Poleski Tramwaj

[Ametyst Faradobus]

Polesie Bialeńskie to dziki, lesisty, bagienny i rzadko zaludniony obszar, w którym niekiedy urywa się zasięg telefonii, jerternetii i cywilizancji. Poza stosunkowo łatwo osiągalnymi miastami takimi jak Kościelisko czy Królisko w głębi tutejszych puszcz wciąż istnieją miejscowości, do których nie dociera komunikacja dalekobieżna. Dla mieszkańców wielu takich wiosek jeden wieśbus do najbliższego miasteczka w tygodniu to dużo. Prezydent Republiki i Lew Wolnogradu Ametyst Faradobus, gospodarz Kniaźstwa Jaruzelimy, wraz z Przewodniczącym Rady Republiki i Ministrem ds. Likwidacji Wszystkiego, wielkim kniaziem Mockeryshire Karolem Medycejskim byli głęboko zaniepokojeni skalą wykluczenia komunikacyjnego. W duchu decyzji podjętych na ósmej sesji Sejmu Rzeszy opracowali plan, który pozwolił zarobić im w perspektywie duże pieniądze połączyć znaczną część środkowego Polesia z resztą kraju. Zimową porą, na początku 2021 roku obydwaj mężowie stanu zainaugurowali budowę kolejki wąskotorowej, która ostatecznie otrzymała nazwę „Poleskiego Tramwaju”.

Nowoczesny tabor dostarczony przez Ronon Train

Wnętrze nieco starszych wagonów używanych przez Tramwaj

Projekt powstał w większości na bazie środków własnych fundatorów z pewnym udziałem władz Rzeszy. Początkowo wybudowano infrastrukturę na terenie obydwu lenn, a później na pozostałej części okrągłej trasy. Dało to możliwość zatrudnienia zarówno miejscowych, jak i gastarbajterów z Dżamahiriji. Tory zostały położone dzięki współpracy z Bialeńsko-Nordacką Spółką Frachtową, a część taboru zamówiono w zakładach Ronon Train z Lisewa, chociaż częściowo wykorzystywane są także starsze składy z rezerw Bialeńskich Linii Kolejowych. „Tramwaj” początkowo miał być kolejką wąskotorową, ale ostatecznie z przyczyn technicznych zdecydowano się na rozstaw około półtorametrowy. Tabor napędzany jest techniką spalinową.

Łączna długość trasy wynosi ponad trzysta kilometrów. Główna baza znajduje się w Kościeliski, a dwie pomocnicze – w Jaruzelimie i w Mockeryshire. To z nich składy wyruszają w drogę. W przypadku, gdy punktem startowym jest Jaruzelima pociągi kierują się na północ, do poleszuckich wiosek Lady i Chramowisko. Stamtąd wyrusza do miasta Kościelisko, w którym znajdują się aż dwie stacje – Południe oraz Miasto. Kolejnym przystankiem jest wieś Żołudek. Stamtąd „Tramwaj” kieruje się na zachód i przez miejscowości Przestrzałowice, Gejnówka i Rozógi dociera do JesterTown – centrum lenna Mockeryshire. Później trasa wiedzie przez jego malownicze terytorium aż do dziupli Bialeńskiego Związku Wędkarskiego nad Jeziorem Rosieńskim, a następnie w kierunku miejscowości Tołnin i miasteczka Rosień. Później przez Konduktorowy Most na pokładzie kolejki dojechać można do Króliska, a stamtąd przez stacje Rudaki, Górnofiel i Żuber – z powrotem do Jaruzelimy. Rzecz jasna składy przemieszczają się także w odwrotnym kierunku, co pozwala zwiększyć częstotliwość połączeń.

Na stacji Królisko istnieje możliwość przesiadki do pociągów Kolei Wolnogradzkiej

Baza pomocnicza w Jaruzelimie

Kościelisko-Południe - peron kolejowy

Mieszkańcy Polesia z radością przyjęli otwarcie linii: na adresy Prezydenta Profesora Faradobusa oraz Wielkiego Kniazia Ministra Prawnika Adwokata Medycejskiego napłynęły miliony listów i telegramów. Pan Józef Klinga z Gejnówki może wreszcie dotrzeć na ryby, dzieci pani Ludmiły Warchoniuk z Ladów mają możliwość codziennego dojeżdżania do szkoły w Kościelisku, a Sebastian Parfieniuk z Mockeryshire ma jak dojechać na imprezy w rosieńskich dyskotekach. „Poleski Tramwaj” od początku służy zwykłym ludziom. Bilety sprzedawane są w przystępnej cenie - przejazd jednej stacji kosztuje ćwierć bialena, a przy dłuższych trasach cena ta jest jeszcze korzystniejsza.

Budynek stacji kolejowej Konduktorowy Most - okno na świat miejscowej ludności

Rozógi - inna miejscowość, której mieszkańcy korzystają od wczoraj z dobrodziejstw Tramwaju