Relacja fotograficzna Misji wojskowo-geograficznej - cz.1

[Ronon Dex]

Ukształtowanie terenu i roślinność

Północna Anatolia

Misja wojskowo-geograficzna wciąż działa na Anatolii, ze względu na ogrom terenu i brak dróg postępy są powolne, ale systematyczne.

Na razie dość dokładnie zbadano północną część kraju, jest to region o klimacie umiarkowanym i posiadający mocno urozmaicone ukształtowanie terenu. W zasadzie trudno spotkać terenu całkowicie płaskie. Już samo wybrzeże posiada duże różnice wysokości, trudno tutaj spotkać szerokie plaże. Teren dość gwałtownie pnie się w górę - przeciętna wysokość terenu nadmorskiego to 50-80m n.p.m.

[attachment=1:fp660u0b][/attachment]

[attachment=2:fp660u0b][/attachment]
Powyżej dwa ujęcia północnego wybrzeża Anatolii.


Niziny rozciągają się na 120-180km wgłąb lądu i mają przeciętnie 120-150m n.p.m. Na tym terenie przeważają tereny pagórkowate porośnięte drzewami, z przewagą drzew iglastych. Na większości tych terenów nie spotyka się gęstych lasów, a właśnie rozległe łąki porośnięte drzewami.

[attachment=3:fp660u0b][/attachment]

[attachment=4:fp660u0b][/attachment]

[attachment=5:fp660u0b][/attachment]
[/attachment:fp660u0b]Typowe obrazy z Anatolijskich nizin.


Typowe lasy na północy Anatolii zajmują nie więcej jak 20% powierzchni i zwykle są lasami iglastymi lub mieszanymi, ale z przewaga drzew iglastych.

[attachment=9:fp660u0b][/attachment]

[attachment=10:fp660u0b][/attachment]

[attachment=11:fp660u0b][/attachment]
Typowy las północnej Anatolii.


Poruszając się dalej w kierunku południowym, napotykamy rozległe wyżyny o wysokości ponad 300m n.pm. Tutaj również tereny są porośnięte drzewami z przewagą drzew iglastych, a rzeki wcinają się w okoliczne wzgórza. Tylko w niewielu miejscach nad rzekami można spotkać obszary płaskiego terenu.

[attachment=6:fp660u0b][/attachment]
Obraz reprezentujący wyżyny północnej Anatolii

[attachment=7:fp660u0b][/attachment]

[attachment=8:fp660u0b][/attachment]
Centralną Wyżynę Argonauerów przecina duża rzeka o nienadanej jeszcze nazwie.

Dalej na południo rozciąga się już pasmo górskie nazwane Srebrnymi Górami.

[Ronon Dex]

Srebrne Góry

Srebrne Góry to wielkie pasmo górskie okalające lodowiec nazwany od imienia Prezydenta Republiki - Lodowcem Andrzeja Swarzewskiego. Najwyższy szczyt Srebrnych Gór ma 3450m n.p.m. i został nazwany Szczytem Razorblade'a, a same góry rozciągają się na obszarze ok. 800 x 600km. Jednak na większości obszaru wysokości nie przekraczają 1200m n.p.m. - wysokie pasmo górskie o owalnym  kształcie góry okala sam lodowiec Swarzewskiego.

[attachment=1:1db65cfj][/attachment]

[attachment=2:1db65cfj][/attachment]
Góry Srebrne.

Lodowiec Swarzewskiego ma ok. 200km długości i 100km szerokości - wypływa z niego Rzeka Grutinka. Górna powierzchnia lodowca znajduje się około 1600-1700m np.m.

[attachment=3:1db65cfj][/attachment]

[attachment=4:1db65cfj][/attachment]
Na lodowcu Swarzewskiego

Góry Srebrne dzielą Antatolię na dwie części różniące się klimatycznie, o ile na północy króluje klimat umiarkowany-chłodny to na południu jest on cieplejszy.

[Ronon Dex]

Południowa Anatolia

Południowa Anatolia ma tereny ukształtowane bardziej płasko oraz cieplejsze od terenów na północ od Srebrnych Gór. Pas wyżyn jest zdecydowanie węższy niż na północy, a na południowym wschodzie rozciągają się ponad 300km niziny.

Roślinności i klimat nizin południowej Anatolii są zróżnicowane. Na południowym zachodzie są to terenu bardzo ciepłe i z roślinnością typową dla gorącego klimatu.

[attachment=1:3qmsq062][/attachment]

Im dalej na wschód tereny mają przewagę stepów, gdzie nie występują w zasadzie większe skupiska drzew.

[attachment=2:3qmsq062][/attachment]

Ale już znacznie węższe niziny na południowym-wschodzie są porośnięte drzewami typowymi dla ciepłego klimatu, a stepy przechodzą w rozległe łąki.

[attachment=3:3qmsq062][/attachment]

Podobnie do nizin zróżnicowane jest wybrzeże południowej Anatolii - w centrum są to rozległe i piaszczyste plaże oraz roślinność prawie tropikalna...

[attachment=7:3qmsq062][/attachment]

[attachment=8:3qmsq062][/attachment]

Im dalej na wschód tym teren nadmorski jest bardziej pofałdowany, a roślinność nadmorska jest typowa dla klimatu ciepłego i stosunkowo suchego.

[attachment=9:3qmsq062][/attachment]

[attachment=10:3qmsq062][/attachment]

Ciekawostką południowego wybrzeża Anatolii jest duża ilość ruin dawnych budowli obronnych, rozciągających się na długości kilkuset kilometrów, od centrum wyspy, aż prawie do jej wschodniego skraju - co widać na zdjęciach powyżej.

Większość wybrzeża południowo-wschodniego nie jest jednak zbytnio pofałdowana, a ląd dość łagodnie opada do oceanu. Nie ma również tam zbyt wiele wysokopiennej roślinności.

[attachment=4:3qmsq062][/attachment]

[attachment=5:3qmsq062][/attachment]

[attachment=6:3qmsq062][/attachment]

[Ronon Dex]

Wschodnia Anatolia

Wschodnia Anatolia to stosunkowo płaski półwysep o długości około 300km i szerokości około 150-200km. Panuje tam klimat pośredni pomiędzy umiarkowanie chłodną północą i ciepłym południem.

U nasady półwyspu, na południu znajduje się dużą i bardzo głęboka zatoka (jeszcze bez nazwy) - co umożliwia wpływanie do niej nawet dużych statków. Stąd na początku misji wykorzystywano ją jako miejsce gdzie przybywało zaopatrzenia dla badaczy - gdyż nie istniał jeszcze wówczas Port Arthurberg.

[attachment=4:1riol8ik][/attachment]
Statek zaopatrzeniowy na zatoce

Ogólnie wybrzeża półwyspu są płaskie i pokryte roślinnością typową dla ciepłych rejonów klimatu umiarkowanego.

[attachment=1:1riol8ik][/attachment]
Widok z północnego brzegu półwyspu - w oddali ląd Nordaty.

Wschodnią Anatolię przecina Rzeka Naderówka, która swoje źródła ma na wyżynach i wpływa do dużego jeziora Aykma, a jej bezimienna prawa odnoga do wspomnianej wcześniej zatoki.

[attachment=2:1riol8ik][/attachment]
Rzeka Nanderówka - widok w kierunku wschodnim,  na horyzoncie widoczne Jezioro Aykma

[attachment=3:1riol8ik][/attachment]
Rzeka Nanderówka - widok w kierunku zachodnim, gdzie zaczyna się pas wyżyn.

c.d.n.