Caudillo ekshumowany

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

>miejsce zbiórek różnych szurów i kultu samego Franco
Czyli jak ktoś ma inne poglądy polityczne od Ciebie to jest szurem? Piękna otwartość i tolerancja.

Patrząc po niektórych komentarzach powyżej, to chyba odpuszczę sobie jakiekolwiek dyskusje o realu tutaj, bo dobiliśmy do przeciętnego polskiego poziomu. Równie dobrze mógłbym wdawać się w dyskusje na onecie, fejsbuku albo w komentarzach na jutubie.

[ʿĀlija zawdżat Akrypa]

> Czyli jak ktoś ma inne poglądy polityczne od Ciebie to jest szurem? Piękna otwartość i tolerancja.

How many layers of sojusz ekstremów are you on?

> bo dobiliśmy do przeciętnego polskiego poziomu

Dopiero teraz to zauważyłeś? Slowpoke.

[Joahim-von-R]

Przeciętny polski poziom? A jaka polska mikronacja takiego nie ma?

[Ametyst Faradobus]

Oczywiście, że nie wszyscy moi polityczni oponenci są szurami, co więcej jest wśród nich wielu mądrych ludzi, no ale tam akurat zbierało się sporo szurów.

To jest trochę kwestia przyzwoitości. Nie byłbym zwolennikiem przenosin Franco, nota bene do miejsca całkiem prestiżowego, gdyby to mauzoleum powstało lat temu sto, albo zostało wzniesione rękami jego zwolenników w czasach świetności reżimu. Powiedziałbym wtedy, że sam faceta nie lubię, ale niech sobie leży, nie ruszajmy trupa. Było natomiast trochę inaczej: ten niby pomnik zgody budowali jego przeciwnicy polityczni wsadzani do więzień i obozów, którym niby to "wspaniałomyślnie" zaoferowano skrócenie wyroków w ramach propagandowej "kampanii pojednania". Ostatni spośród nich wciąż żyją, żyją ich krewni. Wciąż są w Hiszpanii i często nie mogą się odnaleźć członkowie rozdzielonych przez Franco rodzin. Dla tych ludzi istnienie mauzoleum w obecnej formie z odbywanymi tam politycznymi spektaklami to policzek w twarz, przejaw braku szacunku do tego, co przeżyli. Po prostu pewne rany jeszcze się nie zagoiły.

[Janek Sapieha]

Parę lat temu, kiedy robiłem tournee po Azji, nie ominąłem żadnej okazji aby na własne oczy zobaczyć różne miejsca, które miałem dosłownie na wyciągnięcie ręki. Jedynym wyjątkiem był Sajgon. Będąc wykończony po naprawdę ciężkim dniu zwiedzania, przyszła kolej na mauzoleum. Zamiast pójść z kumplami popatrzeć na mumie, wybrałem tylną kanapę wozu, aby zadośćuczynić potrzebie snu. Gdy obudzony ich powrotem podpytywałem dla hecy jak się bawili, stwierdzili zgodnie, że ominęła mnie interesująca lekcja historii. Dzisiaj, wspominając tamto zdarzenie, szczerze żałuje, że mnie tam nie było. Zgadzam się z opinią, że mauzolea są szczególnymi pomnikami historii dla badaczy już w jakimś stopniu ukształtowanych życiowo. Z tego co pamiętam, obecnie poza Sajgonem istnieją jeszcze dwa takie miejsca na świecie. Wkurzam się jak słyszę komentarze o potrzebie ich całkowitej likwidacji. Dlatego pytam się, skąd czerpalibyśmy wiedzę o czasach starożytnych, gdyby nie to, że kiedyś komuś chciało się otoczyć opieką miejsca, w których spoczęli wybitni przedstawiciele swoich czasów. To, że dzisiejsi ludzie mają już zupełnie inną mentalność nie zmienia faktu, że dokonania wyróżnionych w taki właśnie sposób wojowników przetrwały próbę czasu ukazując w pełnej krasie ducha ich czasów. Znacznie mniej zniewieściałych niż te obecne, lecz czy przez to mniej godnych zapamiętania ?

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Zgadzam się. Nie jest rolą potomnych zmienianie historii, jakakolwiek by nie była. Inna sprawa, że Caudillo był wielkim człowiekiem, choć nieco krótkowzrocznym, jak wszyscy konserwatyści.

[Ametyst Faradobus]

To trochę zależy od charakteru kraju i nastrojów społecznych. O ile w takiej Rosji panuje sentyment do Związku Radzieckiego i dlatego w środku Moskwy dalej leży mumia Lenina to w Hiszpanii nawet partie o korzeniach frankistowskich się już niezbyt do tych korzeni przyznają