Układ V-słoneczny - jego budowa i związana z tym narracja.

[Ronon Dex]

Udało mi się dzisiaj zakończyć odtwarzanie naszego układu v-słonecznego, do takiej postaci w jakiej był gdy prace nad nim przerwałem czyli gdzieś o okolic 2014-2015.

Niestety nie udało mi się odnaleźć elementu, który wówczas służył jako Mortuus. Znalazłem za to planetę, z której powstał (poprzez zmniejszenie) księżyc Mortuus I. Z konieczności musiałem użyć planety, która najbardziej przypomina obiekt użyty wtedy jako Mortuus.

Dorobiłem mu odpowiednie pierścienie i chyba wystarczająco przypomina pierwotnego Mortuusa, by można było go dalej używać...

Księżyc Mortuus I jest taki jaki był pierwotnie.

Trudno też było odnaleźć obiekty, które były użyte poprzednio jako księżyce Czerwonej Planety (Marsa - mikronacyjnego - nie mylić z realowym), ale ponieważ poprzednie były słabej jakości, to przy okazji zrobiłem ładniejsze.

Mars I

Mars II

Podobnie z małymi księżycami Vulcana, są nieco inne (choć wtedy jakość była tak słaba, że nie ma w zasadzie porównania).

Vulcan I

Vulcan II

W zasadzie na tym chciałem skończyć "odzyskiwanie danych" i pójść dalej - ale jedna rzecz jeszcze mi się nie podobała... księżyc Gigas I. Kilka lat temu gdy w dość krótkim czasi składałem układ v-słoneczny, to użyłem słabej jakości tekstur, zaimplementowanych z pewnego dodatku. Co prawda odnalazłem ten oryginał, ale jest on po prostu brzydki, ze względu na słabą jakość. Przez co odstaje jakościowo od Gigasa II i Gigasa III.

Postanowiłem nieco zmienić ten stan rzeczy i testowo wstawiam nieco inaczej zrobiony Gigas I. Ogólnie wizerunek jest podobny, zieleń i woda, ale w tej teksturze są lepsze, stonowane kolory i większa rozdzielczość.

Stary Gigas I

Nowy Gigas I

Czy sądzicie, że można przymknąc oko na taką zmianę? W imię lepszej jakości wizualnej naszego v-układu słonecznego... Moim zdaniem można uznać, ze nasze pierwsze sondy kosmiczne z 2014 nie były jakimiś "cudami techniki" (bo nie były...) i zdjęcie planety po prostu "nie wyszło", a cyfrowa obróbka doprowadziła do pewnych błędów wizerunkowych.

Teraz trzeba by zacząć odkrywać jakieś mniejsze obiekty... np. planety karłowate. Już wcześniej wspomniałem o Ceres, no cóż - skoro Ametyst stwierdził, że kiedyś ZSKHiW zrobiło misję na ten obiekt układu, to należy chyba uznać, że on istnieje.

Przygotowałem dwa inne podobne obiekty, o średnicy 300-500 km...





Powstały przez przewymiarowanie realowego Plutona i Charona... oczywiście wg wizji z symulatorka Orbiter. Takich obiektów można stworzyć więcej. Nie ma też problemów z uzyskaniem i wstawieniem znacznie mniejszych kosmicznych "skał" o nieregularnych kształtach i wielkości kilometra czy kilku kilometrów