16-12-2020 21:59
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 16-12-2020 22:17 przez Karol Medycejski.)
Zasadniczo pomysł popieram, ale proponowałbym jednak, by znaczki "historyczne" od "pontyfikalnych" różniły się także wizerunkiem, a nie tylko kolorem.
PS Od ok. tygodnia chodzi mi po głowie pomysł podobnej serii, którą i tak zamierzam zrealizować, tylko w Mockeryshire. Konkretnie nazywałaby się ona Wielcy Bialeńczycy. Można sugerować mordy, które tam umieszczę. Wybór będzie i tak subiektywny, ale postaram się być jednak sprawiedliwy, więc na pewno nie będę kierował się sympatiami czy antypatiami. Tym bardziej zresztą, że nie mam do nikogo antypatii (mam do pewnych zachowań, ale nie do ludzi).
Dla osób (głównie z zagranicy), które krytykują małe nakłady, od razu zapowiadam, że w tej serii chciałbym by były one większe: minimum 80/2. Częstotliwość zaś nie większa niż raz na tydzień - pewnie w praktyce nie częściej niż 2 w miesiącu. Odnosząc się zaś do tej sprawy generalnie - ja osobiście nie uważam, by synonimem dobrej zabawy (która, proszę mi wierzyć, także dla mnie jest tu naczelną dyrektywą) było to, że każdy (kiedyś) ma mieć każdy znaczek. To raczej byłby synonim nudy, bo pewność wyniku to nuda. Na pewno jest wielu kolekcjonerów, którzy specjalnie się do tego nie przywiązują (realowo też nie jestem amatorem filatelistyki a raczej numizmatyki) i wcale nie miałbym problemu z przehandlowaniem znaczka, który miałbym choćby w jednym egzemplarzu. Ba, nawet z oddaniem go za darmo. Popatrzmy też na to, że za pewien czas te atrakcyjne wizualnie obrazki wraz z całą otoczką mogą stać się czymś na kształt quasi-waluty. W mirkonacjach do tej pory przyzwyczailiśmy się, że wszyscy robią wszystko "za darmo" i każdemu wszystko się należy za sam fakt istnienia. Nie nawołuję absolutnie do wprowadzania "krwiożerczego kapitalizmu", ale moze to dobra okazja, by nieco zrewidować ten pogląd?
PS Od ok. tygodnia chodzi mi po głowie pomysł podobnej serii, którą i tak zamierzam zrealizować, tylko w Mockeryshire. Konkretnie nazywałaby się ona Wielcy Bialeńczycy. Można sugerować mordy, które tam umieszczę. Wybór będzie i tak subiektywny, ale postaram się być jednak sprawiedliwy, więc na pewno nie będę kierował się sympatiami czy antypatiami. Tym bardziej zresztą, że nie mam do nikogo antypatii (mam do pewnych zachowań, ale nie do ludzi).
Dla osób (głównie z zagranicy), które krytykują małe nakłady, od razu zapowiadam, że w tej serii chciałbym by były one większe: minimum 80/2. Częstotliwość zaś nie większa niż raz na tydzień - pewnie w praktyce nie częściej niż 2 w miesiącu. Odnosząc się zaś do tej sprawy generalnie - ja osobiście nie uważam, by synonimem dobrej zabawy (która, proszę mi wierzyć, także dla mnie jest tu naczelną dyrektywą) było to, że każdy (kiedyś) ma mieć każdy znaczek. To raczej byłby synonim nudy, bo pewność wyniku to nuda. Na pewno jest wielu kolekcjonerów, którzy specjalnie się do tego nie przywiązują (realowo też nie jestem amatorem filatelistyki a raczej numizmatyki) i wcale nie miałbym problemu z przehandlowaniem znaczka, który miałbym choćby w jednym egzemplarzu. Ba, nawet z oddaniem go za darmo. Popatrzmy też na to, że za pewien czas te atrakcyjne wizualnie obrazki wraz z całą otoczką mogą stać się czymś na kształt quasi-waluty. W mirkonacjach do tej pory przyzwyczailiśmy się, że wszyscy robią wszystko "za darmo" i każdemu wszystko się należy za sam fakt istnienia. Nie nawołuję absolutnie do wprowadzania "krwiożerczego kapitalizmu", ale moze to dobra okazja, by nieco zrewidować ten pogląd?