Jak rozumiem kwestia kompanii „zatwierdzasz”, bo brak odzewu...
Dalej trzeba iść w kierunku stworzenia batalionów. Czyli pozostały do zaplanowania kwestie dowodzenia, logistyki oraz jakiegoś wsparcia ogniowego.
Jeżeli chodzi o wsparcie ogniowe to generalnie z zasady są to moździerze oraz broń przeciwpancerna czyli wyrzutnie PPK lub/i wozy wsparcia ogniowego. Wóz wsparcia ogniowego to zwykle odmiana BWP uzbrojona w działo większego kalibru i nie przewożąca desantu.
W przypadku dokonanego wyboru w postaci CVT-3-IFV potrzeba posiadania wozów wsparcia ogniowego oraz dodatkowych wyrzutni PPK jest w sumie wyeliminowana. Pojazdy te uzbrojone w działo niskociśnieniowe kal. 100 mm, sprzężone z automatyczną armatą 30 mm. Z działa 100 mm można wystrzeliwać przeciwpancerne pociski kierowane (a zapasie amunicji w każdym pojeździe jest ich 6 sztuk) oraz przy użyciu amunicji odłamkowo-burzącej zapewniać również wsparcie ogniowe.
Nie ma więc potrzeby stosować WWO… w bialeńskiej organizacji takowe występują, ale my używamy BWP (zarówno kołowych, jak i gąsienicowych) z działami 30 mm, stąd w bialeńskiej kompanii zmechanizowanej są trzy plutony zmechanizowane i pluton wsparcia ogniowego (na WWO). W Twoim przypadku są cztery plutony zmechanizowane, bo Twoje BWP mają własne działa 100 mm.
Można przemyśleć czy nie przydało by się trochę dodatkowych wyrzutni PPK, w formie przenośnej - w razie gdyby z przyczyn taktycznych piechota musiała działać bez wsparcia wozów bojowych. Moim zdaniem by nie zaszkodziło…
Oprócz tego w kompanii wsparcia byłyby jeszcze moździerze w kalibrze 120mm, ale moździerze holowane. Ponieważ wozy bojowe CVT-3-IFV zapewniają dość silne wsparcie za pomocą pokładowego uzbrojenia, to należy przewidzieć sytuację gdy z jakiś przyczyn trzeba działań w oddaleniu od nich. Moździerz holowany może być przemieszczany na pewne odległości siłami obsługi, a do jego holowania można użyć lekkich pojazdów opancerzonych. Przy wyborze moździerza, który ma własne koła (a nie musi być do niego stosowana przyczepka) przemieszczanie go przez obsługę oraz przejście w położenie bojowe będzie szybkie.
Należy się w tym momencie zastanowić nad kwestią ilości i wielkości pododdziałów. Tutaj moja propozycja, aby kompania wsparcia miała 4 plutony – dwa plutony moździerzy i dwa plutony wyrzutni PPK. Każdy pluton moździerzy liczyłby po 4 moździerze 120 mm, podzielone na dwie drużyny – w każdej dwie obsługi. Sytuacja byłaby podobna w przypadku plutonów przeciwpancernych, z tym że każda drużyna miałaby 4 obsługi, ale po dwie na jednym pojeździe.
Taki układ byłby dostosowany do możliwości batalionu, który może w razie potrzeby zostać podzielone na cztery „grupy bojowe”, które w tym przypadku miałyby w swoim składzie:
- pluton czołgów,
- dwa plutony zmechanizowane,
- drużynę moździerzy 120 mm (2 moździerze),
- drużynę przeciwpancerną (4 wyrzutnie PPK).
Przy takiej strukturze należałoby jeszcze stworzyć rozpoznanie i logistykę, która będzie podzielna na 4 oraz podobnie postąpić ze środkami wsparcia na szczeblu wyższym – czyli na szczeblu brygady.
Jeśli chodzi o kwestie sprzętowe to jako pojazdy dla kompanii wsparcia dałbym lekkie transportery kołowe AVW-4-APC (wersja bez wieży z uzbrojeniem) – świetnie się nadają do holowania moździerzy oraz przewożenia ich obsługi, jak również do przewożenia obsług PPK.
Na tych samych pojazdach oparłbym pluton rozpoznawczy w kompanii dowodzenia, choć tutaj w większości pojazd AVW-4-RV czyli uzbrojone w działko. Kompania rozpoznawcza na szczeblu brygady będzie wyposażona w cięższe i lepiej uzbrojone CVW-3.
Sama kompania dowodzenia batalionu miałaby pluton dowodzenia, (wspomniany) pluton rozpoznawczy oraz pluton saperów i pluton medyczny. W tym przypadku w zasadzie wszystkie pododdziały byłyby oparte o uniwersalne transportery AVW-4.
Kolejną kompanią byłaby kompania logistyczna, która podzielona byłaby na plutony:
- dowodzenia
- gospodarczy (kwestie wyżywienia, kwaterunku, wyposażenia itd.)
- amunicyjny (zaopatrzenie w środki bojowe, amunicja itp.)
- mps (zaopatrzenie w paliwo i inne środki eskploatacyjne do pojazdów)
- techniczny (zaopatrzenie w podstawowe części zamienne oraz usuwanie niesprawności sprzętu i uzbrojenia).
Kompania logistyczna bazować będzie głównie na różnych odmianach samochodów ciężarowych UVM-3-66. Plutony amunicyjny i mps będą tak skonstruowane by w razie czego można je było podzielić na elementy, które można skierować do poszczególnych kompanii lub do tych czterech grup bojowych.
Jeśli powyższe zatwierdzasz, to przygotuję schematy i ilustracje oraz robię wyliczenia sprzętowe i ilościowe.
Dalej trzeba iść w kierunku stworzenia batalionów. Czyli pozostały do zaplanowania kwestie dowodzenia, logistyki oraz jakiegoś wsparcia ogniowego.
Jeżeli chodzi o wsparcie ogniowe to generalnie z zasady są to moździerze oraz broń przeciwpancerna czyli wyrzutnie PPK lub/i wozy wsparcia ogniowego. Wóz wsparcia ogniowego to zwykle odmiana BWP uzbrojona w działo większego kalibru i nie przewożąca desantu.
W przypadku dokonanego wyboru w postaci CVT-3-IFV potrzeba posiadania wozów wsparcia ogniowego oraz dodatkowych wyrzutni PPK jest w sumie wyeliminowana. Pojazdy te uzbrojone w działo niskociśnieniowe kal. 100 mm, sprzężone z automatyczną armatą 30 mm. Z działa 100 mm można wystrzeliwać przeciwpancerne pociski kierowane (a zapasie amunicji w każdym pojeździe jest ich 6 sztuk) oraz przy użyciu amunicji odłamkowo-burzącej zapewniać również wsparcie ogniowe.
Nie ma więc potrzeby stosować WWO… w bialeńskiej organizacji takowe występują, ale my używamy BWP (zarówno kołowych, jak i gąsienicowych) z działami 30 mm, stąd w bialeńskiej kompanii zmechanizowanej są trzy plutony zmechanizowane i pluton wsparcia ogniowego (na WWO). W Twoim przypadku są cztery plutony zmechanizowane, bo Twoje BWP mają własne działa 100 mm.
Można przemyśleć czy nie przydało by się trochę dodatkowych wyrzutni PPK, w formie przenośnej - w razie gdyby z przyczyn taktycznych piechota musiała działać bez wsparcia wozów bojowych. Moim zdaniem by nie zaszkodziło…
Oprócz tego w kompanii wsparcia byłyby jeszcze moździerze w kalibrze 120mm, ale moździerze holowane. Ponieważ wozy bojowe CVT-3-IFV zapewniają dość silne wsparcie za pomocą pokładowego uzbrojenia, to należy przewidzieć sytuację gdy z jakiś przyczyn trzeba działań w oddaleniu od nich. Moździerz holowany może być przemieszczany na pewne odległości siłami obsługi, a do jego holowania można użyć lekkich pojazdów opancerzonych. Przy wyborze moździerza, który ma własne koła (a nie musi być do niego stosowana przyczepka) przemieszczanie go przez obsługę oraz przejście w położenie bojowe będzie szybkie.
Należy się w tym momencie zastanowić nad kwestią ilości i wielkości pododdziałów. Tutaj moja propozycja, aby kompania wsparcia miała 4 plutony – dwa plutony moździerzy i dwa plutony wyrzutni PPK. Każdy pluton moździerzy liczyłby po 4 moździerze 120 mm, podzielone na dwie drużyny – w każdej dwie obsługi. Sytuacja byłaby podobna w przypadku plutonów przeciwpancernych, z tym że każda drużyna miałaby 4 obsługi, ale po dwie na jednym pojeździe.
Taki układ byłby dostosowany do możliwości batalionu, który może w razie potrzeby zostać podzielone na cztery „grupy bojowe”, które w tym przypadku miałyby w swoim składzie:
- pluton czołgów,
- dwa plutony zmechanizowane,
- drużynę moździerzy 120 mm (2 moździerze),
- drużynę przeciwpancerną (4 wyrzutnie PPK).
Przy takiej strukturze należałoby jeszcze stworzyć rozpoznanie i logistykę, która będzie podzielna na 4 oraz podobnie postąpić ze środkami wsparcia na szczeblu wyższym – czyli na szczeblu brygady.
Jeśli chodzi o kwestie sprzętowe to jako pojazdy dla kompanii wsparcia dałbym lekkie transportery kołowe AVW-4-APC (wersja bez wieży z uzbrojeniem) – świetnie się nadają do holowania moździerzy oraz przewożenia ich obsługi, jak również do przewożenia obsług PPK.
Na tych samych pojazdach oparłbym pluton rozpoznawczy w kompanii dowodzenia, choć tutaj w większości pojazd AVW-4-RV czyli uzbrojone w działko. Kompania rozpoznawcza na szczeblu brygady będzie wyposażona w cięższe i lepiej uzbrojone CVW-3.
Sama kompania dowodzenia batalionu miałaby pluton dowodzenia, (wspomniany) pluton rozpoznawczy oraz pluton saperów i pluton medyczny. W tym przypadku w zasadzie wszystkie pododdziały byłyby oparte o uniwersalne transportery AVW-4.
Kolejną kompanią byłaby kompania logistyczna, która podzielona byłaby na plutony:
- dowodzenia
- gospodarczy (kwestie wyżywienia, kwaterunku, wyposażenia itd.)
- amunicyjny (zaopatrzenie w środki bojowe, amunicja itp.)
- mps (zaopatrzenie w paliwo i inne środki eskploatacyjne do pojazdów)
- techniczny (zaopatrzenie w podstawowe części zamienne oraz usuwanie niesprawności sprzętu i uzbrojenia).
Kompania logistyczna bazować będzie głównie na różnych odmianach samochodów ciężarowych UVM-3-66. Plutony amunicyjny i mps będą tak skonstruowane by w razie czego można je było podzielić na elementy, które można skierować do poszczególnych kompanii lub do tych czterech grup bojowych.
Jeśli powyższe zatwierdzasz, to przygotuję schematy i ilustracje oraz robię wyliczenia sprzętowe i ilościowe.