Pogawędki wszelakie (miejsce na OT)

[Hewret von Thorn]

Osobiście wolę się nazywać "Victem", niż "Victorianem".

Starożytność

Historia Victorii rozpoczyna się w okolicach roku 234 p.n.e., kiedy to potomkowie Vilan Północnych przebyli drogę jaskiń w Górach Karpackich i dostali się na tereny obecnego Intelowa. W tym okresie, w warunkach sprzyjającego klimatu pradawni Vilanie rozpoczęli kolonizację nowych terenów i podjęli próby osadnictwa. Dominującą rolę w regionie pełniły plemiona zlokalizowane u wybrzeża Kontynentu Wschodniego zwane Victami. Przejawiały one elementy życia państwowego. Zdawało się wówczas, że to właśnie w momencie zjednoczenia Victów powstaje starożytne państwo Victorian. Przez kolejne lata dynastia Victusów, której początek dał Harad I, niepodzielnie rządziła terytorium Pięciopolski, Mersji i północnego Trizondalu. W tym czasie rozpoczęto budowę wielu miast historycznie ważnych i istniejących do dzisiaj, między innymi Megapolis, oraz Rothgen.

Do roku 30 n.e Victowie dokonali wielu odkryć geograficznych, między innymi odkryli Nordatę, koło, liczbę pi. Opracowane zostały technologie uprawy roślin i nawadniania. Zaczęto też posługiwać się zmechanizowanymi urządzeniami. Wraz z postępem społecznym zmieniał się ustrój. Plemiona połączyły się w naród, zaś władca przyjął tytuł Króla. Wódz Tytus VII Srogi przyjmując koronę z rąk arcyprezbitra Rotrii wstąpił w szeregi władców chrześcijańskich pod imieniem Król Tytus I Mede.

Średniowiecze

Nowy monarcha odciął się całkowicie od surowych i despotycznych rządów poprzedników. Przez co doprowadził do wybuchu zamieszek. Stłumione pokojowo przez zwolenników króla grabieże i akty przemocy doprowadziły do rozpoczęcia nowych rozdziałów w historii Victów. Monarcha zaprzestał walk z sąsiadami. Odtąd spory rozwiązywane były na szczeblu dyplomatycznym. Król postawił na rozwój oświaty i kultury. Jego dzieci bardziej skupiły się na gospodarce. Umacniając się w regionie dynastia Medeów podjęła radykalną decyzję o organizacji koloni Królestwa Victów na Nordacie jako Księstwa Elekcyjnego. W założeniu kolonia miała sama rozwiązywać swoje problemy, zaś macierz czerpać miała zyski z handlu i tamtejszej gospodarki. Niemniej w rezultacie wojny z Królestwem Trizondalu o wytyczenie granicy kolonia stała się kolonią więźniów politycznych i jeńców wojennych, zaś jej gospodarka miała przede wszystkim finansować wojnę. Wojna o granicę Trizondalską miała miejsce w latach 1090 – 1123. Zakończyła się wielką klęską Victów. Panujący wówczas Filip X Mede utracił północny Trizondal i Pięciopolskę, zaś dodatkowo sytuację zaognił bunt Księstwa Victorian na Nordacie. Absolutne rządy dynastii Medeów, klęski wojenne i rosnący spadek stopy życiowej mieszkańców doprowadził do buntu Mersów. W rezultacie tych działań Królestwo Victów upadło. Ziemie monarchii przejeli Mersowie, zaś wszystkich Victów wysiedlono do zbuntowanej kolonii. Filipa X, wraz z całą rodziną ścięto w Megapolis. Bunt kolonistów obalił księcia elektora i doprowadził do ustanowienia republiki. W roku 1126 n.e. Kolonia Victów na Nordacie stała się niepodległym i jedynym państwem kontynuującym tradycję dawnego państwa z Kontynentu Wschodniego. W ogniu walki o wolność i niezależność, ale i w obliczu upadku królestwa na kontynencie zrodziła się Republika Victoria. Victorianie asymilowali się ze sobą, jako, że byli członkami różnych nacji. Na przestrzeni lat pokoju, postępu i niezależności Victorianie zbudowali silne społeczeństwo i filary władzy.

Nowożytność

Kiedy sytuacja się ustabilizowała Victorianie musieli przeciwdziałać rosnącemu zagrożeniu ze strony Nordii. Tamtejsza armia już od dłuższego czasu dawała popis umiejętności prowokując do wybuchu wojny. W roku 1800 rozpoczyna się wojna stuletnia pomiędzy Nordią, a koalicją Wolnych Państw, na czele której stanęła Republika Victorii. Po wojnie Victorianie nie mogli dalej żyć w swoim kraju. Pomimo zwycięstwa kontynent północny był zbyt zniszczony by na nim funkcjonować w dalszym ciągu. Okazało się, że Victorianie muszą odnaleźć nowy dom, dla siebie i swoich rodzin.