Śmierć Saszy

[Hewret von Thorn]

Miałem czekać.
Ale mając nadzieję na lepsze jutro, pospieszyłem się.
Tak oto wystrzeliłem ołowianą kulę w stronę dyktatorki.
Kula trafiła i przedziurawiła ciało.
Upadła i nie ruszyła się już.

Ludzie wzięli jej ciało i zaczęli zaciągać na gałąź na jednym z drzew centralnych parków Wolnogradu.

Oto dedykuję:

Czesław Miłosz

Który skrzywdziłeś człowieka prostego
Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając,
Gromadę błaznów koło siebie mając
Na pomieszanie dobrego i złego,

Choćby przed tobą wszyscy się kłonili
Cnotę i mądrość tobie przypisując,
Złote medale na twoją cześć kując,
Radzi że jeszcze dzień jeden przeżyli,

Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta.
Możesz go zabić - narodzi się nowy.
Spisane będą czyny i rozmowy.

Lepszy dla ciebie byłby świat zimowy
I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta.