Najwyższy Trybunał po zapoznaniu się ze sprawą ogłasza co następuje, w przypadku ogłoszenia wirtualnej śmierci niedozwolonym jest powrócenie do Republiki pod inną tożsamością. Jest to złamanie ustępu 3, artykułu 12, rozdzialu II KCK, który głosi "3. Posługiwanie się więcej niż jedną tożsamością, pod groźbą kary śmierci." Virtualna śmierć w rozumieniu sądu nie jest jednoznaczna z zakończeniem istnienia przez daną osobę, a jedynie z "przejściem tożsamości w stan permanentnie nieaktywny". Jedynym dopuszczanym przez prawo sposobem powrotu do aktywności w republice jest publiczne wskrzeszenie/przyznanie sie do sfingowania śmierci, przy czym oczywiście dozwolone jest posługiwanie się innym nazwiskiem po powrocie lecz nie wolno ukrywać faktu rezurekcji.