Oświadczyny

[Alberto Carlos de Médici y Zep]

[justify]Plac Zielony, jak zwykle śmierdział krwią. Krwią i zaoraną ziemią. Nawet rok po ostatniej egzekucji, przeprowadzonej przez słynnego bialeńskiego faszystę, w powietrzu unosi się zapach, czy raczej odór, krwi. O tej drakońskiej zbrodni nie pozwalają zapomnieć smugi krwi, które prawdopodobnie na zawsze pozostaną na bruku. Teraz, gdy kończy się sierpień, swąd krwi miesza się ze specyficznym zapachem zaoranej, po żniwach, ziemi, który, wraz z letnim wiatrem, dotarł do Wolnogradu. Ta woń przypomina mieszkańcom stolicy o zbliżającej się jesieni. Pierwszej, od niepamiętnych lat, jesieni, podczas której nie będą musieli obawiać się faszyzujących policjantów, oddający ostrzegawcze strzały w tył potylicy za popełnienie błędów językowych. Atmosfera zatem jest dosyć radosna, a i obyczaje coraz lżejsze. Książę Medycejski, który właśnie wchodził na plac, kątem oka spostrzegł na jednym z budynków ostentacyjny mural. "Poszłem do sklepu ktory był rzułty". Odważny, niemalże awangardowy napis, który jeszcze kilka miesięcy temu mógł ściągnąć na autora śmierć, dziś tylko raził, swą obscenicznością, przechodniów po oczach. Być może wkrótce funkcjonariusze porządku publicznego, post-kaci, pamiętający jeszcze czasy dawnego systemu, zdecydują się go zatrzeć? Tymczasem, książę dziarskim krokiem stąpał po bruku Placu Zielonego. W jednej ręce trzymał bukiet róż, zaś w drugiej eleganckie czarne pudełeczko. Z jego kieszeni dwurzędowej marynarki, wystawał świstek papieru. Nagle książę zatrzymał się, delikatnie się uśmiechnął i uklęknął przed piękną damą. Była to Aleksandra Dostojewska. Medyceusz spojrzał jej prosto w oczy, szybkim ruchem ręki otwierając czarne pudełeczko, które skierował w kierunku niewiasty, by powiedzieć tylko jedno zdanie. [/justify]


Olu, czy zostaniesz moją żoną?

[Fiodor Swirydiuk]

Olu, czy zostaniesz moją żoną?

Mogę zostać waszym synem? Będę miał ułatwienia w zdobywaniu tytułów.

[Albert von Metzer]

Wzruszyłem się. *snif snif* Zawsze się rozklejam na takich scenach...  Ma ktoś może chusteczkę?

[Fiodor Swirydiuk]

Wzruszyłem się. *snif snif* Zawsze się rozklejam na takich scenach...  Ma ktoś może chusteczkę?

*Wyjmuje chusteczkę i podaje Albertowi* Nie płacz, jeszcze będzie gorzki rozwód.

[Alberto Carlos de Médici y Zep]

Jenyś pajace, dajcie się mojej lubej wypowiedzieć.

[Fiodor Swirydiuk]

Jenyś pajace, dajcie się mojej lubej wypowiedzieć.

Spokojnie, damy. Tylko kawkę wypijemy, ciasteczka zjemy.

[Jan Lubomirski-Dostojewski]

Książę Medycejski, który właśnie wchodził na plac, kątem oka spostrzegł na jednym z budynków ostentacyjny mural. "Poszłem do sklepu ktory był rzułty". Odważny, niemalże awangardowy napis, który jeszcze kilka miesięcy temu mógł ściągnąć na autora śmierć, dziś tylko raził, swą obscenicznością, przechodniów po oczach.

Padłem .

[Aleksandra Dostojewska]

Najukochańszy! Odkąd tylko Cię porzuciłam marzyłam o v-powrocie do Ciebie.

Tak!

[Karol Wawrzyniec Medyceusz-Zep]

https://www.youtube.com/watch?v=P6rX3wlDsVI

Gratulacje! Witam w rodzinie Medyceuszy!

[Aleksandra Dostojewska]

https://www.youtube.com/watch?v=P6rX3wlDsVI

Gratulacje! Witam w rodzinie Medyceuszy!

Wasza Wysokość i Świątobliwość!
Przynależność do tej zacnej rodziny będzie dla mnie powodem do chluby.

[Alberto Carlos de Médici y Zep]

[justify]Ciemność, która nadciągnęła znad Zatoki Apfelbaumskiej, okryła znienawidzone przez księcia miasto. Zniknęły wiszące mosty łączące archikatedrę ze straszliwą wieżą Medialną, otchłań zwaliła się z niebios i pochłonęła skrzydlatych bogów ponad Stadionem Narodowym, Pałac Prezydencki wraz z jego strzelnicami, centra handlowe, restauracje, zaułki, stawy... Wolnograd, wielkie miasto, zniknął, jak gdyby nigdy nie istniał. Wszystko pożarła ciemność, która przeraziła wszystko, co żyło w samym Wolnogradzie i w jego okolicach. W tym momencie na Placu Zielonym znajdowało się tylko dwoje ludzi.[/justify]

Oh, kochanie, dziękuję. <3 Najwyższy czas, by rozpocząć przygotowania do ślubu.

[Aleksandra Dostojewska]

[justify]Ciemność, która nadciągnęła znad Zatoki Apfelbaumskiej, okryła znienawidzone przez księcia miasto. Zniknęły wiszące mosty łączące archikatedrę ze straszliwą wieżą Medialną, otchłań zwaliła się z niebios i pochłonęła skrzydlatych bogów ponad Stadionem Narodowym, Pałac Prezydencki wraz z jego strzelnicami, centra handlowe, restauracje, zaułki, stawy... Wolnograd, wielkie miasto, zniknął, jak gdyby nigdy nie istniał. Wszystko pożarła ciemność, która przeraziła wszystko, co żyło w samym Wolnogradzie i w jego okolicach. W tym momencie na Placu Zielonym znajdowało się tylko dwoje ludzi.[/justify]

Oh, kochanie, dziękuję. <3 Najwyższy czas, by rozpocząć przygotowania do ślubu.

Masz talent, to trzeba przyznać. <3

Co do ślubu, to nie mam wątpliwości, że przebije splendorem wszystkie pozostałe. A wiesz dlaczego? Bo blask naszej v-miłości rozleje się o całym Pollinie, niosąc swoje promienie z piedestału szczęścia.

[Alberto Carlos de Médici y Zep]

Masz talent, to trzeba przyznać. <3

Prawie jak Mistrz, znaczy Buhłakow.

[Severino Castiglioni]

Gratuluję.

[Feliks Spirkin]

Gratulacje! Mam nowego ojczyma! <3

[Mikołaj Patryk Dostojewski]

Gratulacje ode mnie w imieniu własnym i całej Abachazji!

[AndrzejSwarzewski]

Gratulacje!

[Aleksandra Dostojewska]

Gratulacje!

Czy szczere? 

[AndrzejSwarzewski]

Oczywiście, że tak! To, że przestaliśmy być małżeństwem nie znaczy przecież, że przestajemy sobie dobrze życzyć.

[Hewret von Thorn]

[member=147]Aleksandra Dostojewska[/member]

Ładnie dziś wyglądasz.