PU ws. potępienia działań Aleksandry Dostojewskiej

[Severino Castiglioni]

Jego Katolicka Mość, z Bożej Łaski i woli Jego Świątobliwości Najłagodniejszy i Najwspanialszy Książę Bari i Sieny, Wielki Pan w Positanii, Książę Warmiński, Lord Wienisławowa, Arcybiskup Gnieźnieński i Biskup Wileński, Prymas Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Biskup Wenecki, Opiekun Sierot i Wdów, Potężny Lew Orientyki i Najszlachetniejsza Perła Pollinu, potomek najzacniejszego Rodu Medyceuszy i Zepów, prosi Pana Marszałka o głos w trakcie debaty nad projektem uchwały:

Panie Marszałku, Wysoka Izbo!

Dyskutowany projekt uchwały jest haniebnym, powtarzam, haniebnym atakiem na szlachetnie urodzoną osobę - postać, w której żyłach płynie iście błękitna krew. To potwarz skierowana wobec tej, której wielkie serce zawsze biło dla Republiki Bialeńskiej. To niedopuszczalne, by Wysoka Izba zmieniła się w miejsce gorsze niż najordynarniejsza speluna, w której można pluć innym w twarz. Odradzę budzi we mnie budowanie kapitału politycznego na oczernianiu tych, którzy osądzić może wyłącznie historia i to dopiero późniejsza.

Aleksandra Dostojewska-Swarzewska była demokratycznie wybranym Prezydentem Republiki Bialeńskiej. To wola większości obywateli powołała ją na to stanowisko. Rządząc krajem spotkała się jednak z całkowitą wrogością elit politycznych, wręcz z opozycją totalną, co złamało ją psychicznie. Sam służyłem Aleksandrze jako Wiceprezydent i zaręczam, że chciała działać dla dobra kraju. Nie można jednoznacznie krytycznie oceniać jej postępowania.

Dyskutowany projekt uchwały, tak jak określił to Ksiądz Wicemarszałek, jest kuriozalny i narusza konstytucyjne prawa i wolności obywatela, które są gwarantowane każdemu Bialeńczykowi. Aleksandra Dostojewska-Swarzewska jest pełnoprawnym obywatelem, który ma wszelkie uprawnienia do uczestniczenia w życiu politycznym. W żaden sposób Zgromadzenie Ludowe nie powinno jej stygmatyzować!

Zdaję sobie sprawę z faktu, że projekt ten może być próbą gry politycznej mającej na celu zdyskredytowanie kandydatki w wyborach. Jest to także kolejny dowód zaostrzenia walki politycznej, w której sięga się po coraz brudniejsze sztuczki. Nie tak dawno skończyły się kłótnie o kształt ustroju Republiki, w których kloaczny język dominował nad kulturą. Moim zdaniem za każdym razem ta broń rani atakującego, a nie ofiarę.

Namawiam zdecydowanie Wysoką Izbę do odrzucenia projektu uchwały, do głosu PRZECIW. W innym przypadku Zgromadzenie Ludowe straci jakikolwiek autorytet w naszym społeczeństwie.