskiej, bronić jej niepodległości i suwerenności, praw demokratycznych Republiki święcie przestrzegać, godności Narodu i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość względnie wszystkich bez różnicy obywateli za pierwszą mieć sobie cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcić się niepodzielnie.

Szanowne Państwo, Kochani moi,

to już szósty raz, gdy staje mi przed Zgromadzeniem Narodowym złożyć przysięgę prezydencką. Na samym początku chciałbym podziękować za Wasze zaufanie i prosić o Waszą pomoc w dziele zreformowana państwa bialeńskiego, którego to administratorem stałem się na kilka miesięcy. Tak jak to zwykle bywa w przypadku elekcji z jednym kandydatem chciałbym, aby to spotkanie stało się początkiem debaty, którą oczywiście możemy kontynuować w kilku osobnych wątkach tematycznych. Sugeruję, aby czynić to już tutaj – w Zgromadzeniu traktując je jako właściwy proces reformy Republiki.

Korzystając z okazji pragnę też podziękować ustępującemu Prezydentowi Iwanowi Pietrowowi za czas poświęcony w służbie Bialenii. Była to trudna, przedłużona i kontrowersyjna kadencja, na temat której chyba już zawsze krążyć będą podzielone opinie. Niezaprzeczalnie jednak Iwan był gotów dać nam tyle swojego zaangażowania, a ile było to możliwe w niełatwym dla niego okresie w życiu realowym. Dochowując obywatelskiego zwyczaju jako wyraz uznania chciałbym inaugurując tę kadencję odznaczyć mojego poprzednika Zielną Wstęgą Orderu Patrona Republiki.

Kilka słów poświęcę też kwestii moich współpracowników. Poprosiłem profesora Andrzeja Płatonowicza Ordyńskiego o objęcie funkcji mojego głównego doradcy w randze ministra bez teki. Pomimo nienominowania oficjalnego wiceprezydenta co jakiś czas (oprócz oczywiście doradztwa merytorycznego) będę chciał powierzać Andrzejowi wykonywanie części moich obowiązków, a nade wszystko bieżące wspomaganie mnie w sprawach urzędowych. Iwanowi Pietrowowi chciałbym z kolei powierzyć funkcję dowódcy naszych Sił Zbrojnych, którą sprawował jeszcze przed objęciem funkcji szefa państwa. Mam nadzieję, że skutecznie doprowadzi do szczęśliwego końca sprawę naszego zjednoczenia z Aharą i Fjarą. Tymczasowo postanowiłem natomiast samodzielnie sprawować funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, lecz jeśli ktoś spośród Was wyraża wolę jej objęcia to chętnie mianuję przewodniczącego pro tempore.

Aby uniknąć lania wody chciałbym w czasie tego posiedzenia nieco poszerzyć mój program w zakresie wizji przyszłego ustroju Bialenii i poddać te pomysły pod dyskusję. W osobnych miejscach proponuję podyskutować o reformie strony i forum oraz o kwestiach klimatyczno-narracyjnych. Rzecz jasna debaty te nie muszą zacząć się równocześnie – za optymalne uznaję otwieranie kolejnych paneli co kilka dni.

Moja wizja ustrojowa jest zmodyfikowaną wersją propozycji Akrypy Ali Shariati oraz niektórych pomysłów, jakie padły w czasie debaty o integracji z Brodrią.

1. Urząd Prezydenta Republiki stanie się częścią Komitetu Politycznego Bialenii i Brodrii, w którego skład wejdzie także Car. Będzie to obradujący stale organ określający wspólny kierunek polityki państwa związkowego w takich sferach jak dyplomacja oraz najważniejsze kwestie wewnętrzne. Na bieżąco będzie oczywiście istniała możliwość włączenia w prace Komitetu innych osób, np. wiceprezydenta Bialenii albo premiera Brodrii. Decyzje Komitet powinien podejmować na zasadzie kompromisu.

2. W sprawach wewnętrznych Prezydenta wspomagałby urząd, czyli Kancelaria. W jej pracach uczestniczyliby ewentualni członkowie administracji: Wiceprezydent, Ministrowie, Dowódca Sił Zbrojnych. Przynajmniej ja nie mam natomiast zamiaru powoływać osobnych ministerstw, a to z uwagi na plan utworzenia komitetów tematycznych.

3. Najwyższym i centralnym organem Republiki Bialeńskiej stanie się Powszechny Kongres Ludowy: zgromadzenie wszystkich chętnych obywateli RB. Różnica w stosunku do obecnego Zgromadzenia przejawiałaby się w tym, że większy nacisk kładziono by na bieżące debaty, a mniejszy na ustawodawstwo. Uważam bowiem, że w gruncie rzeczy to nasze prawo jest już w ogromnej większości ustanowione. Warto zatem skupić się na to, abyśmy wszyscy razem – jako politeia – uczestniczyli w omawianiu najważniejszych decyzji, niekoniecznie w celu uchwalenia jakiegoś aktu normatywnego.

4. Komitet Narodów i Regionów – organ dbający o sprawy związane z narracyjnym aspektem działalności naszego państwa. Mogliby w nim pracować wszyscy chętni obywatele Bialenii, a także obywatele Brodrii. Pracami Komitetu kierowałby Prezydent Republiki lub osoba przez niego wyznaczona.

5. Władza sądownicza w państwie związkowym mogłaby być sprawowana przez Komitet Sądowniczy Bialenii i Brodrii, do którego Prezydent Republiki oraz Car Brodrii mianowaliby osoby kompetentne i zainteresowane. Instancją odwoławczą byłby Powszechny Kongres Ludowy (dla spraw obywateli Bialenii) oraz Car Brodrii (dla spraw brodryjskich). Jednocześnie chciałbym wstępnie podnieść postulat zintegrowania prawa karnego oraz cywilnego w Bialenii i w Brodrii tak, aby jego zasadniczy zrąb był wspólny.

6. Wreszcie kwestia najważniejsza: nowelizacja Konstytucji. Trzeba zastanowić się, na czym pod względem prawnym powinna opierać się nowa unia. Czy wystarczy, że wpiszemy stowarzyszenie z Brodrią do obecnej ustawy zasadniczej? Może jednak konieczne będzie uchwalenie nowej konstytucji? A może zawrzemy umowę międzynarodową, która stać będzie w hierarchii wyżej niż konstytucje Bialenii i Brodrii (jednocześnie ustanawiając możliwość jej jednostronnego wypowiedzenia)? Tę kwestię również pragnę poddać pod debatę.

Tych sześć postulatów potraktujcie proszę jako punkt wyjścia, na bazie którego będziemy rozmawiać o przyszłym kształcie naszej wspólnoty. Rzecz jasna jestem otwarty na wszelkie korekty, nowe propozycje i tak dalej: czy to na bazie przedstawionego projektu, czy też w formie całkowicie odrębnej wizji.

Powiedzmy sobie też szczerze: te wybory miały też wymiar statystyczny. Jesteśmy dziś państwem kameralnym, bawić będziemy się w gronie pięciu czy sześciu osób i raczej nie mamy co liczyć na powrót jakichś mitycznych złotych czasów. Nie oznacza to jednak, że nie możemy się bawić dobrze i ten właśnie cel chcę potraktować jako wyznacznik swoich działań.  

Zapraszam do debaty i proszę o aktywny udział.