Szanowni współmieszkańcy!
Jako, że byłem już w kilku mikronacjach i nawet w jednej z nich byłem człowiekiem odpowiedzialnym za gospodarkę pozwolę podzielić się moimi doświadczeniami z nimi związanymi. Różne są mikronacje i różne maja systemy gospodarcze i dostrzegam w nich zawsze ten sam błąd. Mianowicie jest to dążenie do tworzenia informatycznych systemów gospodarczych. Jaka jest to dziejowa pomyłka przekonali się w jednej z mikronacji. Kilka miesięcy temu w dość burzliwych warunkach abdykował tam książę (byli monarchią). I jako, że stworzył gospodarkę na podbudowie informatycznej dokonał jej zniszczenia. I w tym momencie zaczął się paraliż państwa i obawy społeczeństwa. Chaos był tak potężny, że nawet dzisiaj z trudem się zbierają, ale raczej sądzę, że nie uda im się tak szybka odbudowa. To była cena jaką zapłacili za system informatyczny gospodarki. Z drugiej strony ta informatyzacja gospodarki doprowadziło do jeszcze większego odrealnienia i tak już wirtualnego świata. Ja jestem zwolennikiem oparcia gospodarki o własne siły i to co mamy, a nie tworzenie różnego rodzaju podbudowy informatycznej, która może uleć dość łatwemu unicestwieniu. Jeśli to jest mikronacja to musi ona być dobrem wspólnym. Dlatego różnego rodzaju roszady w gospodarce nie powinny mieć przełożenia na ogólny stan mikronacji. Mój pomysł wymaga większego skupienia i uwagi, ale może się nam bardziej opłacić, bo da nam poczucie stabilności. Kolejnymi już błędami będzie inflacja. To jest głupota, która także tamtą mikronację objęła. Drukowanie pieniędzy mikronacyjnych na potęgę i wiara, że to faktycznie może przynieść korzyści jest ślepym zaułkiem. To powoduje efekt taki sam jak ta realna. Nadmiar pieniądza na rynku powoduje spadek jego wartości i w gruncie rzeczy przy najlepszym założeniu nie przynosi korzyści. Jako, że jesteśmy, czy aspirujemy aby być wirtualnym państwem musimy raczej szukać rozwiązań, które staną się alternatywą wobec innych sytuacji, ale już realnych. Dlatego proponuję na początek utworzenie Izby Wymiany. Jej działanie i dalsze reformy opiszę w następnym artykule.
Z ukłonami, Jan Kaniewski
