Uroczystości nominacyjne

[Severino Castiglioni]

Nominacja diakonatu Hewreta von Thorna

Do ołtarza zbliża się krótka procesja. Na jej czele kroczy krucyferariusz, dwaj akolici ze świecami, za nimi diakon-nominat Hewret von Thorn w białej albie, a na końcu Patriarcha Linus, ubrany w białą albę oraz narzucony na nią ornat. Na głowie biskupa świeci mitra, a w ręku trzyma pastorał. Gdy dochodzą przed ołtarz, kłaniają się z szacunkiem przed wizerunkiem Ukrzyżowanego. Następnie Patriarcha siada na przygotowanym tronie, a diakon-nominat klęka przed nim. Patriarcha zadaje mu pytanie:

[Severino Castiglioni]

Czy chcesz wiernie pełnić urząd diakona Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa oraz pełnić funkcje służebne w Kościele, być członkiem wspólnoty lokalnej, uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego oraz przygotowywać się godnie do przyjęcia nominacji prezbiteriatu?

[Hewret von Thorn]

Chcę, z Bożą pomocą.

[Severino Castiglioni]

Czy przyrzekasz przestrzegać przepisów Aktu Węgielnego, wszelkich praw wydanych przez Synod Powszechny, Patriarchę Kościoła oraz Twoich bezpośrednich zwierzchników?

[Hewret von Thorn]

Przyrzekam. Tak mi dopomóż Bóg!

[Severino Castiglioni]

Biskup nakłada ręce na głowę diakona-nominata i mówi:

Ja, Patriarcha Linus, na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię diakonem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij dalmatykę oraz idź zdobywać wiedzę teologiczną, służyć prezbiterom i biskupom, głosić w mikroświecie naukę Pana Jezusa, a także rozpowszechniać płynące z niej wartości w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.

[Hewret von Thorn]

Amen.

[Severino Castiglioni]

Biskup nakłada diakonowi dalmatykę, a następnie podnosi go z kolan oraz wymienia z nim znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.