PU o zmianie Kodeksu Karnego

[Severino Castiglioni]

Panie Marszałku,
Wysoka Izbo!

Zasadniczo ujednolicenie terminu przedawnienia przestępstw jest rozwiązaniem dobrym w realiach mikronacyjnych. Proponuję kosmetyczne poprawki, żeby Kodeks był nadal spójny legislacyjnie. Moim zdaniem wniesienie aktu oskarżenia nie może całkowicie wstrzymywać biegu przedawnienia. Powodowałoby to stan niepewności dla sprawcy, a ponadto skłaniałoby organy wymiaru sprawiedliwości do lenistwa i wolnego rozpoznawania spraw. Dlatego wniesienie aktu oskarżenia powinno wydłużyć okres przedawnienia o następne 24 tygodnie.

Uważam, że wszelkie obligatoryjne środki karne są sprzeczne przede wszystkim z limitującą funkcją winy i dlatego wnoszę poprawkę o usunięcie art. 42 z k.k.

Art. 4 ust. 2 tej ustawy to jakieś nieporozumienie, gdyż powszechnie przyjmowaną zasadą prawa karnego jest zakaz kryminalizacji z mocą wsteczną - jest to zasada prawa zwyczajowego.

Dużo jednak tych poprawek, dlatego przedstawię swoją wersję ustawy:

USTAWA O ZMIANIE USTAWY - KODEKSU KARNEGO

z dnia xx 2017 roku

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu zmianę ustawy Kodeks Karny z 25 lipca 2016 r. z późn. zm.

Artykuł 2.

Art. 31 wzmiankowanej ustawy otrzymuje brzmienie:

Artykuł 31.


1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia minęły dwadzieścia cztery tygodnie.

2. W przypadku przestępstw trwałych termin przedawnienia należy liczyć od momentu zakończenia stanu bezprawności, który stanowi ich znamię, zaś w przypadku przestępstwa o skutku trwałym, termin przedawnienia należy liczyć od chwili zaistnienia stanu sprzecznego z prawem.

3. W przypadku przestępstw wieloczynowych oraz stanowiących czyn ciągły, termin przedawnienia rozpoczyna swój bieg z chwilą ostatniego momentu zachowania sprawcy.

4. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 wniesiono akt oskarżenia, karalność przestępstwa ustaje z upływem dwudziestu czterech tygodni od zakończenia tego okresu.

5. Nie można wykonać kary, jeżeli od uprawomocnienia się wyroku skazującego minęły dwadzieścia cztery miesiące.

Artykuł 3.

1. Po artykule 40a wzmiankowanej ustawy dopisuje się artykuł 40b w brzmieniu:

Artykuł 40b.

1. Kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej w związku z pełnieniem funkcji publicznej, podlega karze pozbawienia wolności do dwunastu tygodni.

2. Kto przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą w związku z pełnieniem funkcji publicznej, podlega karze pozbawienia wolności do dwunastu tygodni.

2. Skreśla się art. 42 wzmiankowanej ustawy.

Artykuł 4.

Niniejsza ustawa wchodzi w życie po upływie 24 godzin od momentu jej opublikowania w Biuletynie Ustaw.