[badania naukowe] #1 raport #2

[Mateusz Adam Sartoneskorsi]

Raport naukowy #2

Republika Bialeńska, dn. 30.12.2017

Pobrane próbki krwi poddano denaturacji termicznej, a następnie po dodaniu silnego detergentu SDS wyizolowano kwasy nukleinowe z leukocytów i monocytów za pomocą etanolu. Wyizolowane kwasy przechowywano w chłodziarce przez 24 h, po czym poddano je powielaniu metodą PCR - wykorzystując termocykler. Schemat powielania metodą PCR został przedstawiony na schemacie 1. 

Schemat 1. Powielanie DNA za pomocą metody PCR. 

Powielone kwasy nukleinowe poddano działaniu enzymów restrykcyjnych, które tną nici kwasów pomiędzy nukleotydami zawierającymi adeninę i guaninę (AG). W ten sposób metodą elektroforetyczną wyizolowano konkretny fragment DNA odpowiedzialny za kodowanie białka, odpowiedzialnego za autoagresje. W elektroforezie do rozdziału wykorzystywano chromatografię cieczową (jej rodzaj). W wyniku tej analizy z próbek krwi osób zdrowych uzyskano chromatogram 1, a w wyniku analizy próbek krwi osób zdrowych i osób zdrowych o krwi 0 Rh - uzyskano chromatogram 2. 

Chromatogram 1.                                                  Chromatogram 2.

Jak widać na chromatogramie 1. nie występuję sygnał, który pojawił się w chromatogramie 2 o czasie retencji 46 s (zredukowanym 28 s). Zebrano frakcje rozciętych kwasów które eluowały w 39 s oraz 46 s. Zebrane frakcję powielono metodą PCR, jak wcześniej w celu zwiększenia ich ilości do analizy. Po powieleniu zbadano absorpcję zebranych fragmentów kwasów ich uśrednione wyniki ukazano na wykresie 1. 

Wykres 1. Wykres absorbancji zebranych fragmentów kwasów nukleinowych. 

W wyniku analizy spektrofotometrycznej można powiedzieć że fragment II bardziej absorbuje promieniowanie w zakresie 380-420 nm (posiada dwa maksima) natomiast fragment I kwasów nukleinowych ma mniejsze lecz szerokie maksimum w zakresie dalszego UV. 

W wyniku badań wykazano, że sekwencją nukleotydów, która powoduje kodowanie białka odpowiedzialnego za autoagresję jest sekwencja fragmentu II wyizolowanych kwasów nukleinowych. Z uwagi na charakterystyczne pasmo absorpcji (2 maksima) można bez cięcia, a jedynie po wynikach badań spektrofotometrycznych rozpoznać, wykluczyć obecność nici kodujących owe białko. 

---

Użyte urządzenia:

• chłodziarka
  
• termocykler
  
• chromatograf HPLC
  
• elektroforegram
  
• łaźnia wodna
  

---