Potrzeba posiadania bojowego wozu piechoty była bardzo paląca, a opracowanie bardzo zaawansowanego pojazdu wymagało czasu - postanowiono więc równolegle prowadzić dwa odrębne projekty. Jeden miał doprowadzić do jak najszybszego stworzenia wozu spełniającego normy współczesnego pola walki by zastąpić przestarzałe CVT-2-IFV i występujące jeszcze starsze CVT-1-IFV, a drugi miał być prowadzony w celu uzyskania pojazdu możliwie nowoczesnego i uniwersalnego również jako "platforma" dla różnorakiego uzbrojenia i pojazdów specjalnych.
W krótkim czasie powstał bojowy wóz piechoty o konstrukcji klasycznej, z jednorodnym pancerzem stalowym - ale odpornym w przedniej części na ostrzał z typowych dla BWP działek 25-35mm. Okupione to zostało brakiem możliwości pływania, ale uznano że dla pojazdu mającego współpracować z czołgami nie będzie to niezbędne. Problemem stało się uzbrojenie - układ taki jak w CVT-3-IFV z dwoma różnymi armatami uznano za zbyt skomplikowany i nieekonomiczny. Do uzbrojenia pojazdu wybrano więc armatę 60mm, która ma dobre własności przy zwalczaniu celów pancernych, a jednocześnie jej kaliber pozwala na używanie stosunkowo skutecznych pocisków odłamkowo-burzących. Nowo powstały BWP przyjęty do uzbrojenia pod oznaczeniem CVT-4-IFV może przewozić oprócz 3-osobowej załogi 8 żołnierzy desantu, którzy opuszczają pojazd przez tylne drzwi.
Bojowy wóz piechoty CVT-4-IFVCVT-4-IFV został natychmiast wprowadzony do dywizji zmechanizowanych ciężkich eliminując starsze pojazdy tej klasy. Ze względu na tymczasowość rozwiązania nie planowano na jego podwoziu tworzyć pojazdów specjalnych. Jako np. opancerzone pojazdy sanitarne wykorzystywano przebudowane wozy z serii CVT-2 lub produkowane cały czas transportery opancerzone serii AVT-2 czyli AVT-2-AM.
Tworzenie docelowego bojowego wozu piechoty, a w zasadzie wielozadaniowej platformy bojowej stało się głównym programem wydziału RA zajmującego się tym zagadnieniem. W wyniku dłuższych prac powstał pojazd o masie około 30 ton, posiadający nowoczesny pancerz i możliwość instalacji wież z różnym uzbrojeniem. Na bazie tego samego kadłuba powstać ma cała rodzina pojazdów od bojowego wozu piechoty począwszy, poprzez bojowy wóz rozpoznawczy, wyspecjalizowane transportery opancerzone, aż do silnie uzbrojonego wozu wsparcia ogniowego z działem 120mm. Co ciekawe wóz wsparcia ogniowego zachował (zmniejszony) przedział desantu i może przewozić poza załogą, jeszcze czterech żołnierzy.
Wóz wparcia ogniowego w widoku z tyłu - widoczne tylne drzwi do przedziału desantu.Jako główne uzbrojenie wozu w wersji BWP wybrano armatę automatyczną 30mm w wieży wyposażonej w nowoczesny system kierowania ogniem, taką samą wieżę posiada bojowy wóz rozpoznawczy, który w odróżnieniu od BWP może zabierać nie 8, a tylko 4 żołnierzy do przedziału desantowego. Jest to związane ze wzbogaconym wyposażeniem pojazdu przeznaczonego do rozpoznania pola walki i zabieranym większym zapasem amunicji. Natomiast uzbrojeniem wozu wsparcia ogniowego została armata 120mm pozwalająca na zwalczanie z zasadzie wszystkich (nawet tych silnie opancerzonych) bojowych wozów piechoty, jak również umożliwiająca podjęcie walki ze starszymi generacjami czołgów.
Pojazd w testowanej obecnie odmianie CVT-5 jako bojowy wóz piechoty.Na razie w Siłach Zbrojnych pojazdy serii CVT-5 (bo pod takim oznaczeniem przyjęto je do uzbrojenia - uzupełniając skrót kalibrem głównego uzbrojenia) są wykorzystywane jako bojowe pojazdy rozpoznawcze i wozy wparcia ogniowego w dywizyjnych pododdziałach rozpoznawczych. Próby CVT-5 w wersji BWP cały czas jeszcze trwają.