Orędzie Prezydenta Republiki Bialeńskiej do Narodu Bialeńskiego.

[Karol Medycejski]

Nie da się, bo Sasza nie została skazana.

Przecież prawo łaski działa nawet na tych, którzy jeszcze pozwani nie zostali.

Prawo łaski nie dotyczy spraw cywilnych, ani spraw o wykroczenie.

[Jan Lubomirski-Dostojewski]

Niektóre rzeczy mnie rozbrajają, jak można skazać kogoś na wyrok śmierci i pozwolić na powrót tej osoby ?

[Mikołaj Patryk Dostojewski]

Niektóre rzeczy mnie rozbrajają, jak można skazać kogoś na wyrok śmierci i pozwolić na powrót tej osoby ?

Aleksandra już dwa razy została ułaskawiona po wykonaniu wyroku śmierci.

[Jan Lubomirski-Dostojewski]

To nie ma w państwie osoby odpowiedzialnej, za dopilnowanie szczegółów? Nie wiem, po wykonaniu wyroku śmierci, nie można ożywiać tej osoby, chyba, że bawimy się we Wiktora Frankensteina.

[Maciej Kamiński]

To nie ma w państwie osoby odpowiedzialnej, za dopilnowanie szczegółów? Nie wiem, po wykonaniu wyroku śmierci, nie można ożywiać tej osoby, chyba, że bawimy się we Wiktora Frankensteina.

Taka interpretacja możliwości prezydenta, którą pieszczotliwie zwykłem nazywać "dotykiem Łazarza", wynika z precedensu Kaniewskiego z 2 marca 2014 r. (ułaskawienie jeszcze przed wytoczeniem sprawy sądowej) oraz precedensu Łucenki ze stycznia 2015 r. (ułaskawienie trupa). Także, sama Sasza w sumie nam tworzy taką opcję, bo po wykroczeniach ją Andrzej ożywił.

Wygrała, bo była jedyną kandydatką w powtórzonych wyborach. Wcześniej triumfował Kim. Założę się, że za kilka miesięcy ktoś znowu ułaskawi Aleksandrę...

W obecnym systemie nie da się całe szczęście ułaskawić od kary za wykroczenie.

Wedle Twojej interpretacji przepisów dotyczących kar - da się.

Moja interpretacja była błędna - przejrzałem różne materiały i jeszcze nad tym pomyślałem, i uznałem, że druga interpretacja, o której ci mówiłem była jednak prawidłowa. Inną sprawą jest to, że gdyby to był ten sam rodzaj kar, ten sam katalog, to nawet nie mógłbyś tejże kary wymierzyć. Ale art. 2 i 3. KP należy interpretować łącznie. Wówczas katalogi kar z KCK i KP to dwie różne normy prawne.

Ale mnie właśnie o tą chodziło.

[Karol Medycejski]

Wygrała, bo była jedyną kandydatką w powtórzonych wyborach. Wcześniej triumfował Kim. Założę się, że za kilka miesięcy ktoś znowu ułaskawi Aleksandrę...

W obecnym systemie nie da się całe szczęście ułaskawić od kary za wykroczenie.

Wedle Twojej interpretacji przepisów dotyczących kar - da się.

Moja interpretacja była błędna - przejrzałem różne materiały i jeszcze nad tym pomyślałem, i uznałem, że druga interpretacja, o której ci mówiłem była jednak prawidłowa. Inną sprawą jest to, że gdyby to był ten sam rodzaj kar, ten sam katalog, to nawet nie mógłbyś tejże kary wymierzyć. Ale art. 2 i 3. KP należy interpretować łącznie. Wówczas katalogi kar z KCK i KP to dwie różne normy prawne.

Ale mnie właśnie o tą chodziło.

No to według tej, czyli drugiej, nie da się ułaskawić od kary za wykroczenie. To jest zupełnie inna kara, nałożona przez kogoś innego, poza tym konstytucja jasno stwierdza od czego przysługuje ułaskawienie: "Art. 20 ust. 8: Prezydent ma prawo stosowania łaski i amnestii wobec skazanych.", a więc od skazania (jedyna forma skazania w Bialenii to orzeczenie Sądu w sprawie karnej).

[Jan Lubomirski-Dostojewski]

Widzę, że jesteś obeznany w temacie. Jednak chodzi mi o to, czy nie można by napisać ustawy, o tym, która osoba jest odpowiedzialna za coś takiego. Zakładając, że byłby to szef Gestapo, to byłoby dobrze, jeśli jednak prezydent może zastosować prawa łaski, to wyroki śmierci i po części banicji nie mają większego sensu. Jeżeli skazaniec jest przyjacielem prezydenta, albo przyjacielem, przyjaciela prezydenta, to to się mija z celem.

[Karol Medycejski]

Widzę, że jesteś obeznany w temacie. Jednak chodzi mi o to, czy nie można by napisać ustawy, o tym, która osoba jest odpowiedzialna za coś takiego. Zakładając, że byłby to szef Gestapo, to byłoby dobrze, jeśli jednak prezydent może zastosować prawa łaski, to wyroki śmierci i po części banicji nie mają większego sensu. Jeżeli skazaniec jest przyjacielem prezydenta, albo przyjacielem, przyjaciela prezydenta, to to się mija z celem.

No prawo bialeńskie jest dość specyficzne. Jednak od kary śmierci za wykroczenie nie przysługuje amnestia lub ułaskawienie. Osobiście uważam to za skrajny absurd, ale jak widać choć raz się to przydało. Natomiast w kwestii ułaskawienia własnych "kolesi" w sprawach karnych przez prezydenta - no bywa, nawet w nieistniejącej realnej Polsce takie rzeczy się dzieją, to tym bardziej w mikronacjach. Jedyną formą uniknięcia tej patologii byłoby zlikwidowanie prawa łaski, ale to trzeba dokładnie przemyśleć.

[Alberto de Medici]

Widzę, że jesteś obeznany w temacie. Jednak chodzi mi o to, czy nie można by napisać ustawy, o tym, która osoba jest odpowiedzialna za coś takiego. Zakładając, że byłby to szef Gestapo, to byłoby dobrze, jeśli jednak prezydent może zastosować prawa łaski, to wyroki śmierci i po części banicji nie mają większego sensu. Jeżeli skazaniec jest przyjacielem prezydenta, albo przyjacielem, przyjaciela prezydenta, to to się mija z celem.

Tak, tylko rozmowa się tyczy kar za wykroczenie, nie zaś kar wymierzonych prawomocnym wyrokiem sądu na podstawie KCK. Bo w tym drugiem przypadku, Kodeksy Cywilno-Karno mówi, że prezydent nie może zastosować prawa łaski wobec osoby, która została skazana na karę śmierci (wyrokiem sądu). A żeby kogoś skazać na karę śmierci, to należy skazać go uprzednio dwukrotnie na karę wygnania.

Przecież prawo łaski działa nawet na tych, którzy jeszcze pozwani nie zostali.

No, ale tylko, jeśli chodzi o sprawy z KCK, przynajmniej wedle tego, co papa mówi.

[Jan Lubomirski-Dostojewski]

Jestem za tym, ale mogło by się je stosować w uzasadnionych przypadkach:
-Osoba skazana jest osobą zasłużoną dla kraju
-Wystosowano notę dyplomatyczną z innego państwa (absurd, ale jednak jest to możliwe)
-Osoba skazana zostaje ułaskawiona "na okres próbny", podczas którego pracuje na rzecz państwa, a następnie w głosowaniu lud decyduje, czy go ułaskawić

[Karol Medycejski]

Tak, tylko rozmowa się tyczy kar za wykroczenie, nie zaś kar wymierzonych prawomocnym wyrokiem sądu na podstawie KCK. Bo w tym drugiem przypadku, Kodeksy Cywilno-Karno mówi, że prezydent nie może zastosować prawa łaski wobec osoby, która została skazana na karę śmierci (wyrokiem sądu). A żeby kogoś skazać na karę śmierci, to należy skazać go uprzednio dwukrotnie na karę wygnania.

A, no to tym bardziej wszystko jasne. Przyznaję, że nie znam KCK na pamięć, zaś pisałem z głowy. A zatem prawo łaski przysługuje wobec skazanego na każdą karę, poza karą śmierci. Tylko, że tutaj należałoby dokonać sądowej wykładni, czy ta norma nie stoi w sprzeczności do art. 20 ust. 8 Konstytucji. W każdym razie (o ile wcześniej też te przepisy obowiązywały, tego nie wiem), nie mam pojęcia jak zatem niby ułaskawiono skazanych na śmierć...

Jestem za tym, ale mogło by się je stosować w uzasadnionych przypadkach:
-Osoba skazana jest osobą zasłużoną dla kraju
-Wystosowano notę dyplomatyczną z innego państwa (absurd, ale jednak jest to możliwe)
-Osoba skazana zostaje ułaskawiona "na okres próbny", podczas którego pracuje na rzecz państwa, a następnie w głosowaniu lud decyduje, czy go ułaskawić

Koncepcja dobra, jak każda inna, bo moim zdaniem w przypadku prawa łaski trudno jest mówić o schematach lepszych lub gorszych.

Przecież prawo łaski działa nawet na tych, którzy jeszcze pozwani nie zostali.

No, ale tylko, jeśli chodzi o sprawy z KCK, przynajmniej wedle tego, co papa mówi.

Jeszcze co do tego - prawo łaski nie może być udzielone osobie, wobec której nie wniesiono jeszcze oskarżenia, to przeczy logice, zdrowemu rozsądkowi i prawu. Prawo zna jednak podobną konstrukcję - nazywa się ona abolicja, czyli odstąpienie od ścigania danych przestępstw. Takowa jednak w Bialenii do tej pory nie nastąpiła.

[Maciej Kamiński]

W każdym razie (o ile wcześniej też te przepisy obowiązywały, tego nie wiem), nie mam pojęcia jak zatem niby ułaskawiono skazanych na śmierć...

Jeszcze co do tego - prawo łaski nie może być udzielone osobie, wobec której nie wniesiono jeszcze oskarżenia, to przeczy logice, zdrowemu rozsądkowi i prawu. Prawo zna jednak podobną konstrukcję - nazywa się ona abolicja, czyli odstąpienie od ścigania danych przestępstw. Takowa jednak w Bialenii do tej pory nie nastąpiła.

Tak po prostu. Zanim sąd to zinterpretował, głowa państwa rozwiązała wątpliwości nadmiernie szybką decyzją.

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

[Karol Medycejski]

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

Ja myślę, że raczej jesteśmy w kraju, w którym jednak trzeba jeszcze wiele naprawić i to nie tylko prawo i ew. praktykę z nim związaną...

[Maciej Kamiński]

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

Ja myślę, że raczej jesteśmy w kraju, w którym jednak trzeba jeszcze wiele naprawić i to nie tylko prawo i ew. praktykę z nim związaną...

Zgadza się. Ale póki co, tradycja obowiązuje.

[Karol Medycejski]

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

Ja myślę, że raczej jesteśmy w kraju, w którym jednak trzeba jeszcze wiele naprawić i to nie tylko prawo i ew. praktykę z nim związaną...

Zgadza się. Ale póki co, tradycja obowiązuje.

O tradycji to mógłbym tu wstawić parę jutubowych kawałków, ale już mi się nawet nie chce. Więc poprzestańmy tylko na tym, że tradycja, tradycją, ale prawo, logika i zdrowy rozsądek, prawem, logiką i zdrowym rozsądkiem.

[Maciej Kamiński]

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

Ja myślę, że raczej jesteśmy w kraju, w którym jednak trzeba jeszcze wiele naprawić i to nie tylko prawo i ew. praktykę z nim związaną...

Zgadza się. Ale póki co, tradycja obowiązuje.

O tradycji to mógłbym tu wstawić parę jutubowych kawałków, ale już mi się nawet nie chce. Więc poprzestańmy tylko na tym, że tradycja, tradycją, ale prawo, logika i zdrowy rozsądek, prawem, logiką i zdrowym rozsądkiem.

A co Konstytucja mówi o prawie zwyczajowym, kotku?

[Karol Medycejski]

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

Ja myślę, że raczej jesteśmy w kraju, w którym jednak trzeba jeszcze wiele naprawić i to nie tylko prawo i ew. praktykę z nim związaną...

Zgadza się. Ale póki co, tradycja obowiązuje.

O tradycji to mógłbym tu wstawić parę jutubowych kawałków, ale już mi się nawet nie chce. Więc poprzestańmy tylko na tym, że tradycja, tradycją, ale prawo, logika i zdrowy rozsądek, prawem, logiką i zdrowym rozsądkiem.

A co Konstytucja mówi o prawie zwyczajowym, kotku?

No właśnie kotku? Gdzie takowe znajduje się w hierarchii aktów prawnych? Poza tym tradycja to nie prawo zwyczajowe. Aby powstało prawo zwyczajowe potrzeba czegoś więcej niż samego zwyczaju. Natomiast idąc takim tokiem rozumowania, że ułaskawienie to abolicja, to per analogiam stwierdzam, że rozwielitka to żyrafa, zaś gronkowiec złocisty to salamandra plamista.

[Maciej Kamiński]

No i co z tego? Jesteśmy w raju, tu obydwa te pojęcia praktyka zlała ze sobą.

Ja myślę, że raczej jesteśmy w kraju, w którym jednak trzeba jeszcze wiele naprawić i to nie tylko prawo i ew. praktykę z nim związaną...

Zgadza się. Ale póki co, tradycja obowiązuje.

O tradycji to mógłbym tu wstawić parę jutubowych kawałków, ale już mi się nawet nie chce. Więc poprzestańmy tylko na tym, że tradycja, tradycją, ale prawo, logika i zdrowy rozsądek, prawem, logiką i zdrowym rozsądkiem.

A co Konstytucja mówi o prawie zwyczajowym, kotku?

No właśnie kotku? Gdzie takowe znajduje się w hierarchii aktów prawnych? Poza tym tradycja to nie prawo zwyczajowe. Aby powstało prawo zwyczajowe potrzeba czegoś więcej niż samego zwyczaju. Natomiast idąc takim tokiem rozumowania, że ułaskawienie to abolicja, to per analogiam stwierdzam, że rozwielitka to żyrafa, zaś gronkowiec złocisty to salamandra plamista.

Na kłeńcu, oczywiście. Po to, żeby mieć jakiś ogląd na to, co robić, kiedy pojawia się coś, czego wypociny ustawodawców nie rozstrzygną.
Takie rozumowanie doprowadziło nad kiedyś do wniosku, że ze skrzyżowania przedstawiciela ludów ałtajskich z kucykiem powstaje okapi. Także, to też możemy przyjąć, jeśli się to wypromuje.

[Meisande V Gvandoya]

No właśnie kotku? Gdzie takowe znajduje się w hierarchii aktów prawnych? Poza tym tradycja to nie prawo zwyczajowe. Aby powstało prawo zwyczajowe potrzeba czegoś więcej niż samego zwyczaju. Natomiast idąc takim tokiem rozumowania, że ułaskawienie to abolicja, to per analogiam stwierdzam, że rozwielitka to żyrafa, zaś gronkowiec złocisty to salamandra plamista.

Witam Państwa
Jak widzę macie troszkę zamieszania, ale nie mnie się w to wgryzać, mnie bardzie interesuje kwestia prawa zwyczajowego, ponieważ w ZKS jest ono podstawą, zatem błedne jest pojmowanie, że tradycja to nie prawo zwyczajowe, pozwolę sobie zacytować dwie definicje:

Prawo zwyczajowe – normy prawne trwale i jednolicie wykonywane w przekonaniu, że są obowiązującym prawem. Prawo zwyczajowe nie pochodzi od żadnej instytucji, lecz zostaje wykształcone przez społeczeństwo w toku historii. Zwłaszcza w czasach najdawniejszych, było prawem niepisanym przekazywanym ustnie z pokolenia na pokolenie. Z czasem normy były utrwalane w formie pisemnej (np. dokumenty stwierdzające dojście do skutku czynności prawnej, przywileje, wyroki sądowe).

Tradycja – przekazywane z pokolenia na pokolenie treści kultury (takie jak: obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne), uznane przez zbiorowość za społecznie doniosłe dla jej współczesności i przyszłości.

Odpowiednie części są w kolorze czerwonym, zatem tradycja między innym jest wyznacznikiem, budulcem prawa zwyczajowego, bo w sumie prawo zwyczajowe to nic innego jak tradycja.
Przykład: utarło się w jakiejś społeczności, że np. przed wejściem do chaty zdejmuje się buty i automatycznie jest to prawem obowiązującym w tym państwie, bo wszscy tak robią i respektują to, a każde niezastosowanie się jest jakby pogwałcenie tradycji czyli prawa zwyczajowego. Po zwyczaj nakazuje, tradycja wyzwala taki a nie inny zwyczaj, który staje się prawem.
Zatem jeśli macie prawo zwyczajowe i tradycyjnie kogoś wieszacie za przestępstwa, jest to prawem zwyczajowym tego państwa, bo jest to zgodne z tradycją i obyczajami panującymi w danej społeczności.

[Karol Medycejski]

Przyznaję, że nie wiem skąd Wasza Królewska Mość brała informację na temat powstawania prawa zwyczajowego (choć się domyślam), jednak ta definicja jest nieprawdziwa, a raczej niepełna, z punktu widzenia prawa. Historyka być może by zadowoliła, ale prawnika już nie bardzo.

By powstała norma praw zwyczajowego potrzeba czterech czynników:

1) Powszechnej akceptacji zwyczaju w środowisku, którego dany zwyczaj dotyczy.
2) Stosunkowo precyzyjnego ukształtowania się danego wzoru postępowania.
3) Uznania zwyczaju przez sądy lub inne organy stosujące prawo.
4) Akceptacji zwyczaju jako wiążącego przez doktrynę prawniczą.

Jedyna kwestia, która wciąż jest dyskusyjna, to to, czy formalny akt władzy państwowej potwierdzający istnienie zwyczaju ma charakter deklaratywny czy konstytutywny. Ja przychylam się do tego drugiego poglądu, a jest on szczególnie właściwy wobec krajów, gdzie obowiązuje pozytywny system prawa, jak na przykład w Bialenii.

[Meisande V Gvandoya]

Ależ oczywiście możemy polemizować, tylko po pewnym czasie zostaniemy z przekonaniem, że już nie kultywujemy prawa mikronacyjnego, a realne.

By powstała norma praw zwyczajowego potrzeba czterech czynników:

1) Powszechnej akceptacji zwyczaju w środowisku, którego dany zwyczaj dotyczy.
2) Stosunkowo precyzyjnego ukształtowania się danego wzoru postępowania.
3) Uznania zwyczaju przez sądy lub inne organy stosujące prawo.
4) Akceptacji zwyczaju jako wiążącego przez doktrynę prawniczą.

O tym samym pisze, tylko innymi słowami 
Proszę zwrócić uwagę, że właśnie pierwszy punkt i część drugiego stanową tradycję.
Myślę, że niektórzy za bardzo kopiują realne prawa, które czasem nijak się mają do wirtualnej rzeczywistości i stwarza się koszmarek prawny.

[AndrzejSwarzewski]

Założę się, że za kilka miesięcy ktoś znowu ułaskawi Aleksandrę...

Poniekąd wygrałbyś zakład.