Mikronacja jako marka luksusowa

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Przyjmując do związku jakąś jednoosobową mikronację, jednak to niebezpieczeństwo jest mniejsze, jeśli dana osoba nie działała dotąd u nas aktywnie i nie ma takiego gruntu, który pozwoliłby jej wpływać na rządy...Ale oczywiście co osoba, to inny przypadek.

Ale przyjmując jedno-, dwu-, trzyosobowe mikronacje do związku doprowadzamy do całkowitego rozpuszczenia formuły i klimatu, nie mówiąc o problemach organizacyjnych, jeśli przywódca tego tworu ma wywalone ego (co wśród mikronautów zdarza się, nie ukrywajmy, często) i dla własnej satysfakcji sabotuje plany centrali. Z moich doświadczeń bialeńskich, jak i obserwacji sytuacji w innych państwach, w tym w Sarmacji - nie zawsze warto.

Druga, bardziej teoretyczna rzecz to to, że jeśli jest to formalny transfer całego kraju, a nie pojedynczego człowieka, to jego kultura wzbogaca naszą "ofertę", nie mamy wówczas obaw, że hipotetycznie ktoś trzeci przyjdzie i ożywi tamten kraj, roszcząc sobie wyłączność do prowadzenia jego kultury w obrany przez siebie sposób.

A tu już pojawia się pytanie, czego nasz potencjalny "klient" oczekuje - luźnego zlepku państw różnych, kolorowych i podłużnych, czy może raczej państwa o z grubsza określonej formule i klimacie. Nie prowadziłem żadnych badań statystycznych na ten temat, ale intuicja podpowiada mi, że tego drugiego.

Tylko czy ten mit to nie jest zwykle "chciał mieć własną mikro to ją zrobił"? Chyba że źle interpretuję ten "mit założycielski"...

No w przypadku marek luksusowych pewnie też w większości jest to "chciał zarobić to założył firmę i zaczął sprzedawać x", a jednak podkreślanie rodowodu jest istotnym elementem, jeśli chcemy coś sprzedać po cenie wyższej niż jest to warte.

>Zakładasz, że nowy mikronauta będzie debilem.

Zakładam, bo siedząc z tym co rzekomo ma być miejscem znalezienia nowych mirkonautów widzę zdecydowaną większość debili i może kilka jednostek inteligentnych.

>Wbrew narzekaniom na "dzisiejszą młodzież", proporcja inteligentnych i ambitnym oraz debili jest podobna, jak w poprzednich pokoleniach.

Zazdroszczę dobrych społeczności które miałeś okazję oglądać.

>sugerowanie, że w latach 10. i 00. było inaczej
Po prostu zawsze celowaliśmy w te "kilka jednostek inteligentnych", chociaż z moich obserwacji wynika, że jednostek tych nie jest aż tak mało, jak pesymistycznie zakładasz.