Układ V-słoneczny - jego budowa i związana z tym narracja.

[Joahim-von-R]

W sensie częściowo rezultaty już są... Screen układu (wciąż bez planetoid, aczkolwiek Ceres którą dodałem się utrzymywała) mogę Ci zrobić i wysłać. Teraz to już bardziej moje próby ustabilizowania tego z perspektywy użytkownika systemu.

[Ronon Dex]

Screen układu (wciąż bez planetoid, aczkolwiek Ceres którą dodałem się utrzymywała) mogę Ci zrobić i wysłać.

OK. Tylko opisz parametry planet i księżyców, do zmiany opisów.

[Joahim-von-R]

Aktualizacja: znane asteroidy (1-Numbes z księżycami, 2-Ceres i 100-Razuri z księżycem) dodane do symulacji. Układ trzyma się całkiem dobrze.


Cały Układ Auriański.


Wewnętrzny (+Belgraida) Układ Auriański.

Aurian

Masa: 1.9E+30 kg
Promień: 591259 km

Wulkan

Masa: 5.72E+25 kg
Promień: 13600 km
Okres orbitalny: 53 dni
Odległość od Auriana: 0.272 AU
Wulkan I
Masa: 6.7E+17 kg
Promień: 60 km
Okres orbitalny: 9.70 godziny
Średnia odległość od Wulkana (orbita lekko eliptyczna): 48980 km
Wulkan II
Masa: 2.87E+19 kg
Promień: 210 km
Okres orbitalny: 1.38 dnia
Średnia odległość od Wulkana (orbita lekko eliptyczna): 111251 km

Pollin

Masa: 5.97E+24 kg
Promień: 6371 km
Okres orbitalny: 1 rok (chociaż gra twierdzi że 11.4 miesiąca możemy przyjąć rok żeby się dopasować do naszego realowego odpowiednika)
Średnia odległość od Auriana (orbita lekko eliptyczna): 0.954 AU (1 AUM - Astronomical Unit Micronation)
Pollin I vel Księżyc
Masa: 7.35E+22 kg
Promień: 1738 km
Okres orbitalny: 27.4 dni
Średnia odległość od Pollinu (orbita lekko eliptyczna): 385160 km
Pollin II
Chwilowo nie dodany z racji tego, że wcześniejsze testy ukazały że jego dodanie to proces długofalowy, a ja aktualnie nie mam zbytnio czasu+ochoty żeby się z nim babrać.

Czerwona Planeta/Mars

Masa: 5.08E+24 kg
Promień: 9780 km
Okres orbitalny: 1.46 lat (535 dni)
Średnia odległość od Auriana (orbita lekko eliptyczna): 1.27 AU
Mars I/Fobos
Masa: 2.29E+22 kg
Promień: 1100 km
Okres orbitalny: 10.9 godziny
Średnia odległość od Marsa (orbita lekko eliptyczna): 23703 km
Mars II/Deimos
Masa: 4.35E+21 kg
Promień: 635 km
Okres orbitalny: 2.23 dnia
Średnia odległość od Marsa (orbita lekko eliptyczna): 68401 km

Cidaris

Masa: 5.44E+24 kg
Promień: 10855 km
Okres orbitalny*: 2.63 lat (959 dni)
Średnia odległość od Auriana* (orbita eliptyczna): 1.85 AU
*Tu zaznaczyć trzeba, że choć Cidaris okrąża Auriana spokojnie, to jednak jej orbita i statystyki szaleją przez siłę przyciągania gazowych gigantów z dalszej części układu, więc te pomiary mogą być niedokładne, i to mocno.
Alexis
Masa: 3.14E+23 kg
Promień: 2820 km
Okres orbitalny: 2.67 dni
Średnia odległość od Cidaris (orbita eliptyczna): 80229 km

Belgraida

Masa: 1.9E+28 kg
Promień: 143000 km
Okres orbitalny: 5.51 lat (2013 dni)
Średnia odległość od Auriana (orbita lekko eliptyczna): 3.08 AU
Belgraida I
Masa: 3.22E+25 kg
Promień: 11174 km
Okres orbitalny: 8.65 godziny
Średnia odległość od Belgraidy (orbita lekko eliptyczna): 314799 km
Belgraida II
Masa: 7.14E+23 kg
Promień: 3643 km
Okres orbitalny: 4.7 dnia*
Średnia odległość od Belgraidy (orbita mocno eliptyczna): 1742094 km
Belgraida III
Masa: 2.4E+23 kg
Promień: 3122 km
Okres orbitalny: 7.75 dni*
Średnia odległość od Belgraidy (orbita mocno eliptyczna): 2437695 km
Belgraida IV
Masa: 1.19E+24 kg
Promień: 5270 km
Okres orbitalny: 7.85 dni*
Średnia odległość od Belgraidy (orbita mocno eliptyczna): 2438713 km
Belgraida V
Masa: 1.41E+24 kg
Promień: 4820 km
Okres orbitalny: 2.55 dnia*
Średnia odległość od Belgraidy (orbita mocno eliptyczna): 1187170 km
*Ta... Możliwość niedokładnego pomiaru bo głupia gra z jakiegoś powodu oblicza okres orbitalny dla aktualnej prędkości, a ta się zmienia w czasie podróży po orbicie eliptycznej.

Gigas

Masa: 4.75E+28 kg
Promień: 250000 km
Okres orbitalny: 25 lat (9131 dni)
Średnia odległość od Auriana (orbita eliptyczna): 8.42 AU
Gigas I
Masa: 6.87E+24 kg
Promień: 15300 km
Okres orbitalny: 23.5 godziny
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 831137 km
Gigas II
Masa: 5.37E+24 kg
Promień: 10890 km
Okres orbitalny: 2.17 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 1411944 km
Gigas III
Masa: 6.27E+24 kg
Promień: 13510 km
Okres orbitalny: 3.17 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 1821055 km
Gigas IV
Masa: 1.08E+24 kg
Promień: 5150 km
Okres orbitalny: 4.82 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 2404747 km
Gigas V
Masa: 2.35E+22 kg
Promień: 1425 km
Okres orbitalny: 6.89 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 3053334 km
Gigas VI
Masa: 4.64E+24 kg
Promień: 7174 km
Okres orbitalny: 9.69 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 3830898 km
Gigas VII
Masa: 7.41E+24 kg
Promień: 9890 km
Okres orbitalny: 16 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 5358404 km
Gigas VIII
Masa: 8.54E+24 kg
Promień: 9990 km
Okres orbitalny: 27.8 dni
Średnia odległość od Gigasa (orbita lekko eliptyczna): 7730943 km

Mortuus

Masa: 5.23E+25 kg
Promień: 11174 km
Okres orbitalny*: 127 lat (46491 dni)
Średnia odległość od Auriana (orbita eliptyczna)*: 24.9 AU
Mortuus I
Masa: 3.69E+24 kg
Promień: 6635 km
Okres orbitalny: 2.22 dni
Średnia odległość od Mortuusa (orbita lekko eliptyczna): 151375 km
*Pozdrawiam twórców gry przez których wyznaczanie okresu orbitalnego obiektów na orbicie eliptycznej to jakiś horror, o odległości nie wspomnę.

Dobra, a więc to są wszystkie planety i księżyce.

Do zrobienia w najbliższym czasie:
-Dodać Pollin II.
-Dodać Smoczą Kometę (jedyną znaną).
-Wkurzyć Przepytać inne agencje kosmiczne czy znają jeszcze jakieś planetoidy czy komety w Układzie Auriańskim.

A teraz wyłączam tą grę i idę grać w Undertale. Spędziłem na spisywaniu tych danych z półtorej godziny, więc jak mi znowu ktoś gdzieś wyskoczy z takimi machinacjami jak te jakie ostatnio próbowali wyczyniać Sarmaci, to zamorduję!

[Ronon Dex]

No to teraz ja muszę w wolnej chwili odpalić Orbitera i poprawić to wszytsko wg Twoich wyliczeń... czyli robótka na kilka ładnych godzin. 

Dzięki Joahim.

[Ametyst Faradobus]

Kompletnie się nie znam, ale czytam z zainteresowaniem i uznaniem.

[Joahim-von-R]

Two wild asteroidas approaches!

---

Uwaga widzowie, dzieje się kurła. Dzieje się i to dużo. Co się dzieje? Ano widzowie, udało się. Znaczy, nie wiemy czy się udało, ale się udało. Chyba. W kij że tempo symulacji to 4 godziny na sekundę więc przez całą historię i ten czas po lekcjach minęły ledwo dwa lata. Mało to kogo. Nas co innego. Nas to że się udało. Nam się udało to w co wątpili wszyscy. Nie wierzyli w nas Sarmaci, nie wierzyli inni, ale nam się udało. Co udało zapytacie widzowie. Ano się udało dodać taki księżyc taki. Taki mały, wkurzający. Taki księżyc co się Pollin II nazywa.


Pollin II
Masa: 1.48E+15 kg
Promień: 6.20 km
Okres orbitalny: 2.7 miesiąca 
Średnia odległość od Pollinu (orbita eliptyczna): 707247 km

A teraz widzowie piszcie #LovciamDeimos, bo to tego księżycka użyłem i się udało. Udało, widzicie? Co z tego że orbita II się zmienia z godziny na godzinę czy tam sekundę na sekundę, przynajmniej działa.

Pozdrowionka.

EDIT: Tak jak mówię, jak na razie okres testowy jest krótki, ale powinno działać. Zobaczymy jutro/pojutrze/w czwartek/w piątek.

[Joahim-von-R]

Z tej jakże smutnej okazji czyli końca zdalnych się zdobędę i nawet spróbuję to napisać w formie parawykładu, choć takowa forma jest... Meh.

Szanowne Państwo, 

Zainspirowany przez pewne urojenie, którego doznałem wczoraj w stanie realiozy, postanowiłem opowiedzieć dziś Wam o tym, czemu Układ Auriański wygląda dziś tak, a nie inaczej. Aka opowiem wam jego historię.

Całość zaczyna się 5 miliardów lat temu. W tym jakże odległym czasie na miejscu naszego układu była ogromna mgławica. W mgławicy czasami rodziły się gwiazdy. Większość z nich była jednak bardzo masywna i żyła stosunkowo krótko, wybuchając jako supernowe (lub hipernowe) po ledwie kilku milionach lat.

Wreszcie około 4,6 miliarda lat temu jedna z takich gwiazd znalazła się w okolicy dzisiejszego Układu Auriańskiego, a następnie eksplodowała. Ta eksplozja doprowadziła do rozpoczęcia zagęszczania się materii w pewnym punkcie. Mijały lata, ilość materii rosła, a wraz z nią rosła i temperatura. Po około 100 000 lat materia ta uformowała się w kulę - protogwiazdę. Nie emitowała ona światła widzialnego, ale i tak wydzielała ciepło[1]. W tamtym też okresie wykształcił się dysk planetarny o promieniu wynaszacym co najmniej 100 AU. W dysku tym powoli acz nieubłaganie zaczynały powstawać małe kule, które w przyszłości miały stać się protoplanetami, a część z nich miała stać się planetami. 

Po 50 milionach lat od wybuchu supernowej temperatura we wnętrzu protogwiazdy przekroczyła 10 milionów stopni Kelwina. Wtedy to rozpoczęła się w niej reakcja termojądrowa - wodór zmieniał się w hel. Od tamtego czasu możemy mówić o gwieździe - Aurianie. 

Tymczasem wróćmy do protoplanet. Tych w tamtym okresie było o wiele więcej niż dziś planet (co najmniej 13), były też skupione na mniejszym niż dziś obszarze - prawdopodobnie Mortuus leżał wówczas zaledwie 10 AU od Auriana. Kolejność obiektów była także nieco inna niż dziś. Najprawdopodobniej wyglądała ona następująco:
1. Wulkan
2. Belgraida I
3. Cidaris
4. Gigas II
5. Mars
6. Gigas I
7. Pollin
8. Gaia
9. Gigas III
10. Gigas
11. Belgraida
12. Losen
13. Mortuus

Wkrótce potem wiatr auriański zaczął wywiewać gaz dysku planetarnego z systemu, pozostawiając w układzie planety i setki małych obiektów które dały początek kometom i asteroidom. Jednak nie cały gaz opuścił Układ Auriański. Jego część została przechwycona przez Gigasa, Belgraidę i Losena zmieniając je w gazowe olbrzymy. Ich masa gwałtownie wzrosła, a wraz z nią ich grawitacja. Takie coś nie mogło nie dokonać zmian w układzie. Rozpoczęła się wówczas Migracja Planet. 

Zaczęła się ona nagle około 4,4 miliarda lat temu od gwałtownego i do dziś nie wyjaśnionego "Skoku Gigasowego". W jego wyniku Gigas znalazł się dalej od Auriana niż Belgraida. To rozpętało chaos. Belgraida I oraz Gigasy I, II i III zostały wystrzelone ze swoich orbit prosto w stronę Belgraidy i Gigasa, zmieniając się ostatecznie w ich księżyce. Pollin oraz Gaia znalazły się bliżej Auriana, Mars znalazł się za nimi, a Cidaris została wyrzucona na swoją obecną pozycję. Mortuus został wystrzelony wraz z dwoma księżycami na odległość 24 AU od Auriana, zaś Losen został zupełnie wyrzucony z Układu Auriańskiego. 

Cały ten chaos wpłynął też na wszystkie małe skały w układzie. Zostały one wymiecione w dwa kierunki - część z nich stworzyła pas planetoid między orbitami Wulkana a Pollinu, zaś druga część została prawdopodobnie wyrzucona za orbitę Mortuusa, gdzie prawdopodobnie tworzą drugi pas planetoid - Pas Delty.[2]

A więc czy to już był koniec? Czy to jest już nasz Układ Auriański? Oczywiście że nie: 4,3 miliarda lat temu Gaia zderzyła się z Pollinem. W kosmos zostało wtedy wyrzucone wiele materii obu planet. Początkowo utworzyła ona pierścień planetarny (pierwszy w układzie!), ale wkrótce potem pierścień zaczął się scalać tworząc około 100 milionów lat później Pollin I.

W Układzie Auriańskim zapanował następnie na 200 milionów lat spokój. Około 4 miliardów lat temu zaczęło się jednak Wielkie Bombardowanie. Trwało ono około 100 000 lat. Nie wiemy jednak co ją wywołało - był może był to efekt wyrzucenia Losena z układu. 

Kolene wielkie wydarzenie nastąpiło 3,5 miliarda lat temu, kiedy to duży obiekt zderzył się z Cidaris. Efektem zderzenia było powstanie księżyca tej planety, Alexis. 

Następnie na miliardy lat zapanował względny spokój. W tym to okresie Mars przechwycił dwie asteroidy zmieniając je w swoje księżyce - Fobosa i Deimosa. Również Pollin przechwycił jakąś asteroidę zmieniając ją w księżyc, znany dziś jako Pollin II. Księżyce zdobył także Wulkan. Prawdopodobnie[3] w tym okresie również Belgraida i Gigas przechwyciły wiele asteroid zmieniając je w księżyce. 

Ostatnia poważna zmiana w systemie nastąpiła około 100 milionów lat temu. Wtedy to jeden z księżyców Mortuusa przekroczył jego granicę Roche'a[4] i został rozerwany, tworząc ogromny pierścień planetarny który możemy oglądać do dziś[5].

Od tamtego czasu niewiele zmieniło się w naszym układzie, a już na pewno nie zmieniło się nic, o czym wiemy. Być może Belgraida i Gigas przechwytywały jakieś asteroidy, ale obecnie nie znamy żadnych ich księżyców asteroidowych, więc nie możemy nic na ten temat powiedzieć. 

Czy to już koniec zmian w Układzie Auriańskim? Definitywnie nie. Przyszłość przyniesie nam jeszcze wiele zmian, które z mniejszym lub większym prawdopodobieństwem możemy przewidzieć. Ale to temat na inny wykład. 

Dziękuję za uwagę. 

[1]Powstawało ono w skutek kurczenia się protogwiazdy.
[2]Aktualnie jednak jedynym dowodem na to, że Pas Delty rzeczywiście istnieje jest Smocza Kometa.
[3]Obecnie prowadzone są obserwacje Belgraidy które mają potwierdzić lub obalić tą tezę.
[4]Granica po przekroczeniu której obiekt o mniejszej masie zostaje rozerwany na kawałki.
[5]Oczywiście to tylko jedna z teorii. Dwie pozostałe główne teorie mówią że Mortuus ma więcej księżyców, a dwa lub więcej z nich zderzyły się kiedyś tworząc pierścień, bądź że więcej księżyców zostało rozerwanych po przekroczeniu granicy Roche'a a Mortuus I to jedyny który przetrwał zagładę. Obie te teorie, w przeciwieństwie do Teorii Dwóch Księżyców, zakładają że jeden księżyc to za mało by stworzyć tak ogromny pierścień.

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

O, zupełnie przegapiłem ten wykład (i chyba nie tylko ja, patrząc po braku komentarzy i polubień). Przeczytałem z zainteresowaniem!